Σάββατο, Οκτώβριος 19, 2019
Έγινες αυτό που ονειρευόσουν; Αλήθεια, πόσο κοντά είσαι σε αυτό που είχες ονειρευτεί; Xρησιμοποιώ αυτά τα λόγια και στους άλλους και στον εαυτό μου τελευταία, κυρίως τελευταία. Χρησιμοποιώ την ερώτηση αφού ξεκάθαρα φαίνεται, ότι οι μέρες που είναι μπροστά είναι...
Που και που ρίχνω κλεφτές ματιές στο παρελθόν! Υποψιάζομαι πως δεν είναι κακό να μας ακολουθούν οι μνήμες που μας έφτασαν ως το τώρα, που γέμισαν τις αποθήκες μας με γνώσεις και συναισθήματα και αλήθειες, που συντρόφευσαν τα χρόνια...
Δεν θέλω κόκκινους ουρανούς. Θέλω να είναι γαλανοί, λευκοί, έστω γκρι. Όχι κόκκινοι μετά από αυτό. Δεν θέλω άλλους εικονικούς. Όχι άλλα δικτυωμένα τάχα μου και καλωδιακές σχέσεις. Θέλω τα ξεκάθαρα, το μέτωπο καθαρό και τις σχέσεις αληθινές. Δεν θέλω κλειστά τηλέφωνα, τελειωμένες μονάδες και...
Κοίτα να δεις τι γίνεται… ξεκίνησε με μιαν ανάρτηση στο facebook και συνεχίζει σε μηνύματα προσωπικά στο messenger… δεν θα μου ξαναμιλήσουν λένε κάποιοι που νομίζουν ότι τους «έδειξα» με το σχόλιό μου και τσατίστηκαν, θύμωσαν πολύ. Γιατί έγραψα...
Κι όλο φεύγω και πετώ Ίπταμαι σαν χαρταετός που τον κινεί ο αέρας Και σηκώνομαι Και πέφτω Και κάνω τούμπες Και ξανασηκώνομαι
Θυμάμαι ήταν αρκετά χρόνια πριν που έψαχνα δουλειά σαν τρελή. Δεν θυμάμαι πόσα βιογραφικά είχα στείλει, από τα οποία φυσικά καμιά απάντηση δεν πήρα, γιατί στην Ελλάδα το να στείλεις απάντηση ακόμα και αρνητική θεωρείται κόπος. Μόνο στο μιλητό έπαιξαν...
Να θυμηθώ σήμερα να ζωγραφίσω χρώματα. Από αυτά τα ανεξίτηλα, ξέρεις, και να γράψω σημειώματα υπενθύμισης. Για όλα τα γνωστά και για τούτα και τα 'κείνα που στέκονται μπροστά μου με το δάχτυλο τεντωμένο, κομμάτια παλιάς λίστας των ετών...
Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν που είναι το κλειστό γήπεδο που έπαιζαν, δεν μπορούσα να προσανατολιστώ, ούτε να φανταστώ αυτό που θα έβλεπα τελικά. Ο πόνος και η χαρά κύκλο κάνουν κατά τον Σοφοκλή... "πήμα και χαρά...
Κατεβαίνω στο λιμανάκι, χαζεύω την δεκεμβριάτικη ηρεμία τα σύννεφα του νοτιά με την αφύσικη ζέστη και την σκόνη Κίτρινη σκόνη στον ορίζοντα, στον ουρανό μου, εδώ μπροστά, στο στόμα γεύση πικρή... έρχεται από την Αφρική, γι αυτό στυφάδα, επίγευση μοναξιάς, επίγευση μοναχικής ζωής,...
Μεγαλώνω και σκέφτομαι πιο συχνά τους φίλους. Εκείνους τους παλιούς, εκείνων των σχολικών στιγμών, μα και των μεταγενέστερων και όσο αναπολώ, τόσο διαπιστώνω πως ο παλιός ο φίλος, ο παλιός συμμαθητής, μένει μέσα μας χαραγμένος σαν σημάδι που σε...
Λοιπόν, σου έχω νέα! Δεν γιορτάζουν όλοι τις «καλές γιορτές» όπως το έχεις στο μυαλό σου! Είτε γιατί είναι μόνοι, είτε γιατί δεν έχουν να περάσουν γιορτινά, είτε γιατί είναι ξεχασμένοι και κανένας δεν τους κάλεσε, είτε γιατί δεν έχουν...
Έχω ένα σημάδι, να, εδώ μπροστά. Μοιάζει χάρτης με διαδρομές της μοίρας. Είναι ένας τυφλοσούρτης που βρίσκεται πάντα εκεί, να μου υπενθυμίζει τι δεν πρέπει και τι πρέπει. Περιμένω σε δωμάτιο μικρό βαμμένο λερωμένο φιστικί με ένα πίνακα αφίσα...
Φτάνω στον μανάβη κι αρχίζω να διαλέγω κάτι ωραία χορταράκια και μου λέει η υπάλληλος… «είναι λίγο βρώμικα, δεν πρόλαβα να τα καθαρίσω, όταν μας τα φέρνει η τάδε κυρία είναι έτοιμα, ένα πλύσιμο θέλουν μόνο αλλά όταν τα...
Διανύω την εποχή της άνοιξης όπως κι εσύ και ο ειρμός της σκέψης μου χάνεται πολλές φορές στην πορεία μιας διαδρομής, χαζεύω τα λουλούδια, τον ολάνθιστο τόπο που άφησε ο Απρίλης και ολοκληρώνει ο Μάης, χάνεται το βλέμμα κοιτάζοντας...

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

805ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
11ΑκόλουθοιΑκολουθήστε

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ