Σκέψεις
Η ρουτίνα της καθημερινότητας και η αναγκαιότητά της
Ήρθε ο καιρός να την αξιολογήσουμε, να την εκτιμήσουμε, να ευχαριστήσουμε που μπορούμε να κάνουμε τα απλά, τα βαρετά, τα ίδια και τα ίδια τα καθημερινά. Όσοι μπορούμε να την…
Ο αστάθμητος παράγοντας και το τυχαίο στη ζωή
Ο αστάθμητος παράγοντας και το τυχαίο... Το άγνωστο που δεν μπορεί να κατανοηθεί, ούτε να προβλεφθεί! Ερμηνεύεται κατά βούληση, άλλοτε ως τύχη καλή κι άλλοτε ως κακή. Είναι τελικά ζαριά…
Η αλλαγή ξεκινά από σένα…
Η αλλαγή ξεκινά από μένα... Όλοι αναζητάμε την αλλαγή και τις κατάλληλες συνθήκες να γίνουμε πεταλούδες! Και τολμάμε να ανεβοκατεβάζουμε τον βράχο σαν τον Σίσυφο και να πράττουμε από το…
Περιμένοντας τους πάγους να λιώσουν…
Περιμένοντας τους πάγους να λιώσουν Περιμένοντας τους πάγους να λιώσουνΈρχονται κι άλλα χιόνιαΑδίκως περιμένεις να λιώσουν τα προηγούμεναΜα έρχονται και ισχυροί νοτιάδες λέειΘα κάψουν τις καρδιές πρώτα και μετά θα…
Μετράμε πάλι αντίστροφα ή από την αρχή;…
Μετράμε πάλι αντίστροφα ή από την αρχή; Μεγάλη ιστορία ο χρόνος! Τον κυνηγάμε, μας κυνηγάει και με το καλημέρα αρχίζουν οι τύψεις για όσα πέρασαν κι αγωνία για όσα έρθουν.…
Οι λέξεις που μάθαμε, οι λέξεις που δεν εννοούμε…
Οι λέξεις που μάθαμε, οι λέξεις που δεν εννοούμε Πολλές οι άγνωστες οι λέξεις, σπασμένοι κωδικοί και το νόημα εξακολουθεί να παραμένει άγνωστο, και ίσως άπιαστο.
Η παγκόσμια ημέρα της αγάπης…
Η παγκόσμια ημέρα της αγάπης θα έπρεπε να μαθαίνεται στις αλάνες και στις γειτονιές, να έχουν να λένε γι αυτήν παιδιά και άστεγοι, σαλοί και ξεχασμένοι... Ο κόσμος δεν είναι…
Της μαύρης Παρασκευής η αλήθεια…
Της μαύρης Παρασκευής η αλήθεια... Είναι μια μαύρη Παρασκευή η αλήθεια. Με σύννεφα, κρύο, ψιλόβροχο Αφήνω τα βήματά μου τα γνωστά στην πόλη και με οδηγούν στα ασφαλή τα μέρη…
Ανάμεσα…
Ανάμεσα Κι εγώ κομμάτια σε τόπους χίλιους Ανάμεσα σε κόσμους πολλούς Μ' ένα τείχος στο πλάι να κλείνει το δρόμο Με πλαστικά καμένα, βρωμιά, αίμα, νεκρούς Παντού αίμα χυμένο στον…
Να είσαι έτοιμος για την ευτυχία…
Να είσαι έτοιμος για την ευτυχία... Ναι, ξέρω! Το βλέπεις να έρχεται, το πλησιάζεις ή σε πλησιάζει, προγραμματίζεις, κάνεις συνέχεια λίστα με όσα πρέπει να γίνουν, γράφεις, σβήνεις, καθαρογράφεις ξανά, αγοράζεις…
Εγώ είμαι εσύ…
Εγώ είμαι εσύ, μού είπεςΚαι συ εγώΚι όταν μιλήσουν οι ψυχές γινόμαστε έναΓιατί τα ίδια νιώθουμε, τα ίδια πιστεύουμε, τα δικά σου μοιάζουν τόσο με τα δικά μουΓιατί είμαστε άνθρωποι…
Θέλω τα απλά, τα όμορφα…
Δεν θέλω κόκκινους ουρανούς. Θέλω να είναι γαλανοί, λευκοί, έστω γκρι. Όχι κόκκινοι μετά από αυτό. Δεν θέλω άλλους εικονικούς. Όχι άλλα δικτυωμένα τάχα μου και σχέσεις καλωδιακές. Θέλω τα…
Ανεπίκαιρα…
Ανεπίκαιρα… δε συγχρονίζεται ξανά ο κόσμος και οι εποχέςΣτάχτη κι αποκαΐδιαΜόνο οι άνεμοι θεριεύουν και φουντώνουνΜόνο αυτοί έχουν δύναμηΝα πετάξουν, να σαρώσουν, να στροβιλιστούν, να στροβιλίσουνΣτη δίνη των καιρών, των…
Προσπαθώ να υπάρχω…
Προσπαθώ να υπάρχω μέσα από συνθήκες.Δικτυώνομαι σ έναν κόσμο ασύνδετο, καρφώνω κεραίες, πιάτα δορυφορικά, κουβαλώ καλώδια στις θάλασσες και στ' αλμυρίκια κάτω για να μη χάσω σύνδεση.Δεν υπάρχουν λέξεις, δεν…
Σχετικά
Ελπίδα Πατεράκη
Ξεκίνησε ως προσωπικό ιστολόγιο το 2016 και συνεχίζει μέχρι σήμερα, και σας προσκαλεί να ξεκινήσετε ένα ταξίδι σε όσα απλά μα και σύνθετα αποτελούν την κάθε μέρα μας, για όσα αγαπάμε να λέμε, να ακούμε, να διαβάζουμε.
Social Media
