Οι πληγωμένοι άνθρωποι του κόσμου... Κοιτάζω το σαμπουάν και σκέφτομαι ότι πρέπει να σημειώσω να πάρω ένα, τελειώνει όπου να 'ναι… θυμάμαι κάνοντας το μπάνιο μου χίλια δυο πράγματα, τί…
Οι μικροί αναζητητές της ζωής... Έχουμε ένα βασικό δεδομένο πλάνο ζωής. Γεννιόμαστε, ζούμε, πεθαίνουμε. Κάποιοι θα έχουν τύχη αγαθή να γεννηθούν υγιείς και να ζήσουν καλά και σε ασφαλές περιβάλλον.…
Οι περισσότεροι νομίζουν ότι είναι σοφοί, αλλά δεν είναι. Αυτοί που είπαν τις μεγαλύτερες σοφίες, δεν ήξεραν ότι λένε σοφίες. Το απόσταγμα της ζωής δεν είναι πάντα σοφία. Ο κάθε…
Με κοιτάς, σε κοιτώ και μετά σιωπή.. Με κοιτάς, σε κοιτώ λευκή σελίδα και μετά μεγάλη σιωπή… Κοιταζόμαστε ώρα τώρα, μέρες, γράφω μια λέξη, σβήνω, λέω ξαναγράψε, το ένα θα…
Αγκαλιά.. ποιος ξέρει να αγκαλιάζει; Μου είπαν πως είναι τέχνη να ανοίγεις με αγάπη τα χέρια σου και να κλείνεις μέσα της τους ανθρώπους. Μου είπαν πως είναι τέχνη να…
Τα Χριστούγεννα της Αγάπης... Οι ετοιμασίες άρχιζαν νωρίς. Η καθαριότητα πρώτο μέλημα, πλυσίματα, τακτοποιήσεις, όλα έπρεπε να μοσχοβολούν πριν τα Χριστούγεννα! Οι επισκέψεις στη γιαγιά την περίοδο της νηστείας πριν…
Είναι Χριστούγεννα της πανδημίας... Και συ ζορίζεσαι να καταλάβεις Αργεί το αστέρι να λάμψει Βιώνεις άγχος, φόβο και αγωνία Δύσκολες καταστάσεις Και μέσα σ’ όλα τύψεις Που συνεχίζεις να ζεις…
Είναι η μέρα της αγάπης... Λυπήθηκα πολύ σήμερα. Είναι η παγκόσμια ημέρα της αγάπης και σκεφτόμουν να κοινοποιήσω ξανά μια παλιότερη ανάρτηση αφιερωμένη στην ημέρα https://elpiscalling.com/2018/12/14/i-pagkosmia-imera-tis-agapis/. Μα, λέω, ας κάνω…
Σπουδαία ιστορία η ζωή τελικά!... Δεν ήξερα ότι η μοναξιά μπορεί να ενώσει τα κενά, ότι είναι υγεία και μάθημα μεγάλο, γεμίζει τα κουτιά και τα συρτάρια σου κι αν…
Της ζωής τα τρομαγμένα βράδια... Όταν ζορίζομαι πολύ, ζορίζει και ο ύπνος μου πολύ. Και το αντίθετο. Πολλές φορές όταν ζορίζομαι πολύ, βυθίζομαι στον ύπνο. Και ξυπνώ πιο κουρασμένη από…
Ολόγιομο φεγγάρι στην αρχή του Οκτώβρη... Κάτι παράξενο έχει αυτή η πανσέληνος. Κάτι που δεν κολλάει, δε μου πηγαίνει αυτό το φεγγάρι σήμερα. Όλα ρευστά και ταλαίπωρα, ευτυχώς που υπάρχουν…
Κυκλώνες η ζωή μας και λιακάδες... Ακούω στον υπολογιστή μου καθώς γράφω μια χαλαρωτική τζαζ με ήχους βροχής, που έρχεται μέσα από ένα ατμοσφαιρικό μπαρ και που επιτρέπει στο μυαλό…
Οι βάσεις μιας ζωής βασικής... Εγώ είμαι πάντα με τον αδικημένο, με αυτόν που κάτι έχασε στην πορεία, με αυτόν που πήρε άλλο δρόμο από τον ποθούμενο, με αυτόν που…
Όταν νιώθω εκτός εποχής... Κάποιες φορές τα λόγια είναι φτωχά και δεν μπορούν να αποδώσουν αυτό που γίνεται, αυτό που συμβαίνει, αυτό που τα μάτια βλέπουν και η ψυχή βιώνει.…

Ξεκίνησε ως προσωπικό ιστολόγιο το 2016 και συνεχίζει μέχρι σήμερα, και σας προσκαλεί να ξεκινήσετε ένα ταξίδι σε όσα απλά μα και σύνθετα αποτελούν την κάθε μέρα μας, για όσα αγαπάμε να λέμε, να ακούμε, να διαβάζουμε.
Συνδεθείτε στον λογαριασμό σας