Ζωή Καρέλλη, Το ταξίδι των Μάγων Ξανάρχεται της Γέννησης η ώρα.Ποιά Του τοιμάσαμε δώρα;Έπρεπε να μαστε τρεις.Αν δεν ήταν τόσο σκοτάδι,θα καταλάβαινα ίσως, γιατίέχω μείνει τόσο μονάχος.Πόσο έχω ξεχάσει.Πρέπει απ’…
Γιάννης Ρίτσος - Σχήμα της απουσίας Ποτέ δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ' τα σπίτια τους,τριγυρίζουν εκεί, μπλέκονται στα φουστάνια της μητέρας τουςτην ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΐ κι…
Λέοναρντ Κοέν, Η Μητέρα μου Κοιμισμένη Θυμάμαι τη μητέρα μουσ’ ένα θέατρο στην Αθήναεδώ και τριάντατριανταπέντε χρόνιαμια συναυλία του Θεοδωράκημε 'κείνα τα σπουδαία τραγούδιααποκοιμήθηκεστην πλαϊνή καρέκλαστο ανοιχτό θέατροείχε έρθει εκείνη…
"Ποτέ πια" Σοφία Μαυροειδή Παπαδάκη Το διαλαλούν σ’ όλες τις γλώσσεςστόματα άφωνα, ανοιχτάσ’ απίθανες γκριμάτσες,πρόσωπα αλλοσούσουμα απ’ τη φρίκη,κορμιά κουλουριασμέναστο στερνό σπασμό τους. - Αυθεντικές φωτογραφίες,από ευλάβεια, για την Ιστορία,…
Γράμμα στον άνθρωπο της πατρίδας μου Απαντώ στη σιωπή σου μ’ ένα φως ήρεμο· όσο και να' ναισαν τον Ατλαντικό οι στιγμές μου ταραγμένεςόσο κι αν η καρδιά στα βάθη…
Προσευχή Έλα να κάνουμε μια προσευχή,να βοηθήσει ο Θεός να λιώσει,τ’ αγιάζι της παγερής νυχτιάςτης κάκητας, πουσκέπασε τον κόσμο.Είναι μεγάλο τ’ άδικο να φεύγουνέτσι οι θνητοί χωρίς τοτίποτα και τα…
"Βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή — φωνή που μπαίνει μες στην καρδιά μας και την συγκινεί και την ευφραίνει. Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει, τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί…
Τα Αντικλείδια, Γιώργης Παυλόπουλος Τα Αντικλείδια Η Ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή.Πολλοί κοιτάζουν μέσα χωρίς να βλέπουντίποτα και προσπερνούνε. Όμως μερικοίκάτι βλέπουν, το μάτι τους αρπάζει κάτι και μαγεμένοι πηγαίνουνε…
"Αν ήταν ο γιος σου" Sergio Guttilla... Αν ήταν ο γιος σου θα γέμιζες την θάλασσα με όλα τα πλοία του κόσμου. Θα ήθελες όλοι μαζί, μυριάδες, να γινόμασταν μια…
"Γη των απουσιών" Κική Δημουλά... Τώρα θα κοιτάζεις μια θάλασσα. Ἡ διάθεση να σε ἐντοπίσωστη συστρεφόμενη ἐντός μου γῆ τῶν ἀπουσιῶνἔτσι σε βρίσκει:πικρή παραθαλάσσια ἀοριστία. Ἐκεῖ δεν ἔχει ἀκόμα νυχτώσεικι…
"Συνθήματα" π. Μιχαήλ Πατεράκης... Τοίχοι γεμάτοι με συνθήματα που διαλαλούνε την ειρήνη, τοίχοι που φέρνουν πάνω τους ανθρώπινη οδύνη, ψωμί, δουλειά και λευτεριά Παντού μηνύματα Παντού συνθήματα ψεύτικα ή αληθινά,…
Φοβάμαι τους ανθρώπους που εφτά χρόνια έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρικαι μία ωραία πρωία μεσούντος κάποιου Ιουλίουβγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας «δώστε τη χούντα στο λαό». Φοβάμαι τους…
Περιμένοντας το βράδυ Δεν ξέρω πώς, δεν ξέρω που, δεν ξέρω πότε, όμως τα βράδιακάποιος κλαίει πίσω από την πόρτακι η μουσική είναι φίλη μας – και συχνά μέσα στον…
Χτύπα την πόρτα και ίσως ακούσεις απάντηση στο έλα και στο μείνε, στο ξεκίνα και περίμενε, στο δώσε χρόνο και μη χάνεις χρόνο, στο κοίτα μπροστά μα δες και πίσω,…

Ξεκίνησε ως προσωπικό ιστολόγιο το 2016 και συνεχίζει μέχρι σήμερα, και σας προσκαλεί να ξεκινήσετε ένα ταξίδι σε όσα απλά μα και σύνθετα αποτελούν την κάθε μέρα μας, για όσα αγαπάμε να λέμε, να ακούμε, να διαβάζουμε.
Συνδεθείτε στον λογαριασμό σας