Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου, 2021
Μια μπούρκα οικειοθελώς θα φορέσω Να μού επιτρέπω να βλέπω μόνο ευθεία και κοντά Μέσα από πλέγμα και μικροσκοπικές τρυπούλες Να διασπάται η αλήθεια σε αλήθειες Να διαιρείται το κακό σε χίλια Να τετραγωνίζει η αντίφαση των πραγμάτων Να αποκτά γωνίες η αγάπη Να διαθλάται το...
Πώς φεύγουν από δω; Βαρέθηκα… Μα και πού να πάω; Αναρωτήθηκα την ίδια στιγμή. Όλος ο κόσμος είναι αναστατωμένος, παντού συμβαίνουν όσα εδώ μας πληγώνουν! Κοιτάζουμε αποσβολωμένοι τα γεγονότα. Τα παγκόσμια και τα εγχώρια, τα τοπικά και όσα ξεπερνούν πια...
Δεν μπορώ ούτε να φανταστώ πως αντέχουν και δουλεύουν οι άνθρωποι στον καύσωνα. Δεν είναι κάτι που αντέχεται, που μπορείς να κάνεις λίγη υπομονή και θα περάσει! Αλλά δεν έχω λύση, οπότε, τι το λέω και καθόλου! Ούτε έχουν...
Απογοήτευση μεγάλη ο κόσμος Αντίδραση στην αντίδραση χωρίς λογική Θηρία οι άνθρωποι κατευθυνόμενα Σα δεσποζόμενα εκπαιδευμένα να δαγκώσουν Μπράτσα μεγάλα φουσκωμένα, πλάτες τρίγωνες Όμοια φορεσιά και στυλ, σαν τάγμα Εντολές περιμένουν, τη στιγμή Μεγαλώνει το φίδι και θεριεύει Μεγαλώνει και γλιστρά αθόρυβα Σέρνεται Διλήμματα στρατηγών και προτροπές λαού Γεμίζουν άναρθρα...
Πέρασαν ήδη δεκαπέντε μέρες από τότε που βρεθήκαμε εδώ τελευταία φορά. Φεύγουν οι ώρες. Ειδικά όταν αισθάνεσαι αποκομμένος από τα πάντα, οι μέρες νιώθεις να φεύγουν ακόμα πιο γρήγορα. Χάνω τη σύνδεσή μου γενικά, αγκυλώνομαι στο βάρος των περιστάσεων...
Όσο πιο παχιά η καδένα, τόσο μεγαλύτερος μάγκας είσαι. Όσο πιο κίτρινος ο χρυσός, τόσο πιο βαριά η μαγκιά, πάει με το ζύγι! Ειδικά όταν στέκεσαι στο ταμείο πολυκαταστήματος και χτυπάς τον έφηβο γιο σου μπροστά σε όλους, φαντάζομαι...
Κάποιοι άνθρωποι ζηλεύουν τα καβούκια Όλα τα καβούκια και τις κρυψώνες Θα ήθελαν να είναι χελώνες, κάβουρες, αστακοί Θα ήθελαν να είναι κοράλλια, να αλλάζουν σχήματα και χρώματα, καμουφλάζ στων κακών τα βλέμματα Κάποιοι άνθρωποι κλείνονται Κλείνουν τα σπίτια τους Τα κρύβουν Τα καμουφλάρουν να μη...
Θα φύγω. Το αποφάσισα. Δε με σηκώνει το κλίμα, θα πάω να βρω τύχη αλλού, θα φύγω και αν το μετανιώσεις να μου το πεις, γιατί εσύ φταις που θα φύγω, εγώ πάντως θα εξαφανιστώ στο λέω… Μια εποχή...
Κάποτε τον κόσμο ήθελα όλο να σώσω Να τα βάλω με τους δυνατούς, τα κακοποιά στοιχεία Να σώσω κάθε πληγωμένο άνθρωπο, κάθε ταλαίπωρη ψυχή Όλους τους πεινασμένους και διψασμένους να ταΐσω και να δροσίσω Κάποτε ήθελα να κάνω αλλαγές, άλματα Να ξεπεράσω φόβους, να...
Άκουσα μια πολύ ωραία κουβέντα παρακολουθώντας ένα webinar για την παγκόσμια ημέρα των Ιδιοπαθών Φλεγμονωδών Νόσων του Εντέρου, τις λεγόμενες ΙΦΝΕ, που αφορούν τη Νόσο Κρον (Crohn) και την Ελκώδη Κολίτιδα. Ανέφερε λοιπόν η κυρία που μιλούσε, ότι η...
Να το πιάσουμε από κει που τ’ αφήσαμε; Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι αυτό; Πόσο εύκολο άραγε; Να το πιάσουμε από κει που τ’ αφήσαμε; Το υποτιμητικό υφάκι, την γκριμάτσα, τη ρυτίδα στο μάτι, το μειδίαμα, το άντε φύγε από δω...
Έρχεται πάντα η στιγμή που οι ευλογημένες ώρες φέρνουν της Ανάστασης το Φως  και μιαν άνοιξη ζεστή εντός μας, στις καρδιές μας, με διασταυρούμενες ζωές ανθρώπων σε έναν ουρανό γαλάζιο και μικρές χαρές να τις πιεις στο ποτήρι, ακόμα...
Κουράστηκα. Με κούρασαν όλα. Οι άσκοπες χρήσεις του διαδικτύου οι άσκοπες επαφές με άγνωστο κόσμο οι τυπικές ευγένειες τα γλυκανάλατα οι βεβαιότητες οι αμφισβητήσεις οι ορισμοί οι λάθος προσανατολισμοί οι ερμηνείες οι τυπολατρίες οι δεσμεύσεις οι φανατισμοί οι φανατικοί οι βαρβαρότητες ο φόβος οι ψεύτικες συμπάθειες οι εμμονές οι πανέξυπνοι οι αυταγάπες το ατέλειωτο χαχανητό το ατέλειωτο χασμουρητό η ατέλειωτη προβολή η αυτοπροβολή οι...
Περιμένω με τον πατέρα μου να περάσει το τέταρτο της αναμονής μετά τον εμβολιασμό της δεύτερης δόσης κατά του Covid. Τι στιγμές ζούμε! Το κλίμα είναι ήρεμο, όλοι οι ηλικιωμένοι απίστευτα τρυφεροί και ευγενικοί, κάποιος ρωτά αν επιτρέπεται να...

Άρθρα που ξεχώρισαν...

Άρθρα που αγαπήσατε...