ΜΗΝΙΑΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ:

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Τα σύννεφα τ’ ουρανού μας…

Τα σύννεφα τ' ουρανού μας, πολυαγαπημένα, μοναδικά, διαφορετικά κάθε φορά. Λόγια και φωτογραφίες από στιγμές έκρηξης ομορφιάς!

Εγώ είμαι εσύ…

Εγώ είμαι εσύ, μού είπεςΚαι συ εγώΚι όταν μιλήσουν...

Ούτε μια κουβέρτα…

Στις μεγάλες κρίσεις οι άνθρωποι μένουν μόνοι. Αβοήθητοι σχεδόν από αυτούς που περίμεναν ότι θα τους προσφέρουν τη μεγαλύτερη βοήθεια. Μα, υπάρχουν ακόμα οι εθελοντές, οι άνθρωποι που βάζουν το καλό των άλλων πάνω από το δικό τους, αυτοί που αντιστέκονται στους κανόνες και τους κανονισμούς. Και μέσα από αυτούς, βρίσκουν τα λόγια του Λειβαδίτη θέση.. «Την πόρτα ανοίγω το βράδυ, τη λάμπα κρατώ ψηλά, να δούνε της γης οι θλιμμένοι, να ‘ρθούνε, να βρουν συντροφιά»

Ούτε μια κουβέρτα…

Ούτε μια κουβέρτα… Ευχαριστούμε που μας αφήσατε να πεθάνουμε! Φράση γραμμένη στα συντρίμμια της Συρίας μετά τον καταστροφικό σεισμό. Μ’ έχουν στοιχειώσει τα λόγια, τα διαλυμένα κτίρια, οι θάνατοι. Στέρεψε κάτι μέσα μου. Θάφτηκε στους τόνους χώματος, πνίγηκε χωρίς αέρα, πάγωσε στο χιόνι. Τα λόγια, οι σκέψεις, το βλέμμα τους καρφώθηκε στο δικό μου.. πώς να σε βοηθήσω κόσμε; Πόσα αχ να σου αφήσω, πόσα αχ να σου χρεώσω;

Ούτε μια κουβέρτα δε βρίσκεται για τους ανθρώπους!

Απέναντι στο μεγάλο αχ αντιστέκεται ακόμα το συγκλονιστικό μήνυμα ελπίδας κι αγάπης και φροντίδας των διασωστών κάθε χώρας που έσπευσαν να βοηθήσουν τους ανθρώπους, τους ανθρώπους απλά, που χωρίς ρούχα, σπίτι, ζεστασιά έμειναν μόνοι στον παγωμένο χειμώνα, χωρίς ούτε μια σημαία να τους ζεσταίνει! Απέναντι στο μεγάλο αχ υπάρχουν ακόμα τα παιδιά που σώθηκαν, τα παιδιά που παρά την πείνα και την ταλαιπωρία τους παίζουν στα χαλάσματα, όπως πρώτα, κρατώντας στην ψυχή τους την παιδική χαρά, την παιδική αθωότητα. Κι όσο κανείς αναπνέει και βλέπει το φως του ήλιου, τόσο έχει ζωή και όνειρα, κι ας φαίνονται ή κι ας είναι πια χαμένα όσα ήξεραν και είχαν.

Δεν μπορεί να είναι όλα χαμένα! Όσο υπάρχουμε, τίποτα δεν είναι χαμένο. Χρόνο χρειάζεται και φροντίδα και ευκαιρίες, μα δεν είναι ολότελα χαμένη η ελπίδα για ζωή!

Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που απλώνουν το χέρι να βοηθήσουν με κίνδυνο της δικής τους ζωής, όταν θα φύγουν όμως αυτοί, όταν τα συντρίμμια των κτιρίων θα μαζευτούν και μαζί τους κάθε ελπίδα για ανεύρεση ζωντανών, τότε τί θα μείνει από αυτό το κύμα ανθρωπιάς κι ελπίδας; Μόνοι θ’ απομείνουν, μόνοι κι έρημοι αυτοί που αντίκρισαν κατάματα τη μεγαλύτερη καταστροφή και μαζί με τους ανθρώπους τους θα βλέπουν τα όνειρά τους χαμένα ολότελα, θαμμένα εκεί που έμεινε η τελευταία πνοή των ανθρώπων τους.

Ούτε μια κουβέρτα… Photo by Joel Muniz on Unsplash

Προσπάθησα ν’ απωθήσω εικόνες, φωνές, νούμερα. Προσπάθησα να μη βλέπω. Προσπάθησα ν’ απωθήσω όσα δεν αντέχει ο νους και η ψυχή. Στη θέση τους έβαζα κάτι άλλο, λίγα λουλούδια, έναν καφέ, μια όμορφη μυρωδιά, μια ήρεμη μελωδία.. Μάταια. Γυροφέρνουν συνέχεια στο μυαλό. Η χούφτα του μωρού γεμάτη με τα μαλλιά της μάνας του σφιχτά να τα κρατάει, η γιαγιά που της έμελε να δει μια τέτοια μέρα αλλά και να έχει χρόνια ζωής στην πλάτη της ακόμα, ο έφηβος με το κινητό που κατέγραφε το σημείο που ήταν παρακαλώντας για βοήθεια, αναφέροντας πού βρίσκεται κι σε ποιον όροφο ήταν.. Πώς να ξεχάσω; Πρέπει να ξεχάσω;

Αν ήμουν διασώστης, γιατρός, βοηθός, εθελοντής, δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να επιστρέψω στα καθημερινά. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να κοιμηθώ, αν θα μπορούσα να πνίξω την κραυγή που τόσες μέρες θα κρατούσα κάνοντας τη δουλειά μου με κομμένη την ανάσα, αν θα μπορούσα να βγάλω από τα σωθικά τη σκόνη, να βήξω και να φύγουν όλα τ’ άσχημα..

“Ευχαριστούμε που μας αφήσατε να πεθάνουμε”, αυτό έγραψαν στα συντρίμμια των ήδη γκρεμισμένων σπιτιών τους τ’ αδέρφια μας. Ο ΟΗΕ απέτυχε να βοηθήσει τους ανθρώπους στις περιοχές που ελέγχονται από την αντιπολίτευση στη Συρία μετά τον καταστροφικό σεισμό, παραδέχτηκε ο Γενικός Υπεύθυνος Ανθρωπιστικής Βοήθειας των Ηνωμένων Εθνών, Μάρτιν Γκρίφιθς..

Και πάντα θα με πνίγει εκείνο το εφηβικό όνειρο, που ήθελε τα δισεκατομμύρια των ανθρώπων του πλανήτη, να έχουν δύναμη μεγάλη και φωνή τέτοια που κανείς να μην μπορεί να τους πειράξει! Θα είχαν τόση δύναμη, ώστε κανείς ποτέ δε θα τους στερούσε ειρήνη και ευημερία, υγεία, παιδεία και ελευθερία και θα ζούσαν προστατευμένοι στις κοινότητές τους και όπου στον κόσμο θα ήθελαν να υπάρχουν! Εκείνο το αθώο εφηβικό όνειρο ήθελε τους προσωρινούς επισκέπτες του κόσμου, να έχουν τη δυνατότητα να ορίζουν οι ίδιοι τη ζωή τους και όχι οι μερικοί “ισχυροί” που έχουν ρημάξει τα πάντα να αποφασίζουν για αυτούς.

Ούτε μια κουβέρτα… Photo by Dave Lowe on Unsplash

Συρία και Τουρκία μαζί στον πόνο αλλά χωριστά. Η καταστροφή δεν ξεχωρίζει τις λευκές γραμμές στο χώμα που ορίζουν τα σύνορα, ούτε ξέρει από ηλεκτροφόρα καλώδια. Δεν ξεχωρίζει σημαίες, ρούχα, γλώσσα, δεν ξέρει από συνθήκες και περιορισμούς, νόμους, δρόμους, όπλα. Μια καταστροφή θα έπρεπε να ενώνει τον κόσμο, αλλά κατά πως φαίνεται αυτό κι αν είναι δύσκολο!

Συρία. Μια χώρα που ζει στα συντρίμμια της πολλά χρόνια, με ανθρώπους εγκλωβισμένους και που ήδη κάποιος έχει αποφασίσει να μην τους αφήσει να περάσουν στην Ευρώπη. Μια χώρα στην οποία δεν έφτασε έγκαιρα η βοήθεια. Μια χώρα που αφέθηκε να θάψει και τους τελευταίους που είχαν ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους.

Ούτε μια κουβέρτα! Πόσο λυπάμαι! Πόσο λυπάμαι για μας, τους ανθρώπους του 21ου αιώνα που όλα θα τα είχαμε τακτοποιήσει, όλα θα τα είχαμε φτιάξει, όλα θα είχαν μπει στη σειρά της προόδου και της εξέλιξης, της ειρήνης, μα που αφήσαμε στην άκρη τη φροντίδα και το σεβασμό της Γης που μας φιλοξενεί. Παραμερίσαμε φυσικούς κινδύνους, χτίσαμε χωρίς σύνεση και φροντίδα ακατάλληλα σπίτια, κλείσαμε τους δρόμους του νερού, δεν αφήσαμε χώρο στα δέντρα και στα ζώα, κάψαμε, μολύναμε. Λάθος και πάλι από την αρχή.

Ούτε μια κουβέρτα… Photo by Sophia Sideri on Unsplash

Όμως, όπως φαίνεται κάποιοι άνθρωποι στον κόσμο δε θα αξίζουν ποτέ ούτε σεβασμό, ούτε αγάπη, ούτε φροντίδα. Θα είναι οι ξεχασμένοι, αυτοί που δεν έχουν μέλλον, που δεν αξίζουν ως δεύτερης και τρίτης κατηγορίας και τα σπίτια τους χτίζονται για να γίνουν θρύψαλα, δεν αξίζουν και μένουν εγκλωβισμένοι στις συμφωνίες και στα ύπουλα σχέδια των ανθρώπων με τις μαύρες ψυχές, θαμμένοι με τόνους μίσους, όπλων και συμφερόντων.

Θανατικό! Μόνο αυτό θα ρίξει κι άλλο χρήμα στις τσέπες αυτών που ορίζουν και κάνουν τους μικρούς ασήμαντους Θεούς! Κι όσο περνά ο καιρός, τόσο θα αφανίζονται από πόνο κι αυτοί που άντεξαν. Θα περιφέρονται σα ζωντανοί νεκροί στα προσωπικά τους συντρίμμια, χωρίς τίποτα και κανέναν στον κόσμο θα παίρνουν το δρόμο μέχρι εκεί που θα τους φτάσει το προσωπικό τους μαρτύριο, έτοιμοι να περάσουν τα σύνορα που τους φυλάκισαν, βουτώντας και πάλι σε παγωμένες θάλασσες.

Μόνοι. Πάντα μόνοι. Ο καθένας κι απάνω του χωρίς βοήθεια, χωρίς να έχει να περιμένει από πουθενά! Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που δε θ’ αξίζουν ούτε μια κουβέρτα, αφού τους έτυχε να γεννηθούν σε λάθος τόπο! Θα ζητούν λίγο χωμί και μια κουβέρτα και δε θα υπάρχει κανείς να τους τα δώσει. Οι κατατρεγμένοι του κόσμου αυτού δεν αξίζουν ούτε μια κουβέρτα! Ούτε μια κουβέρτα!

Πρόσφατα

Κ.Π.Καβάφης, Φωνές

Κ.Π.Καβάφης, ΦωνέςΙδανικές φωνές κι αγαπημένεςεκείνων που πεθάναν, ή εκείνων...

Εγκυμοσύνη και ψυχολογία

Η στήριξη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη μέλλουσα μητέρα τόσο για να καταφέρει να διαχειριστεί τις συνεχείς αλλαγές, όσο και για να προετοιμαστεί για μια υγιή σχέση με το μωρό της.

Στις απογοητεύσεις του κόσμου να ανοίγουμε μονοπάτι προς το Φως…

Στις απογοητεύσεις του κόσμου να ανοίγουμε μονοπάτι προς το...

Έμφραγμα του μυοκαρδίου και άσκηση

Έμφραγμα του μυοκαρδίου και άσκηση...Τί είναι το έμφραγμα...

Social Media

Newsletter

Δημοφιλή

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Τα σύννεφα τ’ ουρανού μας…

Τα σύννεφα τ' ουρανού μας, πολυαγαπημένα, μοναδικά, διαφορετικά κάθε φορά. Λόγια και φωτογραφίες από στιγμές έκρηξης ομορφιάς!

Εγώ είμαι εσύ…

Εγώ είμαι εσύ, μού είπεςΚαι συ εγώΚι όταν μιλήσουν...

Γόρδιοι δεσμοί η ζωή μας…

Η πλειοψηφία έχει ένα γνήσιο ταλέντο, έχει αυτό που...

Η Αθηνά Χιώτη στο elpis calling…

Η Αθηνά Χιώτη στο elpis callingΔεν είναι μόνο τα...
Ελπίδα Πατεράκη
Ελπίδα Πατεράκηhttps://elpiscalling.com
Παρατηρώ τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους, ακούω με προσοχή τις ιστορίες τους. Συγκρατώ τις λεπτομέρειες και τις μικρές στιγμές. Δημιουργώ όπως μπορώ, συχνά ξεχνώ όσα μαθαίνω και ξεκινώ από την αρχή. Αγαπώ το ραδιόφωνο, τις μουσικές, τα σύννεφα, τα λόγια που ενώνουν τους ανθρώπους. Προσδοκώ την αλλαγή. Κρατώ την ουσία.

Κ.Π.Καβάφης, Φωνές

Κ.Π.Καβάφης, ΦωνέςΙδανικές φωνές κι αγαπημένεςεκείνων που πεθάναν, ή εκείνων που είναιγια μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους.Κάποτε μες στα όνειρά μας ομιλούνε·κάποτε μες στην σκέψη...

Εγκυμοσύνη και ψυχολογία

Η στήριξη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη μέλλουσα μητέρα τόσο για να καταφέρει να διαχειριστεί τις συνεχείς αλλαγές, όσο και για να προετοιμαστεί για μια υγιή σχέση με το μωρό της.

Στις απογοητεύσεις του κόσμου να ανοίγουμε μονοπάτι προς το Φως…

Στις απογοητεύσεις του κόσμου να ανοίγουμε μονοπάτι προς το Φως...Στις απογοητεύσεις του κόσμου που πόλεμος και καταστροφή και πείνα και βάσανα και τώρα πια...

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Τα χειρότερα είναι δύο..ότι σε λίγο θα ακούμε ότι πέθανε Χ αριθμός ανθρώπων και θα λέμε “Ε κρίμα” λες και έφυγε ένας παππούς 80 χρονών..μη παρεξηγηθώ εννοείται πως και αυτή η ζωή μετράει αλλά νομίζω περνάω αυτό που θέλω να πω. Το ακόμη χειρότερο είναι πως δυστυχώς και με μαθηματική ακρίβεια αυτό το γεγονός όπως και πολλά άλλα.. μετά από καιρό, θα ξεχαστούν…και δεν μαθαίνουμε αν συνεχώς ξεχνάμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Discover more from Elpis Calling

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading