Χρίστος Λάσκαρης - Στην κλινική Την ετοίμασαν και με φώναξαν να ασπαστώ. Ήταν ένα δωματιάκι στο υπόγειο της κλινικής καμωμένο για την περίσταση. Ξαπλωμένη σ’ ένα μαρμάρινο πάγκο μου φάνηκε…
Σα να μην έφυγαν ποτέ... Μαγείρεψα μπάμιες σήμερα. Αυτές που σιχαίνονται ορισμένοι κι αυτές που πριν λίγους μήνες δε θα τολμούσα ούτε να μυρίσω, όχι να φάω. Τις έψηνα και…
Πέτα πουλάκι μακριά! Πέτα πουλάκι, πέταξε μακριά από αυτούς κι εκείνους, όσους και άλλους, στιγμές, πληγές κι απειλές, αρρώστιες, μοναξιές, αμφιβολίες, φόβους.Πέτα μακριά και άσε τα όλα εδώ κάτω στο…
Ναζίμ Χικμέτ, Η πιο όμορφη θάλασσα Θα γελάσεις απ’ τα βάθη των χρυσών σου ματιών είμαστε μες στο δικό μας κόσμο. Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε…
Γιορτές του Πάσχα κι ο καθένας κοίταζε να πορέψει το σπίτι του όπως το όριζε η τάξη των εορτών. Οι γυναίκες ξαναμπήκαν στον αγώνα με το ζυμάρι και το φούρνο.…
Η πόλη με οβελίες αλλού γιορτάζει. Σταθμός Πελοποννήσου κι απομεσήμερο του Πάσχα σε παγκάκι μόνον εσύ κι εγώ καθόμαστε, μητέρα. Είμαστε γέροι πια κι οι δυο κι εγώ αφού γράφω…
Κ.Π.Καβάφης, Φωνές Ιδανικές φωνές κι αγαπημένεςεκείνων που πεθάναν, ή εκείνων που είναιγια μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους. Κάποτε μες στα όνειρά μας ομιλούνε·κάποτε μες στην σκέψη τες ακούει το μυαλό.…
Στις απογοητεύσεις του κόσμου να ανοίγουμε μονοπάτι προς το Φως... Στις απογοητεύσεις του κόσμου που πόλεμος και καταστροφή και πείνα και βάσανα και τώρα πια και καθημερινότητα κοστίζουν στη ζωή…
Τί εἶναι ἡ πατρίδα μας; Μὴν εἶν᾿ οἱ κάμποι;Μὴν εἶναι τ᾿ ἄσπαρτα ψηλὰ βουνά;Μὴν εἶναι ὁ ἥλιος της, ποὺ χρυσολάμπει;Μὴν εἶναι τ᾿ ἄστρα της τὰ φωτεινά; Μὴν εἶναι κάθε της…
Θέλει κόπο να φτιάξεις την ψεύτικη χαρά και χρόνο πολύτιμο! Στο τέλος, αντιγράφοντας τη δήθεν χαρά των άλλων, θα ξεχάσουμε πώς είναι η πραγματική! Η λαιμαργία να ζήσουμε κάτι που…
Η τριανταφυλλιά μας η εκατοντάφυλλη άπλωνε τα κλαδιά της ως απάνω στα κεραμίδια του μικρού μας σπιτιού, γύριζε προς το μέρος του βορρά, άφηνε κι εκεί παρακλάδια γεμάτη μικρά μπουκέτα…
Το Θαύμα, ένα μυθιστόρημα μετανοίας του π. Χριστόδουλου Μπίθα, εκδόσεις Εν Πλω Στη διαδρομή της ζωής μας άλλοτε χάνουμε κομμάτια του εαυτού μας, ξοδεμένα εδώ και κει, άλλοτε χαρίζουμε ανεξέλεγκτα…
Παντελής Μπουκάλας, Στην ξενιτιά της γλώσσας Τυχαία ώρα. Τυχαία πλατεία. Τυχαία Ελλάδα.Πάντως Κυριακή,τότε που δέεσαι στον χρόνο να ειρηνέψει.Στα παγκάκια, μισοί να κάθονται, μισοί ανεβασμένοι.Αλβανοί.Τώρα μιλάνε δυνατάκαι ξαναβρίσκουν όσα έκρυψεφοβισμένος…
Ωτία ποντιακά ή αλλιώς, ανοιχτά αφτιά σ’ έναν κόσμο που αλλάζει… Ωτία ποντιακά ή αλλιώς, ανοιχτά αφτιά σ’ έναν κόσμο που αλλάζει… Αλλάζει ο κόσμος. Όλα αλλάζουν. Πάντα άλλαζε. Άλλοτε…

Ξεκίνησε ως προσωπικό ιστολόγιο το 2016 και συνεχίζει μέχρι σήμερα, και σας προσκαλεί να ξεκινήσετε ένα ταξίδι σε όσα απλά μα και σύνθετα αποτελούν την κάθε μέρα μας, για όσα αγαπάμε να λέμε, να ακούμε, να διαβάζουμε.
Συνδεθείτε στον λογαριασμό σας