Λένε πως σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρας αγάπης.Λένε πως όλα αλλάζουν με αυτή, οι αιχμηρές άκρες λειαίνουν, οι γωνίες στρογγυλεύουν.Λένε πως χωρίς την αγάπη είμαστε κενοί.
Όταν σου κάνει η ζωή δώρο κάτι καλό, μην το αφήνεις, κράτα το με όλη σου τη δύναμη. Κράτησε αυτό που σε κάνει να νιώθεις χαρούμενος και αισιόδοξος όσο πιο δυνατά μπορείς.Κάποιες φορές δεν χρειάζεται να κάνεις το γύρο...
Το τέλειο ψάχνουμε. Αυτό, το αψεγάδιαστο. Το λείο. Εκείνο που δεν έχει ίχνος ελαττώματος, εκείνο που έχει έρθει αβίαστα και χωρίς κόπο, όπως πολλές διαφημίσεις διατυμπανίζουν.Όμως σχεδόν ποτέ δεν κοιτάμε μέσα μας, μόνο την γυαλάδα του ζηλεύουμε, και βλέπουμε...
Δεν αφήνει τις στιγμές να περνούν, δεν χάνονται οι σκέψεις του στον χρόνο. Γίνονται εικόνες, καταγράφονται όλες, αποσαφηνίζονται τα συναισθήματα, αναλύονται, λύνονται οι κόμποι με τρόπο ευγενικό κι ας έγιναν οι μέσα αγώνες σώμα με σώμα κι ας πέρασαν...
Είναι μια μαύρη Παρασκευή η αλήθεια. Με σύννεφα, κρύο, ψιλόβροχοΑφήνω τα βήματά μου τα γνωστά στην πόλη και με οδηγούν στα ασφαλή τα μέρηΟι γνωστοί άγνωστοι στο ίδιο παγκάκιΟι χαρτόκουτες δεν άλλαξαν πόστοΤο καροτσάκι με τα απαραίτητα γεμάτο από...
ΑνάμεσαΚι εγώ κομμάτια σε τόπους χίλιουςΑνάμεσα σε κόσμους πολλούςΜ ένα τείχος στο πλάι να κλείνει τον δρόμοΜε πλαστικά καμένα, βρωμιά, αίμα, νεκρούςΠαντού αίμα χυμένο στον κόσμοΠοτισμένα χωράφια και δρόμοι, κρυφά και φανεράΤάφοι με μάρμαρα, τάφοι με χώμα, τάφοι με...
Ναι, ξέρω! Το βλέπεις να έρχεται, το πλησιάζεις ή σε πλησιάζει, προγραμματίζεις, κάνεις συνέχεια λίστα με όσα πρέπει να γίνουν, γράφεις, σβήνεις, καθαρογράφεις ξανά, αγοράζεις νέα σημειωματάρια ή φτιάχνεις δικά σου, τα στολίζεις, τα ζωγραφίζεις, κολλάς ωραίες εικόνες, τα ψεκάζεις...
Αλήθεια, πόσα "μετά" έχουν καθορίσει την ζωή μας, πόσα έχουμε πει που δεν κάναμε και πόσα αφήσαμε για κείνο το μετά! Η ζωή κυλά και δεν περιμένει και το τώρα δυστυχώς δεν κρατά πολύ. Αρπάξτε λοιπόν την στιγμή, πιάστε...
Τελικά η ζωή είναι τόσο παράξενη, τόσο απρόβλεπτη και τόσο όμορφη! Ξεκινώ με συμπέρασμα για να πω ότι, αν και η αφορμή της βόλτας ήταν ένα τραγικό γεγονός, η επιστροφή μάς οδήγησε αλλού, σε μονοπάτια άγνωστα και βρέθηκε η...
Η νέα γενιά της Κρήτης με την παράδοση οχυρό, τις αξίες των παππούδων και της ιστορίας του τόπου, κρατά ακόμα και μπαίνει μπροστάρης στα δύσκολα. Υμνεί την καθημερινότητα, δίνει θάρρος και πίστη, ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, ανασεμιά στα...
Λες και δεν έχουμε όλοι πρόβληματα! Λες και δεν ξυπνήσαμε ένα πρωί με σμπαράλια υγεία! Είναι υποθετικό νομίζεις το πως βγαίνει και σήμερα η μέρα; Όχι, δεν είναι, δεν παίζουμε με αυτά. Ή που πουλήθηκε ξαφνικά η εταιρία και...
 Λεπτό το λεπτό μικραίνει η μέρα. Λεπτό το λεπτό μικραίνουν όλα, μα είναι τόσο αργή αυτή η εξέλιξη, που μας αφήνει χρόνο να ονειρευτούμε, να δούμε μέσα στην ψυχή μας και να διορθώσουμε όσα δεν μας ικανοποιούν, να μελετήσουμε...
Εγώ είμαι εσύ, μού είπες Και συ εγώ Κι όταν μιλήσουν οι ψυχές γινόμαστε ένα Γιατί τα ίδια νιώθουμε, τα ίδια πιστεύουμε, τα δικά σου μοιάζουν τόσο με τα δικά μου Γιατί είμαστε άνθρωποι τελικά Από απόσταση, στα ίδια μέρη, με μίλια μακριά και...
Καιρό γυρόφερνε η ιδέα στο μυαλό και τελικά, καθώς αποδεδειγμένα όλα θέλουν την ώρα τους, η στιγμή η κατάλληλη έφτασε και η ιδέα, η μικρή σκέψη, έγινε πράξη, για μένα σπουδαία πράξη, αφού δεν έμεινε μόνο ιδέα όπως τόσα...
Δεν θέλω κόκκινους ουρανούς.Θέλω να είναι γαλανοί, λευκοί, έστω γκρι.Όχι κόκκινοι μετά από αυτό.Δεν θέλω άλλους εικονικούς.Όχι άλλα δικτυωμένα τάχα μου και καλωδιακές σχέσεις.Θέλω τα ξεκάθαρα, το μέτωπο καθαρό και τις σχέσεις αληθινές.Δεν θέλω κλειστά τηλέφωνα, τελειωμένες μονάδες και...
... δεν συγχρονίζεται ξανά ο κόσμος και οι εποχέςΣτάχτη κι αποκαΐδιαΜόνο οι άνεμοι θεριεύουν και φουντώνουνΜόνο αυτοί έχουν δύναμηΝα πετάξουν, να σαρώσουν, να στροβιλιστούν, να στροβιλίσουνΣτη δίνη των καιρών, των καιροσκόπων, των κάθε λογής εμπειρογνωμόνωνΝα δώσουν και να πάρουνΣυνθήματα...
Προσπαθώ να υπάρχω μέσα από συνθήκες.Δικτυώνομαι σ ένα κόσμο ασύνδετο, καρφώνω κεραίες, πιάτα δορυφορικά, κουβαλώ καλώδια στις θάλασσες και στα αλμυρίκια κάτω για να μην χάσω σύνδεση.Δεν υπάρχουν λέξεις, δεν υπάρχουν ματιές και αγκαλιάσματα. Μόνο συνδέσεις.Συνδέομαι για να είμαι,...
Τρελά μελτέμια να σφυρίζουν και να περνούν κάθε γρίλια ανοιχτή, κάθε πατζούρι μισόκλειστο να το καταχτυπούν σε τοίχους κάτασπρους, φρεσκοβαμμένοι τενεκέδες με σγουρούς βασιλικούς και γατιά στη σκιά τους να χαλαρώνουν, ροδιές με τα λεπτά κλαδιά τους να λυγίζουν...
Αυτά που με ενώνουν με την ανατολική άκρη της Κρήτης, την όμορφη Σητεία, είναι πολλά. Τα τελευταία χρόνια όμως, βρέθηκε ή βρέθηκα στον δρόμο μιας δράσης που με έκανε να έχω έναν ακόμα δεσμό με την πόλη ή καλύτερα...
Στη φάση των αλλαγών,στην αποδοχή της ανάγκης για αλλαγή με όσα αυτή συνεπάγεται,κάνω συμφωνία και ψιλή κουβέντα,με θέλω και θέλεις,με μπορώ και μπορείς,με ανάγκη μου και ανάγκη σου,με τούτα και με κείνα,με φόβο και ενέργεια,με ευαλωτότητα και δύναμη,με φωνές...