ΜΗΝΙΑΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ:

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Τα σύννεφα τ’ ουρανού μας…

Τα σύννεφα τ' ουρανού μας, πολυαγαπημένα, μοναδικά, διαφορετικά κάθε φορά. Λόγια και φωτογραφίες από στιγμές έκρηξης ομορφιάς!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!...Λεπτό το λεπτό...

Προσπαθώ να υπάρχω…

Προσπαθώ να υπάρχω μέσα από συνθήκες.
Δικτυώνομαι σ έναν κόσμο ασύνδετο, καρφώνω κεραίες, πιάτα δορυφορικά, κουβαλώ καλώδια στις θάλασσες και στ’ αλμυρίκια κάτω για να μη χάσω σύνδεση.
Δεν υπάρχουν λέξεις, δεν υπάρχουν ματιές και αγκαλιάσματα. Μόνο συνδέσεις.
Συνδέομαι για να είμαι, συνδέομαι για να επικοινωνώ. Με ποιον;
Αν κλείσω συνδέσεις, γουάι φάι και κατεβάσω τ’ άρματα, αν βγάλω από τις πρίζες καλώδια και φορτιστές, εξωτερικούς δίσκους, μνήμες και γιου ες μπι, με ποιόν που έχω συνδεθεί θα επικοινωνήσω;
Κωδικοί, κωδικοί, πού είναι οι κωδικοί; Ξέχασα τους κωδικούς, πρέπει να συνδεθώ, πού είναι οι κωδικοί;
Προς αναζήτηση σήματος ζωής, προς αναζήτηση δυνατού σήματος μεγάλης εμβέλειας. Όσο περισσότεροι τόσο καλύτερα. Όσοι χιλιάδες μαζευτούν τόση επιτυχία.
Προωθήσεις κι αγορές διαφημιστικών, κυρίαρχες λέξεις αναζητήσιμες και αναγνωρίσιμες από τις μηχανές, σπουδαία και τρανή λογάται επιτυχία!
Εκείνος ο μικρός κύκλος ανθρώπων, ο διαχειρίσιμος, ο κοντινός, ο κάτσε μια στιγμή να πάρω ένα τηλέφωνο να δω τι κάνει, χάθηκε μέσα στον μεγάλο, τον τεράστιο, εκείνο του σήματος.
Έχω καλό σήμα, συνδέομαι, πατώ λάικ, χτυπώ καρδούλα, α τέλειο! Πόσες καρδιές έστειλα αυτό το μήνα, πόσα σηκωμένα χεράκια λάικ, πόσα έλεος, πόσα χαμόγελα;
Συνδέομαι και πατώ κουμπί, όχι κουμπί, όχι κουμπί, τατς είναι τώρα, τατς σκριν… συνδέομαι πιο εύκολα έτσι.
Έχω τηλέφωνο που κάνει φραπέ, δουλεύει υπερωρίες, δεν κλείνει ποτέ κι ας καίει η οθόνη του εγώ το κρατώ, τσουλάω το δάχτυλό μου πάνω του κι ανακαλύπτω τον κόσμο, εκείνον τον μακρινό, τον άλλο! Πηγαινοέρχομαι και το κρατώ!
Είναι λίγες οι λέξεις, πρέπει να γράψω ακόμα, δε θα ‘χει αλλιώς επιτυχία… να μετρήσω, μισό λεπτό, δε χρειάζεται, μετρά αυτό για μένα, ακούει για μένα, βλέπει για μένα…
Λέξεις, μετρώ λέξεις, δεν έχω λέξεις, δεν έχω λέξεις προγραμματισμένες άλλες, μόνον όσες έρχονται απρόσκλητα, σαν τον καλό φίλο που χτυπά την πόρτα και δε θέλει τίποτα παρά ένα ποτήρι νερό.
Αυτές οι λέξεις μ’ αγαπούν, αυτές και ‘γω αγαπώ.
Ανήκω στην μπλογκόσφαιρα, ανήκω στην καινούρια κοινωνία, ανήκω στα σόσιαλ τα μίντια, αυτά του μεγάλου αδερφού, ξέρουν το πότε, το τώρα, το πριν και το μετά μου. Υποθέτουν για μένα, με μετρούν με τα στατιστικά και έχουν αποδείξεις.
Για ό,τι κάνω κι ό,τι λέω… για όσα σκέφτομαι, ακόμα το παλεύουν.
Να σταματήσω τώρα. Έφτασα τις λέξεις του ιδανικού. Ούτε πολύ, ούτε λίγο.
Μην κουραστείς και φύγεις, μην κουραστώ και φύγω, μην εξαφανιστώ, μην εγκαταλείψω.
Όχι να εγκαταλείψω, όχι αυτό. Δεν εγκαταλείπω. Αποσύρομαι. Όχι αποσύρομαι, ανασυντάσσομαι. Σκέφτομαι. Ποιοι είναι, που είναι, γιατί είναι.
Ξεκινώ το μέτρημα. Πόσοι ήταν, πόσοι ήρθαν, πόσοι μένουν, πόσοι έφυγαν.
Ανασυντάσσομαι. Έτσι είναι καλύτερα.
Να μετρήσω το επόμενο βήμα.

Πρόσφατα

Η τριανταφυλλιά μας η εκατοντάφυλλη, π. Μιχαήλ Πατεράκης

Η τριανταφυλλιά μας η εκατοντάφυλλη άπλωνε τα κλαδιά της...

Το Θαύμα, ένα μυθιστόρημα μετανοίας του π. Χριστόδουλου Μπίθα, εκδόσεις Εν Πλω

Το Θαύμα, ένα μυθιστόρημα μετανοίας του π. Χριστόδουλου Μπίθα,...

Παντελής Μπουκάλας, Στην ξενιτιά της γλώσσας

Παντελής Μπουκάλας, Στην ξενιτιά της γλώσσαςΤυχαία ώρα. Τυχαία πλατεία....

Συγχώρεση σημαίνει, κάνω μέσα μου χώρο

Συγχώρεση σημαίνει, κάνω μέσα μου χώροΣυγχώρεση είναι η εκούσια...

Social Media

Newsletter

Δημοφιλή

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Τα σύννεφα τ’ ουρανού μας…

Τα σύννεφα τ' ουρανού μας, πολυαγαπημένα, μοναδικά, διαφορετικά κάθε φορά. Λόγια και φωτογραφίες από στιγμές έκρηξης ομορφιάς!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!...Λεπτό το λεπτό...

Η Βαρκελώνη έκλεψε την καρδιά μου…

Η Βαρκελώνη χρωστά πολλά στον Γκαουντί ή Γκαουδί, αυτόν τον σπουδαίο αρχιτέκτονα που του έμελλε να φύγει από την ζωή γιατί τον πάτησε το τραμ, όμως άφησε τόσο σπουδαίο, τεράστιο, ιδιοφυές έργο, ίσως και παρανοϊκό.

Ο Νίκος Ταβερναράκης στο elpis calling…

Από τους "Αξέγνιους Περάτες" ως το σήμερα των "Ινάτιδων"...
Ελπίδα Πατεράκη
Ελπίδα Πατεράκηhttps://elpiscalling.com
Παρατηρώ τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους, ακούω με προσοχή τις ιστορίες τους. Συγκρατώ τις λεπτομέρειες και τις μικρές στιγμές. Δημιουργώ όπως μπορώ, συχνά ξεχνώ όσα μαθαίνω και ξεκινώ από την αρχή. Αγαπώ το ραδιόφωνο, τις μουσικές, τα σύννεφα, τα λόγια που ενώνουν τους ανθρώπους. Προσδοκώ την αλλαγή. Κρατώ την ουσία.

Η τριανταφυλλιά μας η εκατοντάφυλλη, π. Μιχαήλ Πατεράκης

Η τριανταφυλλιά μας η εκατοντάφυλλη άπλωνε τα κλαδιά της ως απάνω στα κεραμίδια του μικρού μας σπιτιού, γύριζε προς το μέρος του βορρά, άφηνε...

Το Θαύμα, ένα μυθιστόρημα μετανοίας του π. Χριστόδουλου Μπίθα, εκδόσεις Εν Πλω

Το Θαύμα, ένα μυθιστόρημα μετανοίας του π. Χριστόδουλου Μπίθα, εκδόσεις Εν ΠλωΣτη διαδρομή της ζωής μας άλλοτε χάνουμε κομμάτια του εαυτού μας, ξοδεμένα εδώ...

Παντελής Μπουκάλας, Στην ξενιτιά της γλώσσας

Παντελής Μπουκάλας, Στην ξενιτιά της γλώσσαςΤυχαία ώρα. Τυχαία πλατεία. Τυχαία Ελλάδα.Πάντως Κυριακή,τότε που δέεσαι στον χρόνο να ειρηνέψει.Στα παγκάκια, μισοί να κάθονται, μισοί ανεβασμένοι.Αλβανοί.Τώρα...

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Discover more from Elpis Calling

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading