ΜΗΝΙΑΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ:

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Τα σύννεφα τ’ ουρανού μας…

Τα σύννεφα τ' ουρανού μας, πολυαγαπημένα, μοναδικά, διαφορετικά κάθε φορά. Λόγια και φωτογραφίες από στιγμές έκρηξης ομορφιάς!

Εγώ είμαι εσύ…

Εγώ είμαι εσύ, μού είπεςΚαι συ εγώΚι όταν μιλήσουν...

Το σώμα θυμάται: το ψυχικό τραύμα και πώς αποτυπώνεται μέσα μας

Το σώμα θυμάται... Ακόμα και όταν νομίζουμε ότι έχουμε ξεπεράσει τις δυσκολίες, η θύμησή τους παραμένει μέσα στο σώμα. Και αυτό είναι το θέμα δεκάδων ψυχοθεραπευτικών συναντήσεων…

Το σώμα θυμάται: το ψυχικό τραύμα και πώς αποτυπώνεται μέσα μας

Το σώμα θυμάται… Μεγαλώνοντας μέσα σε ένα δυσλειτουργικό περιβάλλον – όπου για δυσλειτουργικό βλέπε προβλήματα στην επικοινωνία, κατακερματισμένες σχέσεις, απώλεια, θυμό για πολλά πράγματα που εκτυλίσσονται γύρω μας, ή ματαίωση – μαθαίνουμε να φιμώνουμε τα συναισθήματά μας. 

Πολλές φορές μιλάμε για την ελευθερία του λόγου εννοώντας τη δυνατότητα να εκφράσουμε ελεύθερα τις απόψεις και τα πιστεύω μας. Τα συναισθήματα όμως, η ειλικρινής και πηγαία έκφραση όσων βασανίζουν την ψυχή μας, ήταν πάντα ταμπού. Η κουλτούρα μας ευνοεί τη μετατόπιση των συναισθημάτων για κάποια άλλη στιγμή («μην το σκέφτεσαι», «άσε τα αυτά τώρα», «τα ίδια θα λέμε», «δεν θέλω να το συζητήσω»). 

Σταδιακά, σπρώχνουμε προς τα μέσα όχι μόνο αρνητικά συναισθήματα, αλλά και θετικά και οποιαδήποτε αντίδραση δεν βοηθάει στην καθημερινή μας επιβίωση. Η συνεχής διαδικασία του να αξιολογούμε τα πράγματα ως μη πρέποντα για τη στιγμή και η κατάλληλη στιγμή για την αποσαφήνισή τους να μην έρχεται ποτέ, μετατρέπεται σε δεύτερη φύση. 

Δεν αισθανόμαστε, αναβάλλουμε. Δε νιώθουμε, αμαρτάνουμε και μόνο με τη σκέψη ότι μπορεί να νιώσουμε. Δεν αισθανόμαστε τις λεπτές αποχρώσεις της λύπης, της θλίψης, της απέχθειας, της απόρριψης – το μόνο που βιώνουμε είναι το μπερδεμένο κουβάρι του πόνου που γίνεται μπούκωμα: στο στήθος, στο λαιμό, στον αυχένα, στη μέση, στο κεφάλι, στα άκρα. 

Ακόμα και όταν νομίζουμε ότι έχουμε ξεπεράσει τις δυσκολίες, η θύμησή τους παραμένει μέσα στο σώμα. Επειδή το σώμα θυμάται εκεί που εμείς πιεζόμαστε να ξεχάσουμε. Και αυτό είναι το θέμα δεκάδων ψυχοθεραπευτικών συναντήσεων…

Το σώμα θυμάται: το ψυχικό τραύμα και πώς αποτυπώνεται μέσα μας Photo by Ahmad Odeh on Unsplash

Γιατί οι άνθρωποι δεν αγαπούν να ανασκαλεύουν τα συναισθήματά τους; Επειδή αυτά βρίσκονται μέσα τους κρατημένα από ένα σπάγκο, ένα λεπτό κορδελάκι τακτοποιημένο σε μορφή φιόγκου. Αν δοκιμάσεις να τραβήξεις τη μια άκρη, τότε καταρρέει ολόκληρο το οικοδόμημα. Και είναι αστείο γιατί όλα τα σκουπίδια μέσα μας έχουν όντως φτιάξει ένα οικοδόμημα. Όλος ο πόνος είναι τακτοποιημένος, αλλά αν δοκιμάσεις να τον πιέσεις απλά με το δάκτυλό σου, τότε ανοίγει. 

Και γι’ αυτό ακούμε πολλούς ανθρώπους να λένε ότι τρέχουν δάκρυα χωρίς να ξέρουν γιατί ή τρέμουν και δεν μπορούν να καταλάβουν τον λόγο. Και όλο αυτό έχει τρομερή δύναμη μέσα μας, ασυνείδητη δύναμη, όλοι οι φόβοι, οι αδυναμίες, τα λόγια που δεν ειπώθηκαν, οι εκκρεμείς υποθέσεις στις οποίες ποτέ δεν βρήκες το κουράγιο να κλείσεις την πόρτα, αυτά παίρνουν τη δική τους ζωή, τρέφονται από τις άμυνές σου, μεγαλώνουν και σε κυριεύουν σε σημείο που να μην είσαι ελεύθερος ποτέ και πάντα να παραφυλάς για να δεις ποιος έχει βγει πιο μπροστά σε κάθε περίπτωση: εσύ ή οι φόβοι σου;

Είσαι εσύ εδώ αυτή τη στιγμή ή είναι ο τρομοκρατημένος εαυτός σου; Και όταν μεθαύριο πάρεις μια απόφαση, ποιος πραγματικά θα την έχει πάρει: εσύ ή αυτό;

Όμως η πραγματική ζωή βρίσκεται στο να μπορείς να ζήσεις στο εδώ-και-τώρα. Ως πότε θα μας στοιχειώνουν οι προηγούμενες ιστορίες; Πότε θα γράψουμε το σήμερα; Όταν θα μπορέσουμε να βιώσουμε τα συναισθήματα σε όλη τους την ένταση χωρίς φόβο, έχοντας τον έλεγχό τους όχι για να τα καταπνίξουμε, αλλά για να αναγνωρίσουμε τον εαυτό μας μέσα από αυτά. Τότε θα γεννηθεί μια εσωτερική, ανακουφιστική σιωπή. Τότε και μόνο τότε, θα έχουμε «φτάσει σπίτι».

Πρόσφατα

Η τριανταφυλλιά μας η εκατοντάφυλλη, π. Μιχαήλ Πατεράκης

Η τριανταφυλλιά μας η εκατοντάφυλλη άπλωνε τα κλαδιά της...

Το Θαύμα, ένα μυθιστόρημα μετανοίας του π. Χριστόδουλου Μπίθα, εκδόσεις Εν Πλω

Το Θαύμα, ένα μυθιστόρημα μετανοίας του π. Χριστόδουλου Μπίθα,...

Παντελής Μπουκάλας, Στην ξενιτιά της γλώσσας

Παντελής Μπουκάλας, Στην ξενιτιά της γλώσσαςΤυχαία ώρα. Τυχαία πλατεία....

Συγχώρεση σημαίνει, κάνω μέσα μου χώρο

Συγχώρεση σημαίνει, κάνω μέσα μου χώροΣυγχώρεση είναι η εκούσια...

Social Media

Newsletter

Δημοφιλή

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Τα σύννεφα τ’ ουρανού μας…

Τα σύννεφα τ' ουρανού μας, πολυαγαπημένα, μοναδικά, διαφορετικά κάθε φορά. Λόγια και φωτογραφίες από στιγμές έκρηξης ομορφιάς!

Εγώ είμαι εσύ…

Εγώ είμαι εσύ, μού είπεςΚαι συ εγώΚι όταν μιλήσουν...

Γόρδιοι δεσμοί η ζωή μας…

Η πλειοψηφία έχει ένα γνήσιο ταλέντο, έχει αυτό που...

Η Αθηνά Χιώτη στο elpis calling…

Η Αθηνά Χιώτη στο elpis callingΔεν είναι μόνο τα...
Δέσποινα Λιμνιωτάκη
Δέσποινα Λιμνιωτάκη
Η Δέσποινα Λιμνιωτάκη σπούδασε Παιδαγωγικά και Ψυχολογία ενώ έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Κοινωνική Ψυχολογία (Group Processes and Intergroup Relations). Παράλληλα, εκπαιδεύτηκε πάνω στη διαχείριση απώλειας (Grief counseling) και στην Ιατρική Ψυχολογία. Είναι συνιδρύτρια της Κοινωνικής Συνεταιριστικής Επιχείρησης The Healing Tree community for Mental Health που σχεδιάστηκε με σκοπό την παροχή υπηρεσιών προνοιακού χαρακτήρα σε ομάδες πληθυσμού που υποφέρουν από ψυχικές νόσους και χρειάζονται στήριξη και βοήθεια. Εργάζεται ως ιδιώτης Ψυχολόγος - ανάμεσα σε άλλα - για θέματα έμφυλης βίας, κακοποίησης, απώλειας, μετατραυματικού στρες και ψυχοπαθολογίας της καθημερινής ζωής. Τα τελευταία χρόνια λειτουργεί ως εκπαιδεύτρια προγραμμάτων γυναικείας ενδυνάμωσης και ηγεσίας. Είναι συγγραφέας 4 βιβλίων με ισάριθμες συμμετοχές σε κεφάλαια σε άλλες εκδόσεις.

Η τριανταφυλλιά μας η εκατοντάφυλλη, π. Μιχαήλ Πατεράκης

Η τριανταφυλλιά μας η εκατοντάφυλλη άπλωνε τα κλαδιά της ως απάνω στα κεραμίδια του μικρού μας σπιτιού, γύριζε προς το μέρος του βορρά, άφηνε...

Το Θαύμα, ένα μυθιστόρημα μετανοίας του π. Χριστόδουλου Μπίθα, εκδόσεις Εν Πλω

Το Θαύμα, ένα μυθιστόρημα μετανοίας του π. Χριστόδουλου Μπίθα, εκδόσεις Εν ΠλωΣτη διαδρομή της ζωής μας άλλοτε χάνουμε κομμάτια του εαυτού μας, ξοδεμένα εδώ...

Παντελής Μπουκάλας, Στην ξενιτιά της γλώσσας

Παντελής Μπουκάλας, Στην ξενιτιά της γλώσσαςΤυχαία ώρα. Τυχαία πλατεία. Τυχαία Ελλάδα.Πάντως Κυριακή,τότε που δέεσαι στον χρόνο να ειρηνέψει.Στα παγκάκια, μισοί να κάθονται, μισοί ανεβασμένοι.Αλβανοί.Τώρα...

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Discover more from Elpis Calling

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading