Ελπίδα Πατεράκη
Οι μαγικές φυλές των ανθρώπων…
Οι μαγικές φυλές των ανθρώπων Κάποτε έτρεφα τη ρομαντική ιδέα, ότι όλοι οι άνθρωποι θα έπρεπε να μπορούν να ζουν με ανοχή ο ένας με τον άλλο, να είναι ικανοί…
Οι μεταξωτές κορδέλες
Οι μεταξωτές κορδέλες Λες κι ο χρόνος που φεύγει, αντί να δίνει σοφία και σκέψη ξεκάθαρη και καθώς πρέπει, μου αφήνει μικρά κενά, σ’ αυτά που συνδέουν το τώρα με…
Χαμηλώνει πια αλλού ο ήλιος…
Χαμηλώνει πια αλλού ο ήλιος ο απογευματινός. Εκατοστά πιο κει, μετά τον καναπέ, μεταξύ του ρολογιού και ενός πίνακα γεμάτου λουλούδια. Όλο το καλοκαίρι έπεφτε πάνω μου στις τέσσερις, στις…
Η Δέσποινα Λιμνιωτάκη στο elpis calling…
Η Δέσποινα Λιμνιωτάκη στο elpis calling Αν δεν υπήρχαν οι ανισότητες δε θα χρειαζόταν να μιλάμε για όσα θέματα συζητάμε κρυφά ή φανερά, αφού ακόμα μερικά είναι ταμπού. Αν δεν…
Ζω εδώ…
Ζω εδώ Μιας και μεγάλη συζήτηση άνοιξε για το diversity, έχω να κάνω ένα statement, πως σάμπως και να μην χρησιμοποιείται στην πράξη σωστά, ούτε αυτό, μήτε και το inclusion!…
Η Κάλλια Μανιώρου στο elpis calling…
Η Κάλλια Μανιώρου στο elpis calling Δεν είναι λίγες οι φορές που ένα μόνο βιβλίο μπορεί να φέρει τον κόσμο μας τούμπα, να γίνει αφορμή για αλλαγή στον τρόπο σκέψης,…
Και το πουλί στο κλουβί κελαηδάει…
Και το πουλί στο κλουβί κελαηδάει Κάποτε, δεν ήθελα να ταξιδέψω σε τόπους όπου δεν έχουν σεβασμό στον άνθρωπο. Μου ήταν αδιανόητο ότι θα πάω κάπου και κάτω από το…
Για μια χούφτα ζωή…
Ησυχία. Χωρίς να καταλάβουν πως και γιατί, τους μπουντρούμιασαν, πάτησαν ο ένας πάνω στον άλλο και στοιβάχτηκαν σαν κονσερβοκούτια. Άδεια. Σάπια. Σκουριασμένα. Σαν και τα καράβια που τους έφεραν και…
Άλλαζε θέση που και που…
Είχα μερικές γλάστρες με όμορφα λουλούδια που εδώ και αρκετό διάστημα είχαν παραδώσει εαυτό. Δεν είχαν όρεξη, δεν άνθιζαν, το νερό δεν ήταν ποτέ αρκετό ούτε και λίγο, μάλλον δεν…
Η ομάδα Save Madagascar και η Μαρία Χριστοφή στο elpis calling…
Η ομάδα Save Madagascar και η Μαρία Χριστοφή στο elpis calling Αν σε κάτι θα μπορούσε να ελπίζει ο κόσμος, αυτό είναι η ύπαρξη ανθρώπων που με λιγοστά μέσα ξεκινούν…
Απογευματινές ανησυχίες και μερικές ιστορίες για την ελπίδα και την επιμονή…
Κάποια απογεύματα που κάθομαι να κάνω τις χειροτεχνίες μου, θέλω να ακούω κάτι ή να βλέπω ταινία... Πώς γίνεται αυτό μη με ρωτήσετε, δεν ξέρω ακριβώς. Άλλες φορές πετυχαίνει ο…
Η Μοναχή Δανιηλία στο elpis calling…
Η Μοναχή Δανιηλία στο elpis calling Σ’ αυτή τη δύσκολη ζωή, που ζητούμενο πάντα είναι στο τέλος να νικήσει η αγάπη, έρχονται συχνά -δόξα τω Θεώ- δέσμες φωτός που απαλύνουν…
Κάπου υπάρχει ένας τόπος…
Κάπου υπάρχει ένας τόπος Κι ας μην έρχεται η ξεγνοιασιά και οι μέρες ενός ήπιου, μαλακού, χωρίς σκοτούρες καλοκαιριού... Μα όσο και να μην είναι κατάλληλες οι συνθήκες, μέσα μας…
Του Ιούνη…
Θεσσαλονίκη. Ιούνης. Σαράντα μέρες πόνος. Άγιος Αντώνιος. Μεγαλώνω. Γελάω. Αρχάνες. Ιούνης. Αυλή. Παιχνίδια. Άμμος και νερό, φαγητό στ απονήρευτα στόματα. Σητεία. Ιούνης. Ρακέτες. Μήλα. Ποδήλατο. Μετράμε μπάνια. Παγωτά. Φουρνή. Ιούνης.…
Σχετικά
Ελπίδα Πατεράκη
Ξεκίνησε ως προσωπικό ιστολόγιο το 2016 και συνεχίζει μέχρι σήμερα, και σας προσκαλεί να ξεκινήσετε ένα ταξίδι σε όσα απλά μα και σύνθετα αποτελούν την κάθε μέρα μας, για όσα αγαπάμε να λέμε, να ακούμε, να διαβάζουμε.
Social Media
