Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου, 2019
Σι μαρι-ό μαρι-ό μαρι-ό Σι ντο ρε μι μακαρό μακαρό Λέο λέο τιπ τιπ τιπ Λέο λέο τιπ τιπ τιπ Ουάν του θρί!!!!!!! Κι είναι σαν χθες που οι φωνές αυτές άλλοτε χαμηλόφωνα άλλοτε τσιρίζοντας, διαπερνούσαν αυλές και τοίχους της γειτονιάς. Ά μπε μπα μπλομ Του...
Είδα τυχαία ανάρτηση που έλεγε «αν λείπεις σε κάποιον θα σε πάρει τηλέφωνο, αν θέλει να σε δει θα έρθει να σε βρει, αν νοιάζεται θα το δείξει, κι αν όχι, τότε δεν αξίζει τον χρόνο σου»...
Προσπαθώ να υπάρχω μέσα από συνθήκες. Δικτυώνομαι σ ένα κόσμο ασύνδετο, καρφώνω κεραίες, πιάτα δορυφορικά, κουβαλώ καλώδια στις θάλασσες και στα αλμυρίκια κάτω για να μην χάσω σύνδεση. Δεν υπάρχουν λέξεις, δεν υπάρχουν ματιές και αγκαλιάσματα. Μόνο συνδέσεις. Συνδέομαι για να είμαι,...
... δεν συγχρονίζεται ξανά ο κόσμος και οι εποχές Στάχτη κι αποκαΐδια Μόνο οι άνεμοι θεριεύουν και φουντώνουν Μόνο αυτοί έχουν δύναμη Να πετάξουν, να σαρώσουν, να στροβιλιστούν, να στροβιλίσουν Στη δίνη των καιρών, των καιροσκόπων, των κάθε λογής εμπειρογνωμόνων Να δώσουν και να πάρουν Συνθήματα...
Κι αν βρεις την άνοιξη, τι θα την κάνεις; Μήπως θα βγεις να ακούσεις τα πουλιά; Μήπως χέρι θ’ απλώσεις σε όμορφα κλαδιά, λουλούδια, άνθη σιωπηλά; Θ’ ανοίξεις άραγε πατζούρια της καρδιάς και της ψυχής σου το γλυκό απόσταγμα γλυκάνει την ζωή...
Είναι παράξενο μα και εντυπωσιακό πως μια απλή καθημερινή ανάρτηση μίλησε τόσο πολύ στην καρδιά μας και υπήρξε αλληλεπίδραση σημαντική που δεν σας κρύβω την ευχαριστήθηκα. Αφορμή ήταν μια φωτογραφία με τον καφέ τον πρωινό...
Η πρώτη ανάρτηση. Δεν ήθελα να έχει ημερομηνία νέου έτους, δηλαδή να ξεκινά την πρώτη του πρώτου και να είναι άλλη μία απόφαση στην πλούσια λίστα που κάθε χρόνο ευλαβικά φτιάχνω, ανανεώνω, συμπληρώνω, προσθέτω αλλά σχεδόν ποτέ δεν ακολουθώ. Χρόνια...
Μεγαλώνω και σκέφτομαι πιο συχνά τους φίλους. Εκείνους τους παλιούς, εκείνων των σχολικών στιγμών, μα και των μεταγενέστερων και όσο αναπολώ, τόσο διαπιστώνω πως ο παλιός ο φίλος, ο παλιός συμμαθητής, μένει μέσα μας χαραγμένος σαν σημάδι που σε...
Με την αγωνία να προλάβω να ολοκληρώσω κάποια που με βασανίζει τους τελευταίους δυο μήνες, χωρίς πλάνο βασικό και λοιπές λεπτομέρειες, έπεσα σε μια συνέντευξη της αγαπημένης μου Φωτεινής Τσαλίκογλου και μου έκανε κλικ μια φράση της: «δημιουργία είναι...
Εγώ είμαι εσύ, μού είπες Και συ εγώ Κι όταν μιλήσουν οι ψυχές γινόμαστε ένα Γιατί τα ίδια νιώθουμε, τα ίδια πιστεύουμε, τα δικά σου μοιάζουν τόσο με τα δικά μου Γιατί είμαστε άνθρωποι τελικά Από απόσταση, στα ίδια μέρη, με μίλια μακριά και...
Θα το έχεις παρατηρήσει και συ. Όταν κάτι δεν είναι όπως το θες, όταν αναγκαστικά το κρατάς στη ζωή σου για κάποιο λόγο, μπλοκάρεσαι, δεν αισθάνεσαι άνετα, σε τρώει όλη την ώρα η σκέψη να το αλλάξεις. Έτσι είμαι και...
Με τους καπνιστές δεν με χωρίζει τίποτα, εκτός από την σιχαμερή τους συνήθεια να καπνίζουν σε κλειστό χώρο και σε ώρα φαγητού. Κι αυτό δεν έχει να κάνει με απαγορεύσεις και πρόστιμα, αλλά με ευγένεια και...
Τελευταία κλαίω. Δεν ξέρω αν φταίνε τα ορμονικά ή το φεγγάρι ή που μισό μήνα είμαι με απανωτές ιώσεις, αλλά κλαίω. Με τις ταινίες, τις διαφημίσεις, με τα ζώα, τα παιδιά, με τα κινούμενα σχέδια, τον μικρό πρίγκιπα... Κλαίω...
Εμείς θα ανεβοκατεβάζουμε τον βράχο σαν τον Σίσυφο και θα τολμάμε να πράττουμε από το να κοιτάμε, να μετακινούμε πράγματα αν δεν μας αρέσουν, να ανεβαίνουμε και να κατεβαίνουμε.

Άρθρα που ξεχώρισαν...

Άρθρα που αγαπήσατε...

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

823ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
12ΑκόλουθοιΑκολουθήστε