ΜΗΝΙΑΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ:

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Δεν είσαι μόνος! Σού έχω νέα…

Λοιπόν, έχω νέα να σου πω, φτιάξε καφέ! Δε γιορτάζουν...

Κάτι θα γίνει και μη σκας!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!...Λεπτό το λεπτό...

To be Greek again!

To be Greek again!

Κοίτα να δεις τι γίνεται… ξεκίνησε με ανάρτηση στο facebook και συνεχίζει σε μηνύματα προσωπικά στο messenger… δε θα μου ξαναμιλήσουν λένε κάποιοι που νομίζουν ότι τους «έδειξα» με το σχόλιό μου και τσατίστηκαν, θύμωσαν πολύ. Γιατί έγραψα ένα μικρό σχόλιο…

«Πραγματικά έχω αρχίσει πολύ σοβαρά ν' αναρωτιέμαι, γιατί γράφετε οι περισσότεροι στα αγγλικά... έχετε φίλους, συγγενείς αγγλόφωνους που σας διαβάζουν ή οι αναρτήσεις σας μαζεύουν έτσι περισσότερα like; 
 Αλήθεια τώρα, θέλω να πιστεύω ότι ισχύει το πρώτο. Αλλιώς, δύσκολα τα πράγματα! Να μην παραπονιόμαστε αδίκως δηλαδή! 
 Δηλώνω πάντως, πως τούδε και στο εξής θα προσπερνώ οποιαδήποτε ανάρτηση δεν είναι γραμμένη στη γλώσσα μου την ελληνική, εκτός κι αν προέρχεται από φίλο άλλης χώρας ή απευθύνεται σε φίλους άλλης χώρας. Εξηγούμαι για να μην λες μετά πως δεν σου κάνω like!»

Να σου πω και σένα που δεν ξέρεις. Πάντα θύμωνα με τη χρήση, την αλόγιστη χρήση όπως πολύ σοφά είπε μια φίλη, της αγγλικής γλώσσας στην καθημερινότητά μας. Εκνευριζόμουν και συνεχίζω να εκνευρίζομαι και η ιστορία ξεκινά από πολύ παλιά, τόση όση θυμάμαι, λόγω των χρόνων μου και άλλη τόση, όση η ανάπτυξη του τουρισμού στα νησιά μας και συγκεκριμένα στην Κρήτη απ’ όπου και σου γράφω.

Και σε προλαβαίνω. “Είναι σπουδαίο να μπορεί να μαθαίνει κανείς καλά, όσο γίνεται περισσότερες γλώσσες, να ανοίγει ορίζοντες και δίαυλους επικοινωνίας με όλο τον κόσμο, να διαβάζει σπουδαία κείμενα στην αυθεντική τους γραφή και να λαμβάνει τα καλύτερα στοιχεία της κουλτούρας μιας ξένης χώρας”… αυτά για αποφυγή και άλλων παρεξηγήσεων!

Η εμμονή να γίνει η χώρα μας ο διεθνής τόπος, όπου όλοι οι επισκέπτες θα εξυπηρετούνται σε άψογα αγγλικά, γερμανικά, γαλλικά, ρώσικα, κινέζικα, ιταλικά, έχει αρχίσει εδώ και πάρα πολλά χρόνια κι έχει ταλαιπωρήσει όλους τους νησιώτες, που για να βρουν μια απλή δουλειά, πρέπει να γνωρίζουν τρεις γλώσσες. Τελευταία δε, με την έλευση χιλιάδων ρώσων και κινέζων, η αγορά έχει γίνει πολύ απαιτητική.

Λίγο πολύ όλοι γνωρίζετε τι λέω, όλοι έχετε δει την εικόνα του «κράχτη» έξω από τα μαγαζιά που προσπαθεί να «χτυπήσει» πελάτη, ενώ οι τουρίστες με τις ώρες και σε πλήρη προσήλωση στέκονται να κοιτάζουν τον τιμοκατάλογο, ο οποίος έχει μετάφραση του τζατζικιού και του πιτόγυρου σε αγγλικά Οξφόρδης και λίγα λέω.

Μου έχει τύχει επίσης να μαλώνω με έναν τέτοιο κύριο, ο οποίος ξεκίνησε να με χαιρετά ούτε θυμάμαι σε πόσες γλώσσες, τον κοίταζα χωρίς να μιλώ, σου λέει αυτή δεν καταλαβαίνει, συνέχιζε σε άλλη γλώσσα και ούτε σκέφτηκε μωρέ να κάνει το πιο απλό, να με καλημερίσει στη γλώσσα του τόπου του, στην ελληνική μας γλώσσα! Αυτό συνέβη στον Άγιο Νικόλαο, σε μαγαζί της Λίμνης. Έχω θυμώσει τόσες φορές με πωλητές, πωλήτριες, που για να πουλήσουν, ξεχνούν ποιοι είναι, ξεχνούν ότι είναι σε έδαφος ακόμη ελληνικό και δεν κάνουν το πιο απλό, το πιο ωραίο, το πιο αριστοκρατικό, να χαιρετήσουν δηλαδή στη γλώσσα της χώρας τους πρώτα και μετά να εξυπηρετήσουν σε χίλιες άλλες γλώσσες, καλό κάνει, κακό δεν κάνει!

Πιστέψτε με, δεν έχω δει ακόμα τουρίστα που να μην περιμένει ν’ ακούσει ένα καλημέρα, το θέλουν, τους αρέσει, επιβάλλεται τελικά! Προσπαθούν να το προφέρουν και τους αρέσει! Και πιστέψτε με ξανά, δεν έχω ταξιδέψει κάπου που να μη με χαιρετήσουν στη δική τους γλώσσα, όποια κι αν είναι αυτή και φυσικά πουθενά δε βρήκα τιμοκατάλογο γραμμένο στα ελληνικά, παρόλο που δέχονται χιλιάδες Έλληνες επισκέπτες!

Έχετε άλλη εμπειρία; Έτυχε μόνο σε μένα; Δεν ξέρω. Οι ταμπέλες όλες των καταστημάτων τους είναι στη γλώσσα που μιλούν, η εξυπηρέτησή τους το ίδιο και το μόνο σίγουρο, το μόνο βέβαιο είναι ότι ο τουρίστας, ο ταξιδιώτης, θ’ ακούσει για αρχή τη γλώσσα της χώρας που έχει επισκεφθεί. Τόσο απλά!

Δυστυχώς, συνεχίζω να μαλώνω με όλους αυτούς που ακολουθούν διατεταγμένα μια ηλίθια εντολή. Και τους καταλογίζω ευθύνη. Ένα απλό “καλημέρα, how can I help you”, μπορεί να κάνει τόσο μεγάλη διαφορά σε όλα! Στη νοοτροπία μας βασικά και μετά στο πως μας βλέπουν οι άλλοι. Εμείς πώς βλέπουμε τελικά τα πράγματα;

Δεν θα το αναλύσω κοινωνικοπολιτικά, ιστορικά, γεωπολιτικά κλπ, αλλά αν το σκεφτείς, θα δεις πως η κατάσταση είναι κρίσιμη. Το να γράφεις στα αγγλικά, όταν απευθύνεσαι ως επί το πλείστον σε Έλληνες, είναι τραγικό. 

Η άλωση, δεν ξεκινά μόνο με τους πολέμους, ούτε με τις κατακτήσεις. Ξεκινά σιγά σιγά, κι αν δεν σου αρέσει η λέξη να πούμε αλλοτρίωση, αφομοίωση. Λες, γράφεις στα αγγλικά για κάτι φίλους που σε διαβάζουν. Αλήθεια, ήθελα να ξέρω αν αυτοί σε σκέφτηκαν ποτέ, να γράψουν δηλαδή στη γλώσσα σου. Γιατί έχω κι εγώ φίλους και συγγενείς μα κανείς ποτέ δεν έγραψε στη γλώσσα μας, ούτε προσπάθησε ποτέ να μάθει δυο λέξεις, έτσι, για το καλό, περιμένουν από μένα να επικοινωνήσω στη δική τους γλώσσα…

Γράφουμε και σχολιάζουμε αγγλικά, κάνουμε κοπλιμέντα στα αγγλικά. Όλες οι ταμπέλες των καταστημάτων είναι στα αγγλικά και πολλές φορές αναρωτιέμαι, μήπως έχω διακτινιστεί σε ξένη χώρα και δεν το έχω καταλάβει! Και σε πειράζει που μας λένε προτεκτοράτο ή ότι γίναμε δούλοι των Γερμανών ή ότι πουληθήκαμε στους Κινέζους ή ότι θα μας αγοράσουν οι Σαουδάραβες; Τί σε πειράζει ακριβώς; 

Άλλωστε, δεν άρχισε τώρα το κακό, μα όσο πάει, χειροτερεύει. Αλλά να μη σου κάνει απορία, γιατί έχει τελικά μια απλή ανάρτησή σου στο facebook τόση σημασία. Έχει. Και μάλιστα μεγάλη! Αν κάτι έχουμε ίσως ακόμα καθήκον να κρατήσουμε και μπορούμε, αυτό είναι η γλώσσα μας, τουλάχιστον όσο θα απευθυνόμαστε μεταξύ μας!

Και κάτι τελευταίο που με τάραξε περισσότερο αυτές τις μέρες, ήταν τα δώρα που έγιναν στους εκπαιδευτικούς με το κλείσιμο των σχολείων. Τουλάχιστον, απ’ όσα εγώ είδα στο facebook και στο Instagram, ήταν σχεδόν όλα ξενόγλωσσα. Keep going δάσκαλε, μπορείς, γιατί πραγματικά you are the best teacher και όλοι το ξέρουν it takes a big heart to teach little minds!

Έχω δει σπουδαίους ανθρώπους, επιστήμονες, συγγραφείς και καλλιτέχνες που οι αναρτήσεις τους έχουν χιλιάδες θεάσεις και όμως, γράφουν πρώτα στα ελληνικά, γιατί αυτό είναι. Είναι Έλληνες, άρα σκέφτονται και γράφουν στη γλώσσα τους, χωρίς να έχουν ξεχάσει, παρόλο που ζουν στο εξωτερικό, λέξεις και φράσεις και χωρίς να χρησιμοποιούν το γνωστό “πως το λέτε εσείς εδώ στα ελληνικά!”… Μήπως είναι και αυτοί οπισθοδρομικοί και ξεπερασμένοι; Ή μήπως δείχνουν πρώτα σεβασμό στους συμπατριώτες τους και μετά στους υπόλοιπους αναγνώστες, διαφημίζοντας αν μη τι άλλο, έστω κι έτσι τη γλώσσα μας σε όσους τους διαβάζουν;

Έχουμε απαίτηση μετά, να θέλουμε να γράφουν καλά ελληνικά τα παιδιά μας, να μιλούν σωστά, να σκέφτονται ελληνικά. Σου φαίνεται εθνικιστικό παραλήρημα όλο αυτό; Όχι δεν είναι και μην πάει το μυαλό σου αλλού. Θέλεις να ξέρεις σε πόσες χώρες και σε πόσα σχολεία διδάσκονται τα ελληνικά ή και τα αρχαία ελληνικά; Βρες το στο διαδίκτυο και αυτό για να μην σε κουράζω και δες… Θες να πούμε και πόσο μεγάλη χαρά θα έκαναν τα δικά μας παιδιά αν δεν διδάσκονταν τα ελληνικά, νέα και αρχαία; Μην το ψάξεις, θα απογοητευτείς.

Με καταλαβαίνεις τί θέλω να πω έτσι; Δε σου κάνω παρατήρηση, δε σχολιάζω αυτό που κάνεις, σχολιάζω αυτό που βλέπω να γίνεται κατ’ εξακολούθηση και όταν δεν υπάρχει λόγος, κατάλαβες; Να με συγχωρείς που σε τάραξα, δεν το έκανα επίτηδες, αλλά αν δεν θες να μου ξαναμιλήσεις, εντάξει.. I can live without you!

Σας αφήνω και μας αφιερώνω το ωραίο τραγούδι Κοφινιώτη – Σουγιούλ με στίχους τόσο επίκαιρους κι ας έρχονται από το μακρινό 1936… άλλωστε, τί έχει αλλάξει τελικά;

Φωτογραφίες Unsplash

Πρόσφατα

Σα να μην έφυγαν ποτέ…

Σα να μην έφυγαν ποτέ...Μαγείρεψα μπάμιες σήμερα. Αυτές που...

Πέτα πουλάκι μακριά!

Πέτα πουλάκι μακριά!Πέτα πουλάκι, πέταξε μακριά από αυτούς κι...

Ναζίμ Χικμέτ, Η πιο όμορφη θάλασσα

Ναζίμ Χικμέτ, Η πιο όμορφη θάλασσαΘα γελάσεις απ’...

Η πατριαρχία μέσα μου…

Η πατριαρχία μέσα μου…Ένεκα των οικογενειακών συγκεντρώσεων και των...

Social Media

Newsletter

Δημοφιλή

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Δεν είσαι μόνος! Σού έχω νέα…

Λοιπόν, έχω νέα να σου πω, φτιάξε καφέ! Δε γιορτάζουν...

Κάτι θα γίνει και μη σκας!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!...Λεπτό το λεπτό...

Η Βαρκελώνη έκλεψε την καρδιά μου…

Η Βαρκελώνη χρωστά πολλά στον Γκαουντί ή Γκαουδί, αυτόν τον σπουδαίο αρχιτέκτονα που του έμελλε να φύγει από την ζωή γιατί τον πάτησε το τραμ, όμως άφησε τόσο σπουδαίο, τεράστιο, ιδιοφυές έργο, ίσως και παρανοϊκό.

Ο Νίκος Ταβερναράκης στο elpis calling…

Από τους "Αξέγνιους Περάτες" ως το σήμερα των "Ινάτιδων"...
Ελπίδα Πατεράκη
Ελπίδα Πατεράκηhttps://elpiscalling.com
Παρατηρώ τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους, ακούω με προσοχή τις ιστορίες τους. Συγκρατώ τις λεπτομέρειες και τις μικρές στιγμές. Δημιουργώ όπως μπορώ, συχνά ξεχνώ όσα μαθαίνω και ξεκινώ από την αρχή. Αγαπώ το ραδιόφωνο, τις μουσικές, τα σύννεφα, τα λόγια που ενώνουν τους ανθρώπους. Προσδοκώ την αλλαγή. Κρατώ την ουσία.

Σα να μην έφυγαν ποτέ…

Σα να μην έφυγαν ποτέ...Μαγείρεψα μπάμιες σήμερα. Αυτές που σιχαίνονται ορισμένοι κι αυτές που πριν λίγους μήνες δε θα τολμούσα ούτε να μυρίσω, όχι...

Πέτα πουλάκι μακριά!

Πέτα πουλάκι μακριά!Πέτα πουλάκι, πέταξε μακριά από αυτούς κι εκείνους, όσους και άλλους, στιγμές, πληγές κι απειλές, αρρώστιες, μοναξιές, αμφιβολίες, φόβους.Πέτα μακριά και άσε...

Ναζίμ Χικμέτ, Η πιο όμορφη θάλασσα

Ναζίμ Χικμέτ, Η πιο όμορφη θάλασσαΘα γελάσεις απ’ τα βάθη των χρυσών σου ματιώνείμαστε μες στο δικό μας κόσμο.Η πιο όμορφη θάλασσαείναι αυτή...

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Δε μπορώ παρα να συμφωνήσω με κάθε σου λέξη. Το πόσο με πειράζει αυτη η τακτική δε λέγεται. Νομίζω με ενοχλεί τόσο, όσο και οι “κράχτες” έξω από τα μαγαζιά που καταστρεφουν τις βόλτες των λιγοστών πια διακοπών μας. Ό,τι γλώσσα κι αν μιλάνε, τους προσπερνάμε και πάμε στο δίπλα μαγαζι, τέλος.
    Για να επανέλθω στο ζήτημα της γλώσσας: τα παιδια μου απορούν που βάζω τόνους ή ολόκληρες λέξεις όταν γραφω μηνυματα “αφου ο άλλος καταλαβαίνει, τι σεντόνια είναι αυτά;”
    Παρακολουθώ κάμποσα ξένα μπλογκ, οκ. Εδώ βλέπω πολλούς που γραφουν αναρτήσεις σε δυο γλώσσες. Μπραβο τους. Αυτοί που δεν κάνουν αυτόν τον κόπο σημαίνει πως δεν ενδιαφέρονται για το ελληνόφωνο κοινό, οπότε γιατί αυτό το κοινό να ενδιαφερθεί γι΄αυτούς;

    • Το αυτονόητο προσπαθούμε να εξηγήσουμε αγαπητή Νίκη και φοβάμαι ότι τα πράγματα θα γίνονται χειρότερα. Δεν ξέρω γιατί πρέπει να μπαίνουμε σε αυτή την διαδικασία… είμαστε Έλληνες, μιλάμε ελληνικά… τόσο απλά, τόσο απλό και ξεκάθαρο. Δίκιο έχεις και συ, ελπίζω κάποτε να ξυπνήσει ο λαός μας!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Discover more from Elpis Calling

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading