ΜΗΝΙΑΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ:

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Τα σύννεφα τ’ ουρανού μας…

Τα σύννεφα τ' ουρανού μας, πολυαγαπημένα, μοναδικά, διαφορετικά κάθε φορά. Λόγια και φωτογραφίες από στιγμές έκρηξης ομορφιάς!

Εγώ είμαι εσύ…

Εγώ είμαι εσύ, μού είπεςΚαι συ εγώΚι όταν μιλήσουν...

Στο φυλλομέτρημα της δικής μου ζωής…

Μεταξύ δύο τραγουδιών με βρήκε το ηλιοβασίλεμα των γενεθλίων μου, να κυνηγάω τα χρώματα της δύσης και να μην ξέρω πως γίνεται, ποιος είναι ο μυστικός τρόπος που θα μπορέσω να κρατήσω τις στιγμές, τα λεπτά που κάνουν τη διαφορά σε μια μέρα, να προλάβω τις αλλαγές από το φως στο σκοτάδι και από το σκοτάδι στο φως, από τη βιασύνη στην ηρεμία που με οδηγεί σε καθαρή σκέψη ή το αντίθετο…

Γιατί πολλές φορές δεν χωρώ στο κουτί, φοράω τα λάθος ρούχα, στα σκοτεινά περπατώ, κολυμπώ στα βαθιά και με βαραίνει μια ενοχή χωρίς λογική καμιά, μα για κάποιο λόγο πρέπει να συνεχίσω και να μην παρατήσω την προσπάθεια, πρέπει να μείνω στο τιμόνι γιατί θέλω να έχω ταξίδι μακρύ. Να μάθω να μην κοιτώ το ρολόι και να μη μετρώ όσα χάθηκαν, γιατί η δική μου στιγμή είναι μια σελίδα λευκή…

Και ενώ αναρωτιέμαι τί σημαίνει να είναι δική μου η ζωή μου, αρχίζω να συνειδητοποιώ ότι δε θέλω να χαθεί καμιά μέρα, ακόμα κι αν σαμποτάρω η ίδια τη διαδικασία αυτή και ότι θέλω να δω τι έχει παραπέρα.

Γιατί αν η ζωή μου είναι μια μέρα θέλω να είναι ακόμα μεσημέρι, δεν θέλω σίγουρα πόρτα για χειμώνα, προτιμώ το καλοκαίρι, αν και καλύτερα μια γλυκιά άνοιξη είναι πιο κοντά στα μέτρα μου!

Δεν θέλω να μετρώ άλλο και δε θέλω να χάνω το μέτρημα. Θέλω οι μέρες να περνούν νεράκι και να μένουν μόνον όσα αξίζουν, όσα κάνουν την καρδιά να γελά και την ψυχή να πετά!

Και καθώς η μισή ζωή μου δε στέφθηκε με τις γνωστές κοινωνικές επιτυχίες των κλασικών στερεότυπων μα με άλλες, λιγότερο εντυπωσιακές, θέλω να βρεθεί κάποιος στο τέλος και να πει…  «ήταν τελικά καλό παιδί!»

… … … … … … … … … …

Πολλά ευχαριστώ στους δημιουργούς των τραγουδιών “Η δική σου ζωή” και “Καλοκαίρι” μα και σε όλους τους άλλους που χρόνια τώρα χρωματίζουν τις στιγμές μου…

*Σήμερα δανείστηκα τα λόγια τους και άλλαξα τους στίχους, μα νομίζω δε θα με μαλώσουν… Δεν τους οικειοποιούμαι, παρόλο που θα ήθελα να τους είχα γράψει εγώ! Μανώλη Φάμελλε και Οδυσσέα Ιωάννου σας ευχαριστώ!

Πρόσφατα

Η τριανταφυλλιά μας η εκατοντάφυλλη, π. Μιχαήλ Πατεράκης

Η τριανταφυλλιά μας η εκατοντάφυλλη άπλωνε τα κλαδιά της...

Το Θαύμα, ένα μυθιστόρημα μετανοίας του π. Χριστόδουλου Μπίθα, εκδόσεις Εν Πλω

Το Θαύμα, ένα μυθιστόρημα μετανοίας του π. Χριστόδουλου Μπίθα,...

Παντελής Μπουκάλας, Στην ξενιτιά της γλώσσας

Παντελής Μπουκάλας, Στην ξενιτιά της γλώσσαςΤυχαία ώρα. Τυχαία πλατεία....

Συγχώρεση σημαίνει, κάνω μέσα μου χώρο

Συγχώρεση σημαίνει, κάνω μέσα μου χώροΣυγχώρεση είναι η εκούσια...

Social Media

Newsletter

Δημοφιλή

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Τα σύννεφα τ’ ουρανού μας…

Τα σύννεφα τ' ουρανού μας, πολυαγαπημένα, μοναδικά, διαφορετικά κάθε φορά. Λόγια και φωτογραφίες από στιγμές έκρηξης ομορφιάς!

Εγώ είμαι εσύ…

Εγώ είμαι εσύ, μού είπεςΚαι συ εγώΚι όταν μιλήσουν...

Γόρδιοι δεσμοί η ζωή μας…

Η πλειοψηφία έχει ένα γνήσιο ταλέντο, έχει αυτό που...

Ο Νίκος Ταβερναράκης στο elpis calling…

Από τους "Αξέγνιους Περάτες" ως το σήμερα των "Ινάτιδων"...
Ελπίδα Πατεράκη
Ελπίδα Πατεράκηhttps://elpiscalling.com
Παρατηρώ τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους, ακούω με προσοχή τις ιστορίες τους. Συγκρατώ τις λεπτομέρειες και τις μικρές στιγμές. Δημιουργώ όπως μπορώ, συχνά ξεχνώ όσα μαθαίνω και ξεκινώ από την αρχή. Αγαπώ το ραδιόφωνο, τις μουσικές, τα σύννεφα, τα λόγια που ενώνουν τους ανθρώπους. Προσδοκώ την αλλαγή. Κρατώ την ουσία.

Η τριανταφυλλιά μας η εκατοντάφυλλη, π. Μιχαήλ Πατεράκης

Η τριανταφυλλιά μας η εκατοντάφυλλη άπλωνε τα κλαδιά της ως απάνω στα κεραμίδια του μικρού μας σπιτιού, γύριζε προς το μέρος του βορρά, άφηνε...

Το Θαύμα, ένα μυθιστόρημα μετανοίας του π. Χριστόδουλου Μπίθα, εκδόσεις Εν Πλω

Το Θαύμα, ένα μυθιστόρημα μετανοίας του π. Χριστόδουλου Μπίθα, εκδόσεις Εν ΠλωΣτη διαδρομή της ζωής μας άλλοτε χάνουμε κομμάτια του εαυτού μας, ξοδεμένα εδώ...

Παντελής Μπουκάλας, Στην ξενιτιά της γλώσσας

Παντελής Μπουκάλας, Στην ξενιτιά της γλώσσαςΤυχαία ώρα. Τυχαία πλατεία. Τυχαία Ελλάδα.Πάντως Κυριακή,τότε που δέεσαι στον χρόνο να ειρηνέψει.Στα παγκάκια, μισοί να κάθονται, μισοί ανεβασμένοι.Αλβανοί.Τώρα...

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Discover more from Elpis Calling

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading