Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου, 2020
Έλληνας ή φασίστας; Ρατσιστής ή πατριώτης; Πατρίδα ή Ιδέα; Ιδέα ή πίστη; Καρναβάλι ή για τα καρναβάλια; Ελεύθερος ή ανυπάκουος; Ξερόλας ή σκεπτόμενος; Διχασμένοι ή...
Με την αγωνία να προλάβω να ολοκληρώσω κάποια που με βασανίζει τους τελευταίους δυο μήνες, χωρίς πλάνο βασικό και λοιπές λεπτομέρειες, έπεσα σε μια συνέντευξη της αγαπημένης μου Φωτεινής Τσαλίκογλου και μου έκανε κλικ μια φράση της: «δημιουργία είναι...
Τις αποστάσεις από παιδί τις μετρούσα με τραγούδια, με διάρκεια τραγουδιών. Ήξερα πόσο διαρκεί το κάθε ένα και μοίραζα την απόσταση σε νούμερα, ώρες, λεπτά, δευτερόλεπτα. Περπατούσα με σκοπό, με ρυθμό και ο τρόπος που κοίταζα το κάθε τι...
Πόσες φορές αλήθεια δε θες να πεις σε κάποιον ότι είναι απλά ηλίθιος; Είσαι ηλίθιος και τέρμα. Θα μου πεις άλλες τόσες και πόσοι δε θα ήθελαν να στο πουν στα μούτρα αλλά τώρα είμαστε από αυτή την πλευρά, να...
Είκοσι χρόνια και… Αποχωρίζομαι πράγματα Την ύλη που έδενε Που έδεσε Που κράτησε Αποδομώ Την ύλη των πραγμάτων Την...
Το σκοτάδι το πολεμάς με σκοτάδι; Δεν ξέρω. Θέλω τοπία καθαρά να λάμπουν, να μοσχοβολάνε, να κάνουν παρέα στα τριζόνια και στα ζευγάρια που ναι πιασμένα χέρι χέρι, να ρίχνουν φως στο αύριο ή καλύτερα να φωτίζουν δυνατά το...
Γέννηση και θάνατος τα μόνα δεδομένα της ύπαρξης και το ενδιάμεσο διάστημα ζωή λέω πως είναι, με τα καλά και τα άσχημα. Όλοι κάποια στιγμή πρέπει να διαχειριστούμε θανάτους δικών μας, αγαπημένων, φίλων, συνανθρώπων, κατοικιδίων. Κι αυτή είναι μια δύσκολη...
Δοκιμές, δοκιμές, μια ζωή δοκιμές. Για όσα πρέπει να πηγαίνουν στη ζωή ρολόι, για να ρολάρει μια ζωή μικρή και περίπλοκη. Να πρέπει να είναι όλα εντάξει, στρωμένα και αποδοτικά.
Ήρθαν οι φράουλες για τη χαρά! Τις πλησίασα στο μανάβικο με μια συστολή, αλλά το χρώμα τους δε μ' άφηνε να τραβήξω το βλέμμα μου από πάνω τους. Τις πήρα, τις έφερα σπίτι, τις άδειασα στο λευκό...
Άλλες χρονιές, κάποτε, παλιά πολύ παλιά, το πρώτο μέλημα για να τιμήσουμε την πρωταπριλιά ήταν να σκαρφιστούμε ένα μοναδικό, συγκλονιστικό, απίστευτο ψέμμα! Ένα ψέμμα πρωτότυπο, που θα γινόταν αμέσως πιστευτό και στο τέλος με χαρά θα μπορούσαμε...
Κυκλοφορεί μια συνεχής, ακλόνητη, ακατάπαυστη, εμμονική ανάγκη συνέχισης μιας αιώνιας εφηβείας, μιας ιδιαίτερης περίπτωσης, από την οποία πάσχουν πολλοί, μα πάρα πολλοί και που δεν βλέπω να βρίσκεται η άκρη για την ίασή της σύντομα. Περιφρουρούμενες ζωές από εφηβεία...
Τρελά μελτέμια να σφυρίζουν και να περνούν κάθε γρίλια ανοιχτή, κάθε πατζούρι μισόκλειστο να το καταχτυπούν σε τοίχους κάτασπρους, φρεσκοβαμμένοι τενεκέδες με σγουρούς βασιλικούς και γατιά στη σκιά τους να χαλαρώνουν, ροδιές με τα λεπτά κλαδιά τους να λυγίζουν...
Να θυμόμουν ήθελα, όσα εγώ θα επέλεγα να θυμάμαι, ευχάριστα, λαμπρά, συγκλονιστικά. Μόνο εξαιρετικά χαρούμενες στιγμές. Να ξεχάσω λέξεις που πρώτη φορά άκουσα και δεν μου άρεσαν, να ξεχάσω τους τριακόσιους να μαλώνουν στα έδρανα αναμασώντας τα ίδια και...
Λένε πως σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρας αγάπης. Λένε πως όλα αλλάζουν με αυτή, οι αιχμηρές άκρες λειαίνουν, οι γωνίες στρογγυλεύουν. Λένε πως χωρίς την αγάπη είμαστε κενοί.

Άρθρα που ξεχώρισαν...

Άρθρα που αγαπήσατε...