Θυμάμαι εκείνη τη βεράντα στο χωριόΜε τις τριανταφυλλιές και την κληματαριάπου κρέμονταν σαν θηλιές τα σταφύλια πάνω απ' τα κεφάλια μαςΕκεί κάθε απόγευμα μου διάβαζες ποιήματακαι ταξιδεύαμε δίχως αποσκευές και…
Βρεττάκος Νικηφόρος - Ο δρόμος και η αιωνιότητα Μετάξι και φωςσα μιαν αλαφριά κορδέλα στον άνεμοτούτος ο δρόμος.Ούτε σκόνη, ούτε βάρος.Κι αν κρίνω απ’ το φωςπου σωρεύτηκε αντίκρυ μου,η αιωνιότητα,που…
Χρίστος Λάσκαρης - Στην κλινική Την ετοίμασαν και με φώναξαν να ασπαστώ. Ήταν ένα δωματιάκι στο υπόγειο της κλινικής καμωμένο για την περίσταση. Ξαπλωμένη σ’ ένα μαρμάρινο πάγκο μου φάνηκε…
Ναζίμ Χικμέτ, Η πιο όμορφη θάλασσα Θα γελάσεις απ’ τα βάθη των χρυσών σου ματιών είμαστε μες στο δικό μας κόσμο. Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε…
Γιάννης Ρίτσος - Σχήμα της απουσίας Ποτέ δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ' τα σπίτια τους,τριγυρίζουν εκεί, μπλέκονται στα φουστάνια της μητέρας τουςτην ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΐ κι…
Εγώ είμαι εσύ, μού είπεςΚαι συ εγώΚι όταν μιλήσουν οι ψυχές γινόμαστε έναΓιατί τα ίδια νιώθουμε, τα ίδια πιστεύουμε, τα δικά σου μοιάζουν τόσο με τα δικά μουΓιατί είμαστε άνθρωποι…
Ανεπίκαιρα… δε συγχρονίζεται ξανά ο κόσμος και οι εποχέςΣτάχτη κι αποκαΐδιαΜόνο οι άνεμοι θεριεύουν και φουντώνουνΜόνο αυτοί έχουν δύναμηΝα πετάξουν, να σαρώσουν, να στροβιλιστούν, να στροβιλίσουνΣτη δίνη των καιρών, των…
Προσπαθώ να υπάρχω μέσα από συνθήκες.Δικτυώνομαι σ έναν κόσμο ασύνδετο, καρφώνω κεραίες, πιάτα δορυφορικά, κουβαλώ καλώδια στις θάλασσες και στ' αλμυρίκια κάτω για να μη χάσω σύνδεση.Δεν υπάρχουν λέξεις, δεν…

Ξεκίνησε ως προσωπικό ιστολόγιο το 2016 και συνεχίζει μέχρι σήμερα, και σας προσκαλεί να ξεκινήσετε ένα ταξίδι σε όσα απλά μα και σύνθετα αποτελούν την κάθε μέρα μας, για όσα αγαπάμε να λέμε, να ακούμε, να διαβάζουμε.
Συνδεθείτε στον λογαριασμό σας