Παρασκευή, Αύγουστος 23, 2019
Προσπαθώ να υπάρχω μέσα από συνθήκες. Δικτυώνομαι σ ένα κόσμο ασύνδετο, καρφώνω κεραίες, πιάτα δορυφορικά, κουβαλώ καλώδια στις θάλασσες και στα αλμυρίκια κάτω για να μην χάσω σύνδεση. Δεν υπάρχουν λέξεις, δεν υπάρχουν ματιές και αγκαλιάσματα. Μόνο συνδέσεις. Συνδέομαι για να είμαι,...
... δεν συγχρονίζεται ξανά ο κόσμος και οι εποχές Στάχτη κι αποκαΐδια Μόνο οι άνεμοι θεριεύουν και φουντώνουν Μόνο αυτοί έχουν δύναμη Να πετάξουν, να σαρώσουν, να στροβιλιστούν, να στροβιλίσουν Στη δίνη των καιρών, των καιροσκόπων, των κάθε λογής εμπειρογνωμόνων Να δώσουν και να πάρουν Συνθήματα...
Κι αν βρεις την άνοιξη, τι θα την κάνεις; Μήπως θα βγεις να ακούσεις τα πουλιά; Μήπως χέρι θ’ απλώσεις σε όμορφα κλαδιά, λουλούδια, άνθη σιωπηλά; Θ’ ανοίξεις άραγε πατζούρια της καρδιάς και της ψυχής σου το γλυκό απόσταγμα γλυκάνει την ζωή...
Είναι παράξενο μα και εντυπωσιακό πως μια απλή καθημερινή ανάρτηση μίλησε τόσο πολύ στην καρδιά μας και υπήρξε αλληλεπίδραση σημαντική που δεν σας κρύβω την ευχαριστήθηκα. Αφορμή ήταν μια φωτογραφία με τον καφέ τον πρωινό...
Εγώ είμαι εσύ, μού είπες Και συ εγώ Κι όταν μιλήσουν οι ψυχές γινόμαστε ένα Γιατί τα ίδια νιώθουμε, τα ίδια πιστεύουμε, τα δικά σου μοιάζουν τόσο με τα δικά μου Γιατί είμαστε άνθρωποι τελικά Από απόσταση, στα ίδια μέρη, με μίλια μακριά και...
Η πρώτη ανάρτηση. Δεν ήθελα να έχει ημερομηνία νέου έτους, δηλαδή να ξεκινά την πρώτη του πρώτου και να είναι άλλη μία απόφαση στην πλούσια λίστα που κάθε χρόνο ευλαβικά φτιάχνω, ανανεώνω, συμπληρώνω, προσθέτω, αλλά σχεδόν ποτέ δεν ακολουθώ. Χρόνια...
Θα το έχεις παρατηρήσει και συ. Όταν κάτι δεν είναι όπως το θες, όταν αναγκαστικά το κρατάς στη ζωή σου για κάποιο λόγο, μπλοκάρεσαι, δεν αισθάνεσαι άνετα, σε τρώει όλη την ώρα η σκέψη να το αλλάξεις. Έτσι είμαι και...
Με την αγωνία να προλάβω να ολοκληρώσω κάποια που με βασανίζει τους τελευταίους δυο μήνες, χωρίς πλάνο βασικό και λοιπές λεπτομέρειες, έπεσα σε μια συνέντευξη της αγαπημένης μου Φωτεινής Τσαλίκογλου και μου έκανε κλικ μια φράση της: «δημιουργία είναι...
Μεγαλώνω και σκέφτομαι πιο συχνά τους φίλους. Εκείνους τους παλιούς, εκείνων των σχολικών στιγμών, μα και των μεταγενέστερων και όσο αναπολώ, τόσο διαπιστώνω πως ο παλιός ο φίλος, ο παλιός συμμαθητής, μένει μέσα μας χαραγμένος σαν σημάδι που σε...
Εμείς θα ανεβοκατεβάζουμε τον βράχο σαν τον Σίσυφο και θα τολμάμε να πράττουμε από το να κοιτάμε, να μετακινούμε πράγματα αν δεν μας αρέσουν, να ανεβαίνουμε και να κατεβαίνουμε.
Λοιπόν, σου έχω νέα! Δεν γιορτάζουν όλοι τις «καλές γιορτές» όπως το έχεις στο μυαλό σου! Είτε γιατί είναι μόνοι, είτε γιατί δεν έχουν να περάσουν γιορτινά, είτε γιατί είναι ξεχασμένοι και κανένας δεν τους κάλεσε, είτε γιατί δεν έχουν...
Καιρό γυρόφερνε η ιδέα στο μυαλό και τελικά, καθώς αποδεδειγμένα όλα θέλουν την ώρα τους, η στιγμή η κατάλληλη έφτασε και η ιδέα, η μικρή σκέψη, έγινε πράξη, για μένα σπουδαία πράξη, αφού δεν έμεινε μόνο ιδέα όπως τόσα...
Σι μαριό μαριό μαριό Σι ντο ρε μι μακαρό μακαρό Λέο λέο τιπ τιπ τιπ Λέο λέο τιπ τιπ τιπ Ουάν του θρί!!!!!!! Κι είναι σαν χθες που οι φωνές αυτές άλλοτε χαμηλόφωνα άλλοτε τσιρίζοντας, διαπερνούσαν αυλές και τοίχους της γειτονιάς. Άμπε μπα μπλομ Του κιθέ...
Χάθηκα. Πέρασαν αρκετές μέρες που δεν σας συνάντησα διαδικτυακά και δεν έχω μια σπουδαία δικαιολογία γι αυτό. Ήθελα να σωπάσω λίγο, να ηρεμίσω τον χείμαρρο των λέξεων που έρχονται πολλές φορές ακάλεστα, απροειδοποίητα. Χάθηκα γιατί προσπαθούσα να θυμηθώ τις μυρωδιές...

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

774ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
10ΑκόλουθοιΑκολουθήστε

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ