ΜΗΝΙΑΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ:

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Τα σύννεφα τ’ ουρανού μας…

Τα σύννεφα τ' ουρανού μας, πολυαγαπημένα, μοναδικά, διαφορετικά κάθε φορά. Λόγια και φωτογραφίες από στιγμές έκρηξης ομορφιάς!

Εγώ είμαι εσύ…

Εγώ είμαι εσύ, μού είπεςΚαι συ εγώΚι όταν μιλήσουν...

Τα όνειρα μπορούν να πραγματοποιηθούν!

Οι άνθρωποι συνήθως προσπαθούν πολύ, όταν θέλουν ν’ αλλάξουν τη ζωή τους προς το καλύτερο, όταν στερούνται βασικών αγαθών, όταν αυτό που ζουν δεν τους φτάνει και έχουν σκοπό και όνειρο ζωής, να αλλάξουν τις συνθήκες της ζωής τους με κάθε τρόπο, ξεκινώντας από την μόρφωση, την εκπαίδευση, την εξέλιξη.

Όταν όμως, όλα στην οικογενειακή ζωή είναι τακτοποιημένα, και στην κοινωνία σε αταξία, από πού θα κρατηθεί το παιδί και πού θα βρει νόημα και αξία στο να προσπαθήσει να φτάσει κάπου καλύτερα, κάπου που θα μπορεί να καλυτερεύσει τη ζωή του και να προσδοκά ότι τα όνειρά του θα γίνουν πραγματικά; Κάνουν όνειρα τα παιδιά σήμερα;

Μήπως φταίει τελικά για την πτώση μας την πολιτισμική και ηθική, την ανευθυνότητα και την ασέβεια, την κατάρρευση αξιών, ηθών, νόμων, το γεγονός ότι ζούμε σε κοινωνίες της ανάπτυξης και της προόδου και τα παιδιά δεν βρίσκουν νόημα σε τίποτα, αφού όλα τα έχουν; 

Βλέπω το ντοκιμαντέρ “Μεγάλοι Ποταμοί” στην ΕΡΤ2 και μένω άφωνη μπροστά στον κόπο και τον αγώνα των παιδιών στην Αφρική να μάθουν, να πάνε στο σχολείο τους περπατώντας δέκα και δεκαπέντε χιλιόμετρα για να μπουν σε μια τάξη από λάσπη και άχυρα, με στρωμένο μουσαμά κάτω, κρατώντας δυο βιβλία στο χέρι (που έχουν πληρώσει) τυλιγμένα στην καλύτερη περίπτωση σε σακούλα και φορώντας στολή (επίσης στην καλύτερη περίπτωση, εφόσον έχουν την οικονομική δυνατότητα)…

Περπατούν στο χείλος του γκρεμού του καταρράκτη του Νείλου, διασχίζοντας λαγκάδια και βουνά και στη συνέχεια εν πλω σε ποτάμι γεμάτο κροκόδειλους φτάνουν επιτέλους στο σχολείο!

Ντράπηκα! Τα παιδιά αυτά ζουν σε υποτυπώδη σπίτια φτιαγμένα από καλάμια, μέσα στο χώμα, μαζί με κότες, γελάδια, αίγες και μοιράζονται ένα πιάτο χυλό. 

Μα έχουν όνειρα! Και ξέρουν τι θέλουν. Και ξέρουν γιατί αξίζει να κοπιάσουν!

Ονειρεύονται, σέβονται, εργάζονται σκληρά, αγαπούν όσα έχουν!

Δε λέω να γίνουμε Αιθιοπία. Σίγουρα όμως μπορούμε να εκτιμήσουμε αυτά που έχουμε! 

Να σεβαστούμε για αρχή εμάς, ο καθένας τον εαυτό του και τον περίγυρό του, το περιβάλλον, τα ζώα, την πολύτιμη γη και όσα αυτή μας δίνει!

Να ονειρευτούμε όπως αυτά τα παιδιά, να φανταστούμε ότι υπάρχει ένας καλύτερος κόσμος, ένας σπουδαίος προορισμός!

Να θελήσουμε ξανά!

Να στοχεύσουμε ψηλά!

Να παλέψουμε όπως αυτά τα παιδιά για το αύριο!

“Τα όνειρα μπορούν να πραγματοποιηθούν” λένε οι ντόπιοι και το πιστεύουν!

Με μήκος 2.500 χιλιόμετρα, ο  Ζαμβέζης  είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος ποταμός της Αφρικής. Πηγάζει στη Ζάμπια, διαρρέει πολλές  χώρες και έπειτα από τη Μοζαμβίκη  εκβάλλει  στον Ινδικό Ωκεανό. https://press.ert.gr/tv/ert2-megaloi-potamoi-ena-mageytiko-taxidi-stoys-pio-omorfoys-potamoys-toy-planiti-11-15-03-2019/

Να λοιπόν σε τί υστερούμε. Στην πίστη! Μάθαμε πως σε αυτή τη ζωή, όλα πρέπει να εξηγούνται, τα πάντα και δεν αφήσαμε το μυστήριο να φωτίσει τις ζωές μας…

Θα κρατήσω αυτό που χαρακτηριστικά είπε ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος στο αφιέρωμα για την Γαλιλαία, τη μονάδα ανακουφιστικής φροντίδας στα Σπάτα… “Σε μια ορθολογιζόμενη εποχή δεν μπορεί κανείς να καταλάβει αυτά που τον ξεπερνούν, θέλει να τα ερμηνεύσει όλα! Εμείς δεν θέλουμε να ερμηνεύουμε αυτά που θεωρούμε μυστήρια, αλλά να απολαμβάνουμε την αλήθεια που αυτά κρύβουν!”

Κι ύστερα σε μας ήρθε η ραδιενέργεια, τα αυξημένα όρια, οι εκρήξεις και τα μικρά ατυχήματα, οι μεγάλες εκρήξεις των ψυχών του Πεκίνου, οι καταστολές και οι βολές κατά ριπάς, οι πλημμύρες, τα έντονα φαινόμενα, οι καύσωνες, οι χιλιάδες εστίες φωτιάς του Αμαζονίου, οι εμπρησμοί, οι ψυχές που φωνάζουν, η καμένη ζωή στον πλανήτη.

Οι καύσεις, γενικώς, αφήνουν μαύρη στάχτη.

Άλλους πνίγει.

Άλλα θεραπεύει.

Άλλα τα κάνει γλυκά.

Εδώ κρατιέται η επιλογή και κρέμεται από μια κλωστή…

Πρόσφατα

Η πατριαρχία μέσα μου…

Η πατριαρχία μέσα μου…Ένεκα των οικογενειακών συγκεντρώσεων και των...

Διαχείριση Συναισθημάτων

Διαχείριση ΣυναισθημάτωνΌταν μιλάμε για διαχείριση συναισθημάτων συνήθως γίνεται μια...

Τα κουλούρια της Λαμπρής

Γιορτές του Πάσχα κι ο καθένας κοίταζε να πορέψει...

Γιάννης Βαρβέρης – Εσπερινός της Αγάπης

Η πόλη με οβελίες αλλού γιορτάζει.Σταθμός Πελοποννήσου κι...

Social Media

Newsletter

Δημοφιλή

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Τα σύννεφα τ’ ουρανού μας…

Τα σύννεφα τ' ουρανού μας, πολυαγαπημένα, μοναδικά, διαφορετικά κάθε φορά. Λόγια και φωτογραφίες από στιγμές έκρηξης ομορφιάς!

Εγώ είμαι εσύ…

Εγώ είμαι εσύ, μού είπεςΚαι συ εγώΚι όταν μιλήσουν...

Γόρδιοι δεσμοί η ζωή μας…

Η πλειοψηφία έχει ένα γνήσιο ταλέντο, έχει αυτό που...

Ο Νίκος Ταβερναράκης στο elpis calling…

Από τους "Αξέγνιους Περάτες" ως το σήμερα των "Ινάτιδων"...
Ελπίδα Πατεράκη
Ελπίδα Πατεράκηhttps://elpiscalling.com
Παρατηρώ τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους, ακούω με προσοχή τις ιστορίες τους. Συγκρατώ τις λεπτομέρειες και τις μικρές στιγμές. Δημιουργώ όπως μπορώ, συχνά ξεχνώ όσα μαθαίνω και ξεκινώ από την αρχή. Αγαπώ το ραδιόφωνο, τις μουσικές, τα σύννεφα, τα λόγια που ενώνουν τους ανθρώπους. Προσδοκώ την αλλαγή. Κρατώ την ουσία.

Η πατριαρχία μέσα μου…

Η πατριαρχία μέσα μου…Ένεκα των οικογενειακών συγκεντρώσεων και των γιορτών, βρέθηκα ξανά πίσω στο χωριό μου παρέα με συγγενείς και φίλους με τους οποίους...

Διαχείριση Συναισθημάτων

Διαχείριση ΣυναισθημάτωνΌταν μιλάμε για διαχείριση συναισθημάτων συνήθως γίνεται μια μεγάλη παρεξήγηση. Οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουν ότι διαχείριση συναισθημάτων σημαίνει, πως δεν θα νιώθουν ποτέ...

Τα κουλούρια της Λαμπρής

Γιορτές του Πάσχα κι ο καθένας κοίταζε να πορέψει το σπίτι του όπως το όριζε η τάξη των εορτών. Οι γυναίκες ξαναμπήκαν στον αγώνα...

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Discover more from Elpis Calling

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading