ΜΗΝΙΑΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ:

Πανελλήνιες εξετάσεις για γερά νεύρα…

Πανελλήνιες εξετάσεις για γερά νεύρα και ίσως και για γερά πορτοφόλια! Αγώνας συνεχής για την πολυπόθητη είσοδο σε κάποια σχολή!

Δεν είσαι μόνος! Σού έχω νέα…

Λοιπόν, έχω νέα να σου πω, φτιάξε καφέ! Δε γιορτάζουν...

Κάτι θα γίνει και μη σκας!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!...Λεπτό το λεπτό...

Οι προσπάθειες, οι απώλειες και το περιγεννητικό πένθος

Οι προσπάθειες, οι απώλειες και το περιγεννητικό πένθος

Οι προσπάθειες, οι απώλειες και το περιγεννητικό πένθος… Κάποια χρόνια μετά, βρίσκομαι να περιμένω στο χώρο αναμονής μαιευτικής κλινικής. Ακόμα μου προξενεί έκπληξη να βλέπω σώματα γεμάτα μικρούς ανθρώπους! Είναι απίστευτο, κάτι που δε θα καταλάβω ποτέ πώς γίνεται! Δε θα καταλάβω ποτέ πώς συντελείται αυτό το θαύμα! Παρατηρώ όλες τις μέλλουσες μαμάδες εκεί, στο όχι ιδιαίτερα φωτεινό και χαρούμενο σαλονάκι να περιμένουν τη σειρά τους. Αγωνία, ανασφάλεια, φόβος, πόνος, δυσφορία, χαρά, χαμόγελα κρυφά και φανερά… Ευχήθηκα για όλες εκείνη την ώρα, να είναι καλά, υγιείς ως το τέλος, ως τη στιγμή του πρώτου ουά, του πρώτου δυνατού κλάματος της ζωής, στη ζωή, για τη ζωή!

Κοιτάζω φωτογραφίες στα κάδρα από υπέροχους υπέρηχους εμβρύων. Βλέπω ένα μικρούλι 11 εβδομάδων και 6 ημερών και το μάτι μου σταματά εκεί, δε φεύγει με τίποτα. Ένας άνθρωπος λίγων εκατοστών σχηματισμένος. Κάποτε οι εικόνες αυτές με τρόμαζαν, τώρα απλά μου προκαλούν δέος. Ακόμα μου προκαλεί δέος η όψη μιας εγκύου, δεν ξέρω γιατί, δεν το καταλαβαίνω για να στο εξηγήσω.

Σκέψεις πολλές ήρθαν κι έφυγαν, εικόνες από οικεία στιγμιότυπα δέους. Η δική μου έκπληξη ακούγοντας μια μικρή σαν την καρφίτσα καρδιά να χτυπά σαν τρελή, να καλπάζει πραγματικά, έχει καταγραφεί ως η πιο “παράξενη” στιγμή στη ζωή μου! Ήταν το πρώτο μου μωρό με καρδιά! Ακολούθησε κι άλλο χωρίς ν’ ακούσω καρδιά και προηγήθηκε ένα χωρίς να φτάσει στον υπέρηχο. Αλλά κάτι τέτοια και κάτι άλλα χειρότερα συμβαίνουν πολύ συχνά, δυστυχώς. Έτσι είναι και πρέπει κι αυτό να το αποδεχτούμε όσο πιο ψύχραιμα γίνεται. Οι απώλειες είναι καθημερινές.

Μα όταν κόβεται ξαφνικά η χαρά, αναπάντεχα, κόβεται ένα τεράστιο κομμάτι από το είναι, από τον μέσα εαυτό, εκείνον που κινεί τα νήματα, που παρακινεί, που σώζει ή καταστρέφει.

Η διαδικασία της εξωσωματικής είναι μια διαδικασία που δεν ξέρεις τί να περιμένεις. Είναι μια ιατρική πράξη με αρχή, μέση, τέλος και που δέχτηκα να δοκιμάσω, να κάνω την προσπάθειά μου ακολουθώντας συγκεκριμένο πρωτόκολλο. Τί θα προέκυπτε, τί θα μεσολαβούσε, τί θα με ζόριζε, τί θα έπρεπε να περιμένω, δεν το γνώριζα! Το έζησα, το βίωσα, το προσπέρασα. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.

Δεν ήταν αυτό που φαντάστηκα, δεν ήταν κάτι ιδιαίτερα δύσκολο, δεν ήταν ούτε εύκολο, δεν είναι κάτι που λαχταράς να ζήσεις, αν επέλεγα τώρα ίσως και να μην το επέλεγα ποτέ, για πολλούς λόγους. Πρόλαβα όμως να νιώσω για λίγο μέλλουσα μαμά. Το έζησα με αγωνία, με συγκράτηση, με δισταγμό. Δεν φοβήθηκα το μετά, πράγμα παράξενο για μένα, συνήθως αφήνω το τώρα και αγωνιώ για το μετά. Αλλά όχι. Εγώ είχα φοβηθεί για εκείνη τη στιγμή, γιατί έπρεπε η κάθε μέρα να πληρεί όλες τις προϋποθέσεις για να μπορώ να φανταστώ, έστω, την επόμενη. Έπρεπε να ακολουθήσω οδηγίες, περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένω να ανέβει η χοριακή, να ανέβει σωστά η χοριακή, ικανοποιητικά, τόσο όσο, εξετάσεις μέρα παρά μέρα.

Οι επόμενες μέρες έφεραν μερικά σχέδια, να, τόσα δα, μικρά σχέδια. Όσα και η μικρή καρδιά.

Photo by OhTilly on Unsplash

Χάθηκε όμως το μικράκι, όπως χάνονται όλα τα μικράκια σ’ αυτόν τον κόσμο κι ευτυχώς που ήταν τόσο μικρό. Συμβαίνουν αυτά, μη σκας. Καλύτερα τώρα παρά μετά. Ήταν για καλό. Δεν πειράζει, θα κάνεις άλλο, μη στεναχωριέσαι. Ξεκουράσου τώρα. Θα έρθει όταν θα είναι η ώρα του. Τί τα θες τα παιδιά; Βάσανα είναι!

Δε θύμωσα. Λυπήθηκα πολύ. Δεν μπορώ να περιγράψω αυτού του είδους τη λύπη. Είναι κάτι άλλο, μοναδικό και πρωτόγνωρο. Αλλιώτικη λύπη. Έκανα υπομονή για να αντέξω και την επόμενη φορά τα ίδια. Έπρεπε να ξέρω, ότι δεν ήταν κανενός η ώρα και να δεχτώ ότι απλά έτυχε. Κι ότι δε γίνονται όλα όπως εμείς τα σχεδιάζουμε. Και πως αν δεν είναι υγιή, καλύτερα να φεύγουν νωρίς. Τα διαδικαστικά, τα πριν και τα μετά, τα φάρμακα και τις αντιβιώσεις, τα μικροχειρουργία και τους μήνες ανάπαυλας τα πέρασα όλα στο ντούκου. Έτσι. Γιατί δεν μπορούσα να κάνω τίποτε άλλο. Απλά. Σύνολο πέντε προσπάθειες. Επιτυχείς οι τρεις. Αποτέλεσμα μηδενικό.

Αν υπάρχει προστατευτικός υμένας γύρω από τα συναισθήματα, εγώ είχα δημιουργήσει πολλά στρώματα τέτοιας προστασίας, τόσα που να νομίζω, ότι δε με “αγγίζει” τίποτα. Αλλά δε με βόλευε αυτή η ζωή. Ζωή χωρίς να νιώθεις, δεν είναι ζωή!

Δεν ξέρω αν πίκρανα κόσμο εκείνη την εποχή ή στεναχώρησα ή δυσκόλεψα. Ξέρω ότι ζορίστηκα. Και μάλλον συνεχίζω να ζορίζομαι, αφού γράφω όλα αυτά περιμένοντας στο σαλονάκι ενός μαιευτηρίου. Παράξενα πράγματα. Μου τη δίνουν τα σαλονάκια, δεν ξέρω αν στο χω πει, ανεβάζω πίεση. Με αγχώνουν αυτές οι αναμονές τόσο πολύ!

Πέρασαν χρόνια. Δε μετρώ πια πόσα. Ξέχασα ηθελημένα ημερομηνίες. Κάπου τις έχω γράψει. Θυμάμαι τις στιγμές κι αυτό αρκεί.

… Στην ανάρτηση αυτή δε θα θίξω τη στάση του συντρόφου και τη θέση του μέσα σε όλη τη διαδικασία. Αδικούνται συνήθως οι σύντροφοι, οι αφανείς ήρωες που έχουν κι αυτοί ονειρευτεί, έχουν θελήσει, έχουν ταλαιπωρηθεί και απογοητευθεί πολλάκις.

Στέλνω την αγάπη μου κι ένα φιλί σε όλες τις μάνες της άδειας αγκαλιάς και δίνω μια μεγάλη, τεράστια αγκαλιά σε όλα τα αγγελάκια, που και χωρίς το πρώτο διαπεραστικό “ουά” τους, κατάφεραν να αγαπηθούν τόσο πολύ, όσο λίγα πλάσματα. Θέλω, έχω ανάγκη να πιστεύω, ότι κάπου θα συναντηθούμε ξανά και θα κάνουμε την πιο ζεστή, την πιο γλυκιά, την πιο υπέροχη αγκαλιά του κόσμου!

Πρόσφατα

Εγκυμοσύνη και ψυχολογία

Η στήριξη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη μέλλουσα μητέρα τόσο για να καταφέρει να διαχειριστεί τις συνεχείς αλλαγές, όσο και για να προετοιμαστεί για μια υγιή σχέση με το μωρό της.

Στις απογοητεύσεις του κόσμου να ανοίγουμε μονοπάτι προς το Φως…

Στις απογοητεύσεις του κόσμου να ανοίγουμε μονοπάτι προς το...

Έμφραγμα του μυοκαρδίου και άσκηση

Έμφραγμα του μυοκαρδίου και άσκηση...Τί είναι το έμφραγμα...

Δημιουργός Δακρύων – Erin Doom, εκδόσεις Ψυχογιός

Δημιουργός Δακρύων – Erin Doom, εκδόσεις ΨυχογιόςΔημιουργός Δακρύων –...

Social Media

Newsletter

Δημοφιλή

Πανελλήνιες εξετάσεις για γερά νεύρα…

Πανελλήνιες εξετάσεις για γερά νεύρα και ίσως και για γερά πορτοφόλια! Αγώνας συνεχής για την πολυπόθητη είσοδο σε κάποια σχολή!

Δεν είσαι μόνος! Σού έχω νέα…

Λοιπόν, έχω νέα να σου πω, φτιάξε καφέ! Δε γιορτάζουν...

Κάτι θα γίνει και μη σκας!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!...Λεπτό το λεπτό...

Η Βαρκελώνη έκλεψε την καρδιά μου…

Η Βαρκελώνη χρωστά πολλά στον Γκαουντί ή Γκαουδί, αυτόν τον σπουδαίο αρχιτέκτονα που του έμελλε να φύγει από την ζωή γιατί τον πάτησε το τραμ, όμως άφησε τόσο σπουδαίο, τεράστιο, ιδιοφυές έργο, ίσως και παρανοϊκό.

Ο Νίκος Ταβερναράκης στο elpis calling…

Από τους "Αξέγνιους Περάτες" ως το σήμερα των "Ινάτιδων"...
Ελπίδα Πατεράκη
Ελπίδα Πατεράκηhttps://elpiscalling.com
Παρατηρώ τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους, ακούω με προσοχή τις ιστορίες τους. Συγκρατώ τις λεπτομέρειες και τις μικρές στιγμές. Δημιουργώ όπως μπορώ, συχνά ξεχνώ όσα μαθαίνω και ξεκινώ από την αρχή. Αγαπώ το ραδιόφωνο, τις μουσικές, τα σύννεφα, τα λόγια που ενώνουν τους ανθρώπους. Προσδοκώ την αλλαγή. Κρατώ την ουσία.

Εγκυμοσύνη και ψυχολογία

Η στήριξη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη μέλλουσα μητέρα τόσο για να καταφέρει να διαχειριστεί τις συνεχείς αλλαγές, όσο και για να προετοιμαστεί για μια υγιή σχέση με το μωρό της.

Στις απογοητεύσεις του κόσμου να ανοίγουμε μονοπάτι προς το Φως…

Στις απογοητεύσεις του κόσμου να ανοίγουμε μονοπάτι προς το Φως...Στις απογοητεύσεις του κόσμου που πόλεμος και καταστροφή και πείνα και βάσανα και τώρα πια...

Έμφραγμα του μυοκαρδίου και άσκηση

Έμφραγμα του μυοκαρδίου και άσκηση...Τί είναι το έμφραγμα του μυοκαρδίου;... Το έμφραγμα του μυοκαρδίου μπορεί να οριστεί ως μια ίσχαιμη νέκρωση ενός τμήματος...

16 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Καλημέρα! Τρεις προσπάθειες.. σε μία όμως εγώ ήμουν τυχερή! Σε νιώθω τόσο λίγο, σε νιώθω τόσο πολύ! Εχουν περάσει πολλές φορές οι σκέψεις από το μυαλό μου του εάν δεν…. όμως δεν υπάρχουν λόγια παρηγοριάς, δεν υπάρχει καν αυτό το “σε καταλαβαίνω”. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο δρόμος είναι μοναχικός. Ομως είναι και ένας δρόμος δύναμης, αυτογνωσίας και δεσίματος με τον σύντροφο! Δεν θα πω αλλά γιατί θα είναι σαν να φλυαρώ. Στέλνω μεγάλη αγκαλιά κι εγώ σαν την γλυκιά μου Αθανασία. Σε έμαθα σήμερα θα χαρώ να σε ξαναδιαβάσω! Κάλη

    • Σ’ ευχαριστώ καλή μου Κάλη! Έκανες και συ τον αγώνα σου… χαίρομαι που στάθηκες τυχερή κι εύχομαι με την ίδια τύχη να συνεχίζεις… φιλιά, χαίρομαι που με “βρήκες”!

  2. Εχοντας υπάρξει μάνα της άδειας αγκαλιάς , εχοντας μείνει ώρες σ΄αυτα τα άβολα ψυχρά σαλόνια αναμονής, έχοντας ακούσει τους γιατρούς να ανακοινώνουν ανέκφραστα αυτό που για εμάς είναι ζήτημα ζωής, ξέρω καλά ότι αυτές οι παρηγοριές από τους γύρω είναι καλύτερα να μην λέγονται. Μια αγκαλιά και λίγο ενδιαφέρον είναι καλύτερα.
    Ακόμα και τωρα, που έχουμε τα παιδάκια μας, κουβαλάω εκείνα τα χρόνια της αβεβαιότητας και της λύπης. Με το σύντροφό μου μας έφεραν πιο κοντά και μας βοήθησαν να νιώσουμε ποιοι από τους κοντινούς μας είναι πραγματικά δικοί μας.
    Πάντα θα θαυμάζω τις μανούλες που αγωνίζονται, είναι πιο πολύ μανές από πολλές που έχουν παιδια επειδή απλά έτυχε.
    Μια μεγάλη αγκαλιά από εμένα και καλώς σε βρήκα.

  3. Ανέλπιστα συγκινητικό και αληθινό κείμενο! Συγχαρητήρια για το ιστολόγιο αλλά και για την τεράστια δύναμή σου! Μια αγκαλιά κι από εμένα και μια ευχή να μην εξαντληθεί ποτέ η ελπίδα…

  4. ΠΟΝΑΩ ΠΟΛΥ…ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΑΓΓΕΛΑΚΙ,ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΘΑ ΠΑΙΖΕΙ ΣΚΑΝΤΑΛΙΑΡΙΚΑ ΚΑΙ ΧΤΥΠΑ ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ ΝΑ ΤΟ ΑΓΚΑΛΙΑΖΩ,ΝΑ ΤΟ ΦΙΛΩ,ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΗΓΟΡΩ…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Discover more from Elpis Calling

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading