Σκέψεις
Θέλω τα απλά, τα όμορφα…
Δεν θέλω κόκκινους ουρανούς. Θέλω να είναι γαλανοί, λευκοί, έστω γκρι. Όχι κόκκινοι μετά από αυτό. Δεν θέλω άλλους εικονικούς. Όχι άλλα δικτυωμένα τάχα μου και σχέσεις καλωδιακές. Θέλω τα…
Ανεπίκαιρα…
Ανεπίκαιρα… δε συγχρονίζεται ξανά ο κόσμος και οι εποχέςΣτάχτη κι αποκαΐδιαΜόνο οι άνεμοι θεριεύουν και φουντώνουνΜόνο αυτοί έχουν δύναμηΝα πετάξουν, να σαρώσουν, να στροβιλιστούν, να στροβιλίσουνΣτη δίνη των καιρών, των…
Προσπαθώ να υπάρχω…
Προσπαθώ να υπάρχω μέσα από συνθήκες.Δικτυώνομαι σ έναν κόσμο ασύνδετο, καρφώνω κεραίες, πιάτα δορυφορικά, κουβαλώ καλώδια στις θάλασσες και στ' αλμυρίκια κάτω για να μη χάσω σύνδεση.Δεν υπάρχουν λέξεις, δεν…
Αλλάζω…
Στη φάση των αλλαγών,στην αποδοχή της ανάγκης για αλλαγή με όσα αυτή συνεπάγεται,κάνω συμφωνία και ψιλή κουβέντα,με θέλω και θέλεις,με μπορώ και μπορείς,με ανάγκη μου και ανάγκη σου,με τούτα και…
Μικρές ανάσες…
Θα το έχεις παρατηρήσει και συ, όταν κάτι δεν είναι όπως το θες, όταν αναγκαστικά το κρατάς στη ζωή σου για κάποιο λόγο, μπλοκάρεσαι, δεν αισθάνεσαι άνετα, σε τρώει όλη…
As time goes by…
As time goes by... Συνεχώς το τελευταίο διάστημα βλέπω δημοσιεύσεις που αφορούν το χρόνο και πόσο σημαντικός είναι και πόσο πολύτιμο χρόνο χάνουμε από τη ζωή μας γενικά και πως…
Τρεις θέσεις…
Τρεις θέσεις μπροστά μου, άδειες στην αρχή σαν και την απουσία εκείνων. Τρεις θέσεις μπροστά μου στην Εκκλησία πριν το «Η Ζωή εν Τάφω» γίνει ζωή Χαρισάμενη, Αναστάσιμη! Γέμισαν οι…
Η αβάσταχτη ελαφρότητα μιας ενήλικης εφηβείας…
Κυκλοφορεί μια συνεχής, ακλόνητη, ακατάπαυστη, εμμονική ανάγκη συνέχισης μιας αιώνιας εφηβείας, μιας ιδιαίτερης περίπτωσης, από την οποία πάσχουν πολλοί, μα πάρα πολλοί και που δεν βλέπω να βρίσκεται η άκρη…
Ο καλοφροντισμένος εαυτός της αυταγάπης…
Ο καλοφροντισμένος εαυτός της αυταγάπης... Ο καλοφροντισμένος εαυτός της αυταγάπης... Δεν είμαι ψυχολόγος. Δεν είμαι επιστήμονας ούτε παντογνώστης. Δεν ξέρω από αναλύσεις και ψέματα. Δεν έχω στοιχεία στα οποία θα…
Κι αν βρεις την άνοιξη, τί θα την κάνεις;
Κι αν βρεις την άνοιξη, τί θα την κάνεις; Μήπως θα βγεις ν' ακούσεις τα πουλιά; Μήπως χέρι θ' απλώσεις σ' όμορφα κλαδιά, λουλούδια, άνθη σιωπηλά;
Και τελικά, τί έγινες; Τί είσαι; Πόσο κοντά είσαι σε αυτό που είχες ονειρευτεί;…
Και τελικά, τί έγινες; Τί είσαι; Πόσο κοντά είσαι σε αυτό που είχες ονειρευτεί;... Και τελικά, τί έγινες; Τί είσαι; Πόσο κοντά είσαι σε αυτό που είχες ονειρευτεί;...Έγινες αυτό που…
Κυριακής καλημέρες…
Κυριακής καλημέρες ............................................................... στις μειονότητες του κόσμου, στους ανυπεράσπιστους, στους Κούρδους, στους Σύριους, στους Ουκρανούς, Ιρακινούς, Παλαιστίνιους, Αφγανούς, Πακιστανούς, Νιγηριανούς, σε Λιβύη, Καύκασο, Κεντρική Ασία, Σομαλία, Σουδάν .................................................................... ό,που χτυπά…
Της παρενοχλήσεως…
Αρκετά χρόνια πριν, έψαχνα δουλειά σαν τρελή. Δε θυμάμαι πόσα βιογραφικά είχα στείλει, από τα οποία φυσικά καμιάν απάντηση δεν πήρα, γιατί στην Ελλάδα το να στείλεις απάντηση ακόμα και…
Στο χωριό…
Τα τελευταία χρόνια ζω σε χωριό. Πολλά τα θετικά, μερικά τα αρνητικά, ξέρεις τώρα πως είναι. Σήμερα έπρεπε να πάω στην κοινοτική γιατρό να δει το χάλι που είμαι όλες…
Σχετικά
Ελπίδα Πατεράκη
Ξεκίνησε ως προσωπικό ιστολόγιο το 2016 και συνεχίζει μέχρι σήμερα, και σας προσκαλεί να ξεκινήσετε ένα ταξίδι σε όσα απλά μα και σύνθετα αποτελούν την κάθε μέρα μας, για όσα αγαπάμε να λέμε, να ακούμε, να διαβάζουμε.
Social Media
