Δευτέρα, 6 Ιουλίου, 2020
Σι μαρι-ό μαρι-ό μαρι-ό Σι ντο ρε μι μακαρό μακαρό Λέο λέο τιπ τιπ τιπ Λέο λέο τιπ τιπ τιπ Ουάν του θρί!!!!!!! Κι είναι σαν χθες που οι φωνές αυτές άλλοτε χαμηλόφωνα άλλοτε τσιρίζοντας, διαπερνούσαν αυλές και τοίχους της γειτονιάς. Ά μπε μπα μπλομ Του...
Κι αν βρεις την άνοιξη, τί θα την κάνεις; Μήπως θα βγεις να ακούσεις τα πουλιά; Μήπως χέρι θ’ απλώσεις σε όμορφα κλαδιά, λουλούδια, άνθη σιωπηλά; Θ’ ανοίξεις άραγε πατζούρια της καρδιάς και της ψυχής σου το γλυκό απόσταγμα γλυκάνει τη ζωή...
Μεγαλώνω και σκέφτομαι πιο συχνά τους φίλους. Εκείνους τους παλιούς, εκείνων των σχολικών στιγμών, μα και των μεταγενέστερων και όσο αναπολώ, τόσο διαπιστώνω πως ο παλιός ο φίλος, ο παλιός συμμαθητής, μένει μέσα μας χαραγμένος σαν σημάδι που σε...
Με την αγωνία να προλάβω να ολοκληρώσω κάποια που με βασανίζει τους τελευταίους δυο μήνες, χωρίς πλάνο βασικό και λοιπές λεπτομέρειες, έπεσα σε μια συνέντευξη της αγαπημένης μου Φωτεινής Τσαλίκογλου και μου έκανε κλικ μια φράση της: «δημιουργία είναι...
Είναι παράξενο μα και εντυπωσιακό πως μια απλή καθημερινή ανάρτηση μίλησε τόσο πολύ στην καρδιά μας και υπήρξε αλληλεπίδραση σημαντική που δεν σας κρύβω την ευχαριστήθηκα. Αφορμή ήταν μια φωτογραφία με τον καφέ τον πρωινό...
Είδα τυχαία ανάρτηση που έλεγε «αν λείπεις σε κάποιον θα σε πάρει τηλέφωνο, αν θέλει να σε δει θα έρθει να σε βρει, αν νοιάζεται θα το δείξει, κι αν όχι, τότε δεν αξίζει τον χρόνο σου»...
Θέλω να ξεχνώ πως σε κουβαλώ παντού, θέλεις να ξεχνάς πως με κουβαλάς παντού. Κλείνω για λίγο τα μάτια στην αλήθεια μα βλέπω καθαρά ακόμα κι έτσι. Ξέρω ότι δε μου φταίει κανείς παρά ο εαυτός μου, αυτός ο...
Προσπαθώ να υπάρχω μέσα από συνθήκες. Δικτυώνομαι σ ένα κόσμο ασύνδετο, καρφώνω κεραίες, πιάτα δορυφορικά, κουβαλώ καλώδια στις θάλασσες και στα αλμυρίκια κάτω για να μην χάσω σύνδεση. Δεν υπάρχουν λέξεις, δεν υπάρχουν ματιές και αγκαλιάσματα. Μόνο συνδέσεις. Συνδέομαι για να είμαι,...
Έγινες αυτό που ονειρευόσουν; Αλήθεια, πόσο κοντά είσαι σε αυτό που είχες ονειρευτεί; Xρησιμοποιώ αυτά τα λόγια και στους άλλους και στον εαυτό μου τελευταία, κυρίως τελευταία. Χρησιμοποιώ την ερώτηση αφού ξεκάθαρα φαίνεται, ότι οι μέρες που είναι μπροστά είναι...
Η πρώτη ανάρτηση, δεν ήθελα να έχει ημερομηνία νέου έτους, δηλαδή να ξεκινά την πρώτη του πρώτου και να είναι άλλη μία απόφαση στην πλούσια λίστα που κάθε χρόνο ευλαβικά φτιάχνω, ανανεώνω, συμπληρώνω αλλά σχεδόν ποτέ δεν ακολουθώ. Χρόνια μετά...
... δεν συγχρονίζεται ξανά ο κόσμος και οι εποχές Στάχτη κι αποκαΐδια Μόνο οι άνεμοι θεριεύουν και φουντώνουν Μόνο αυτοί έχουν δύναμη Να πετάξουν, να σαρώσουν, να στροβιλιστούν, να στροβιλίσουν Στη δίνη των καιρών, των καιροσκόπων, των κάθε λογής εμπειρογνωμόνων Να δώσουν και να πάρουν Συνθήματα...
Τελευταία κλαίω. Δεν ξέρω αν φταίνε τα ορμονικά ή το φεγγάρι ή που μισό μήνα είμαι με απανωτές ιώσεις, αλλά κλαίω. Με τις ταινίες, τις διαφημίσεις, με τα ζώα, τα παιδιά, με τα κινούμενα σχέδια, τον μικρό πρίγκιπα... Κλαίω...
Λοιπόν, σου έχω νέα! Δεν γιορτάζουν όλοι τις «καλές γιορτές» όπως το έχεις στο μυαλό σου! Είτε γιατί είναι μόνοι, είτε γιατί δεν έχουν να περάσουν γιορτινά, είτε γιατί είναι ξεχασμένοι και κανένας δεν τους κάλεσε, είτε γιατί δεν έχουν...
Μάθε να επιθυμείς και να θες, μού είπαν, αν προσδοκάς να ξελασπώσεις για τα επόμενα χρονάκια. Δηλαδή αν το κάνω, αυτή η επιθυμία από μόνη της, όσο θολή κι αν είναι, θα με βοηθήσει να πλησιάσω και την ευτυχία;...

Άρθρα που ξεχώρισαν...

Άρθρα που αγαπήσατε...