Μάφιν με λεμόνι και μύρτιλο… Αν ο Ιούνιος ήταν ο μήνας της απελευθέρωσης – από όσα πιέζουμε τους εαυτούς μας να κάνουμε – ο Ιούλιος είναι ο μήνας της εμπιστοσύνης και της ευγνωμοσύνης. Τού μάθε να αφήνεσαι σε αυτό που σε ξεπερνά. Λέει η γερόντισσα Γαβριηλία ότι τελικά είναι πάρα πολύ όμορφο και υπέροχο να μπορεί κανείς να αφήνεται στο μυστήριο του αύριο. Για φαντάσου! Να μην κάνεις κανέναν προγραμματισμό. Να αφήνεσαι σε όσα η δική Του πρόνοια σου φέρει.
Πόσο δύσκολο για εμάς τους κοσμικούς, κατακλυσμένους από προγράμματα, από πρέπει, από υποχρεώσεις, προθεσμίες και χρονοδιαγράμματα, ευθύνες, ανάγκες της ύλης και του σώματος, να παραδοθούμε στο τίποτα και στο όλα; Αδύνατον; Το μόνο αδύνατο είναι αυτό που δεν τολμάς. Αυτό που δεν θέλεις. Αυτός ο μήνας λοιπόν θα μου μάθει να αφήνομαι. Στο μυστήριο του Αύριο. Θα μου μάθει να αντιλαμβάνομαι αλλιώς το τώρα. Αυτό που έχω. Να το χαίρομαι και να το αποδέχομαι είτε είναι καλό και όμορφο, είτε είναι κακό και δυσάρεστο.
Όταν αρρώστησε ο μπαμπάς μου και μας είπαν έχει πέντε μήνες ζωής, το πρώτο που είπα στους δικούς μου, είναι να το δούμε με αγάπη αυτό το άσχημο μαντάτο. Να αγκαλιάσουμε το κακό όπως θα αγκαλιάζαμε το καλό. Και σκέφτομαι ότι με αγάπη θα προσπαθήσω και πάλι να αγκαλιάσω όσα μου έρχονται. Και να με αλλάξουν ως άνθρωπο. Να με διδάξουν. Να με μάθουν να αφήνομαι σε αυτό που με ξεπερνά. Ο κόσμος γύρω που αλλάζει, πως σου μοιάζει, άκουγα το πρωί στο Δεύτερο Πρόγραμμα. Και πόσο μας τρομάζει. Να σας πω κάτι; Θα ακουστεί ίσως εγωιστικό. Δε με τρομάζει ο κόσμος που αλλάζει..
Θα μπω μπροστά στις αλλαγές. Δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι να μπουν μπροστά στις αλλαγές. Μερικοί πρέπει να μένουν σταθεροί ή να αντιστέκονται. Είναι απαραίτητοι κ αυτοί σε όλους όσους θέλουν να φέρουν την αλλαγή. Χωρίς αυτούς, θα χάναμε το κίνητρο. Τη θέληση. Την ίδια τη ζωή. Την εμπιστοσύνη στο μέγα μυστήριο του Αύριο!
Κανείς μας δεν ξέρει τι του ξημερώνει. Αφήνομαι σε όλα όσα έχω. Στις αλλαγές που έρχονται. Υποδέχομαι όσα είναι να έρθουν με αγάπη και χαρά! Του Θεού είναι όλα. Όλο το ξεχνάμε και βάζουμε έγνοιες στο μυαλό μας. Και για μην έχεις έγνοια τι να φτιάξεις να κεράσεις για το καλωσόρισμα του νέου μήνα, θα σου πω αμέσως. Μάφιν με λεμόνι και μύρτιλο! Ετοιμάστηκαν γρήγορα και φαγώθηκαν τάχιστα!
Όταν τα φτιάξεις, μην ξεχάσεις να μου πεις αν σου άρεσαν. Θα ήθελα επίσης να μου πεις, καταφέρνεις να αφήνεσαι στο Αύριο; Ή κάνεις τα πάντα για να το προγραμματίσεις; Αν όχι, δεν πειράζει, έλα θα τα καταφέρουμε μαζί. Μέρα, μέρα θα το πάμε. Βήμα, βήμα…
