ΜΗΝΙΑΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ:

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Τα σύννεφα τ’ ουρανού μας…

Τα σύννεφα τ' ουρανού μας, πολυαγαπημένα, μοναδικά, διαφορετικά κάθε φορά. Λόγια και φωτογραφίες από στιγμές έκρηξης ομορφιάς!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!...Λεπτό το λεπτό...

Μικρές ανάσες…

Θα το έχεις παρατηρήσει και συ, όταν κάτι δεν είναι όπως το θες, όταν αναγκαστικά το κρατάς στη ζωή σου για κάποιο λόγο, μπλοκάρεσαι, δεν αισθάνεσαι άνετα, σε τρώει όλη την ώρα η σκέψη να το αλλάξεις. Έτσι και γω. Αν κάτι δεν ταιριάξει από την αρχή, έχω υπομονή να το δουλέψω, να το ζήσω μέχρι να το καταλάβω, να το προσαρμόσω στα μέτρα μου, μέχρι κάπως να μπορέσω να το βολευτώ, τοποθετώντας τις ανάγκες μου σε συγκεκριμένες συνθήκες.

Μα η ζωή τα θέλει, σχεδόν πάντα, αλλιώς. Πώς μπορώ να σε πείσω, ότι το παπούτσι που με χτυπά στο κότσι δε θ’ ανοίξει, δεν πρόκειται να μαλακώσει, δε θα γίνει κάτι άλλο… Το πόδι θα πιέζεται και θα κοκκινίζει, θα πονά και στο τέλος θα συνηθίσει, αλλά αυτό δεν το λες άνεση και χαρά, δεν προχωράς πολλά βήματα έτσι. Στο τέλος θ’ αφήσεις το άβολο παπούτσι στην άκρη, κλαίγοντας και τα λεφτά που ξόδεψες, νομίζοντας πως αυτό είναι το ιδανικό παπούτσι, το πιο βολικό και το πιο όμορφο.

Όταν κάτι λοιπόν δεν κάθεται καλά από την αρχή, όταν δεν ταιριάζει, με τρώει, με βασανίζει, μου στερεί έμπνευση, με στραγγίζει, με μπερδεύει, με αποσυντονίζει και αναγκαστικά μπαίνει στη διαδικασία αλλαγής, μέχρι εκεί που θα ισορροπήσει η ψυχή.

Κάποιοι άνθρωποι έχουν ταλέντο, γνώση και ωριμότητα να ζουν σχεδόν αυτόματα, ξεκαθαρίζοντας σε χρόνο ρεκόρ όσα πρέπει να κάνουν στο επόμενο βήμα. Κάποιοι άλλοι (και στην παρένθεση που ανοίγω μπαίνω χοροπηδώντας με σημαιάκια και ντουντούκες), βασανίζονται ως να φτάσουν ή σε πάτο ή στο κόκκινο. Ως εκεί που δεν παρέκει. Και πάλι με σύνεση και προσεκτικές κινήσεις, προσπαθούν να σηκώσουν το ποδαράκι και να κάνουν το μικρό βήμα.

Ας είναι κι έτσι. Μικρά βήματα στην αρχή μα σταθερά, σίγουρα βήματα της μικρής επανάστασης και της ανανέωσης, της επιλογής διασκελισμού, μπορούν να μας φτάσουν εκεί που σίγουρα κάποτε φανταστήκαμε. Οι αλλαγές δε γίνονται από τη μια στιγμή στην άλλη, γίνονται όμως αν το επιδιώξεις. Αρκεί να πάρεις την απόφαση.

Μπορεί ως τώρα η υπομονή να φάνηκε πολύ καλός σύντροφος και σύμμαχος, παρέα ήσυχη και αξιόπιστη, αλλά ήταν βαρετή. Την κρατώ για όταν πρέπει και συνεχίζω με όσα μπορώ και θέλω. Κι αφού μπορώ εγώ, μπορείς και συ.

Δεν είναι τίποτα δύσκολο. Μια απλή επιλογή είναι, να θες να ζήσεις την αλλαγή. Μα και την ανανέωση στα μέσα της ζωής. Και να ξεκινήσεις τώρα την προσπάθεια. Τ’ αποτελέσματα δε θα έρθουν αύριο, αλλά θα είναι σα να έχουν ήδη γίνει!

Καλό καλοκαίρι λοιπόν! Μην περιμένεις άλλο. Ο χρόνος τρέχει.

Πρόσφατα

Η πατριαρχία μέσα μου…

Η πατριαρχία μέσα μου…Ένεκα των οικογενειακών συγκεντρώσεων και των...

Διαχείριση Συναισθημάτων

Διαχείριση ΣυναισθημάτωνΌταν μιλάμε για διαχείριση συναισθημάτων συνήθως γίνεται μια...

Τα κουλούρια της Λαμπρής

Γιορτές του Πάσχα κι ο καθένας κοίταζε να πορέψει...

Γιάννης Βαρβέρης – Εσπερινός της Αγάπης

Η πόλη με οβελίες αλλού γιορτάζει.Σταθμός Πελοποννήσου κι...

Social Media

Newsletter

Δημοφιλή

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Τα σύννεφα τ’ ουρανού μας…

Τα σύννεφα τ' ουρανού μας, πολυαγαπημένα, μοναδικά, διαφορετικά κάθε φορά. Λόγια και φωτογραφίες από στιγμές έκρηξης ομορφιάς!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!...Λεπτό το λεπτό...

Η Βαρκελώνη έκλεψε την καρδιά μου…

Η Βαρκελώνη χρωστά πολλά στον Γκαουντί ή Γκαουδί, αυτόν τον σπουδαίο αρχιτέκτονα που του έμελλε να φύγει από την ζωή γιατί τον πάτησε το τραμ, όμως άφησε τόσο σπουδαίο, τεράστιο, ιδιοφυές έργο, ίσως και παρανοϊκό.

Ο Νίκος Ταβερναράκης στο elpis calling…

Από τους "Αξέγνιους Περάτες" ως το σήμερα των "Ινάτιδων"...
Ελπίδα Πατεράκη
Ελπίδα Πατεράκηhttps://elpiscalling.com
Παρατηρώ τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους, ακούω με προσοχή τις ιστορίες τους. Συγκρατώ τις λεπτομέρειες και τις μικρές στιγμές. Δημιουργώ όπως μπορώ, συχνά ξεχνώ όσα μαθαίνω και ξεκινώ από την αρχή. Αγαπώ το ραδιόφωνο, τις μουσικές, τα σύννεφα, τα λόγια που ενώνουν τους ανθρώπους. Προσδοκώ την αλλαγή. Κρατώ την ουσία.

Η πατριαρχία μέσα μου…

Η πατριαρχία μέσα μου…Ένεκα των οικογενειακών συγκεντρώσεων και των γιορτών, βρέθηκα ξανά πίσω στο χωριό μου παρέα με συγγενείς και φίλους με τους οποίους...

Διαχείριση Συναισθημάτων

Διαχείριση ΣυναισθημάτωνΌταν μιλάμε για διαχείριση συναισθημάτων συνήθως γίνεται μια μεγάλη παρεξήγηση. Οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουν ότι διαχείριση συναισθημάτων σημαίνει, πως δεν θα νιώθουν ποτέ...

Τα κουλούρια της Λαμπρής

Γιορτές του Πάσχα κι ο καθένας κοίταζε να πορέψει το σπίτι του όπως το όριζε η τάξη των εορτών. Οι γυναίκες ξαναμπήκαν στον αγώνα...

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Discover more from Elpis Calling

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading