ΜΗΝΙΑΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ:

Πανελλήνιες εξετάσεις για γερά νεύρα…

Πανελλήνιες εξετάσεις για γερά νεύρα και ίσως και για γερά πορτοφόλια! Αγώνας συνεχής για την πολυπόθητη είσοδο σε κάποια σχολή!

Δεν είσαι μόνος! Σού έχω νέα…

Λοιπόν, έχω νέα να σου πω, φτιάξε καφέ! Δε γιορτάζουν...

Κάτι θα γίνει και μη σκας!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!...Λεπτό το λεπτό...

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν που είναι το κλειστό γήπεδο που έπαιζαν, δεν μπορούσα να προσανατολιστώ, ούτε να φανταστώ αυτό που θα έβλεπα τελικά.

Ο πόνος και η χαρά κύκλο κάνουν κατά τον Σοφοκλή… “πήμα και χαρά κυκλούσιν”

Ήξερα γι’ αυτά τ’ αγόρια, γι’ αυτούς τους δυνατούς άντρες που σε πείσμα των καταστάσεων βρήκαν, φαντάζομαι, εκτόνωση και στόχο και ισορροπία και δύναμη και άλλα πολλά στο μπάσκετ. Όμως δεν τους είχα δει από κοντά. Μα μόνον αν δει κανείς αυτούς τους αθλητές να παίζουν, μπορεί να νιώσει την δύναμή τους, τις αντοχές, την προσήλωση και την ευελιξία στα δύσκολα της ζωής.

Πήρωσις και αναπηρία λοιπόν πάνε μαζί, η έλλειψη αρτιότητας χαρακτηρίζει την λέξη και όχι τον άνθρωπο. 

Θέλει πολλά κότσια να κουμαντάρει κάποιος το αναπηρικό αμαξίδιο, ειδικό για το μπάσκετ. Θέλει πολλά κότσια για να κουμαντάρει κανείς και την ζωή του, αλλά αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα!

Κάποιες αναπηρίες είναι εμφανείς, κάποιες όχι, αυτό δεν σημαίνει ότι η ζωή είναι εύκολη σε καμιά από τις πολλές και διαφορετικές μορφές αναπηρίας.

_DSC8687.jpg

Ο δικός μας ΑΣΚΑ Ηράκλειο (Αθλητικός Σύλλογος Κινητικά Αναπήρων), είναι η ομάδα μπάσκετ που έβαλε στην άκρη τις δυσκολίες και κοίταξε μπροστά ή καλύτερα ψηλά, εκεί στην μπασκέτα και οι στόχοι άλλαξαν, το βλέμμα γαλήνεψε. Τίποτα δεν τους χαρίζεται και κρίνονται όπως όλοι.

_DSC8578

Θέλει μεγάλη δύναμη να πάρει κάποιος την απόφαση να εκτεθεί με κάθε τρόπο. Να αφήσει τα προβλήματά του εκτός γηπέδου, να τα αποδεχτεί και να καταθέσει όση δύναμη έχει πάνω σε ένα καροτσάκι, που ομολογώ άρχισα να βλέπω αλλιώς. Χωρίς τον ενδόμυχο φόβο ότι είναι κάτι που αν συμβεί, τελειώνει η ζωή.

Και θυμήθηκα και ανέτρεξα σε μια άλλη ανάρτηση, γιατί αυτά τα αγόρια μού θύμισαν πολύ τον Γιώργο και την τρέλα που κουβαλούσε, την πηγαία διάθεση και ανάγκη για χαρά και αγάπες και χαμόγελα και προσπάθειες… Με τα φτερά στα χέρια…

_DSC8677

Δεν είναι μόνο θαυμασμός αυτό που ένιωσα παρακολουθώντας τους. Δεν μπορώ να το περιγράψω ακριβώς μα είναι κάτι άλλο, κάτι απλό. Είναι το πιο απλό στο οποίο θα μπορούσα να καταλήξω και που έχει να κάνει με την συνέχεια της ζωής με όποια προβλήματα κι αν υπάρχουν. Είναι που από ένα σημείο και μετά έβλεπα απλά έναν αγώνα μπάσκετ, ξεχνώντας ότι βλέπω αγώνα μεταξύ ατόμων με αναπηρία.

_DSC8432

Δεν ασχολούμαι με το μπάσκετ. Έπαψα να ασχολούμαι από το 1987. Ναι, από τότε που εκείνο το καλάθι έφτασε μια ολόκληρη χώρα σε εθνικό παραλήρημα και τα αγροτικά και λοιπά οχήματα βγήκαν στους δρόμους κορνάροντας, ζώντας στιγμές ένδοξες λες και έβγαινε ξανά στις εκλογές ο Παπανδρέου!

Εκεί έμεινα, στο τότε, που μου φάνταζε πιο γνήσιο και αθώο, που ο αθλητισμός είχε κάτι το αγνό, ενώ το μετά βούτηξε μέσα στη γκλαμουριά και τα χρυσά παιδιά και τις χρυσές αμοιβές, τους άγριους φιλάθλους, οπότε, ναι, έμεινα στην στιγμή του 1987 που ο Καμπούρης βάζει τα τελευταία καλάθια στο κατάμεστο γήπεδο.

_DSC8654

Στο τώρα όμως της εποχής μου, διαπιστώνω πως υπάρχουν ακόμα άνθρωποι γνήσιοι, ψυχές “γυμνασμένες”, άνθρωποι αξιοπρεπείς, πιο δυνατοί από μένα, πιο δυνατοί από το κάθε τι που με ρίχνει και χάνεται ο κόσμος και η ψυχραιμία μου με μιας και μπαίνω στην διαδικασία κάθε τόσο να σκεφτώ να την κάνω, να λιποτακτήσω, να εξαφανιστώ, γιατί όλα είναι ένα βουνό!

_DSC8497

Από αυτά τα παιδιά θέλω να πάρω παράδειγμα, από την δύναμη με την οποία στέκονται στο κάθε δύσκολο της κάθε μέρας. Γιατί είναι παλικάρια και ξέρουν από αγώνες… γιατί όταν τους κοιτάς στα μάτια, βλέπεις τον άνθρωπο σε όλο του το μεγαλείο!

_DSC8516

Ευχαριστώ παιδιά! Και σας που αγωνίζεστε φανερά μα και σας που κρυφά, αθόρυβα και με όποια δύναμη έχετε, βοηθάτε… Ήταν ευκαιρία να δω αλλιώς τις καταστάσεις της ζωής. Μακάρι κάποια στιγμή ν’ αποκτήσω και την δύναμη της ψυχής σας!

Μάθημα για όλους να ξεκολλήσουμε από τα μικροπράγματα που μας ενοχλούν και μας «καθηλώνουν» γενικώς!

https://paterakisphotography.weebly.com/

Πρόσφατα

Η πατριαρχία μέσα μου…

Η πατριαρχία μέσα μου…Ένεκα των οικογενειακών συγκεντρώσεων και των...

Διαχείριση Συναισθημάτων

Διαχείριση ΣυναισθημάτωνΌταν μιλάμε για διαχείριση συναισθημάτων συνήθως γίνεται μια...

Τα κουλούρια της Λαμπρής

Γιορτές του Πάσχα κι ο καθένας κοίταζε να πορέψει...

Γιάννης Βαρβέρης – Εσπερινός της Αγάπης

Η πόλη με οβελίες αλλού γιορτάζει.Σταθμός Πελοποννήσου κι...

Social Media

Newsletter

Δημοφιλή

Πανελλήνιες εξετάσεις για γερά νεύρα…

Πανελλήνιες εξετάσεις για γερά νεύρα και ίσως και για γερά πορτοφόλια! Αγώνας συνεχής για την πολυπόθητη είσοδο σε κάποια σχολή!

Δεν είσαι μόνος! Σού έχω νέα…

Λοιπόν, έχω νέα να σου πω, φτιάξε καφέ! Δε γιορτάζουν...

Κάτι θα γίνει και μη σκας!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!...Λεπτό το λεπτό...

Η Βαρκελώνη έκλεψε την καρδιά μου…

Η Βαρκελώνη χρωστά πολλά στον Γκαουντί ή Γκαουδί, αυτόν τον σπουδαίο αρχιτέκτονα που του έμελλε να φύγει από την ζωή γιατί τον πάτησε το τραμ, όμως άφησε τόσο σπουδαίο, τεράστιο, ιδιοφυές έργο, ίσως και παρανοϊκό.

Ο Νίκος Ταβερναράκης στο elpis calling…

Από τους "Αξέγνιους Περάτες" ως το σήμερα των "Ινάτιδων"...
Ελπίδα Πατεράκη
Ελπίδα Πατεράκηhttps://elpiscalling.com
Παρατηρώ τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους, ακούω με προσοχή τις ιστορίες τους. Συγκρατώ τις λεπτομέρειες και τις μικρές στιγμές. Δημιουργώ όπως μπορώ, συχνά ξεχνώ όσα μαθαίνω και ξεκινώ από την αρχή. Αγαπώ το ραδιόφωνο, τις μουσικές, τα σύννεφα, τα λόγια που ενώνουν τους ανθρώπους. Προσδοκώ την αλλαγή. Κρατώ την ουσία.

Η πατριαρχία μέσα μου…

Η πατριαρχία μέσα μου…Ένεκα των οικογενειακών συγκεντρώσεων και των γιορτών, βρέθηκα ξανά πίσω στο χωριό μου παρέα με συγγενείς και φίλους με τους οποίους...

Διαχείριση Συναισθημάτων

Διαχείριση ΣυναισθημάτωνΌταν μιλάμε για διαχείριση συναισθημάτων συνήθως γίνεται μια μεγάλη παρεξήγηση. Οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουν ότι διαχείριση συναισθημάτων σημαίνει, πως δεν θα νιώθουν ποτέ...

Τα κουλούρια της Λαμπρής

Γιορτές του Πάσχα κι ο καθένας κοίταζε να πορέψει το σπίτι του όπως το όριζε η τάξη των εορτών. Οι γυναίκες ξαναμπήκαν στον αγώνα...

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Discover more from Elpis Calling

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading