ΜΗΝΙΑΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ:

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Τα σύννεφα τ’ ουρανού μας…

Τα σύννεφα τ' ουρανού μας, πολυαγαπημένα, μοναδικά, διαφορετικά κάθε φορά. Λόγια και φωτογραφίες από στιγμές έκρηξης ομορφιάς!

Εγώ είμαι εσύ…

Εγώ είμαι εσύ, μού είπεςΚαι συ εγώΚι όταν μιλήσουν...

Αφήστε με να ζήσω και το δικαίωμα στη ζωή…

Αφήστε με να ζήσω και το δικαίωμα στη ζωή…

Το 1986 ψηφίστηκε στην Ελλάδα νόμος για το δικαίωμα των γυναικών στις αμβλώσεις. Δικαίωμα το είπαν, άρα η επιλογή της καθεμιάς για άμβλωση και σε όποια ηλικία, αποτελεί ελεύθερη επιλογή και έχει συζητηθεί άπειρες φορές σε συνέδρια επιστημονικά και βιοηθικής.

Η απορία μου είναι, αν γινόταν ο ίδιος σάλος με την αφίσα που κυκλοφόρησε για το δικαίωμα στη ζωή του αγέννητου παιδιού, με υπογραφή πχ της Ένωσης Ελλήνων Επιστημόνων και όχι της Χριστιανικής Ένωσης Επιστημόνων και λοιπών ομάδων.

Είναι ένα πολύ σοβαρό και ιδιαίτερο θέμα για να το ξεκατινιάσουμε στο fb, επισημαίνοντας όχι το βαθύτερο νόημα μιας πράξης και τί προέκυψε για να φτάσουμε σε αυτήν, αλλά τις συμμετοχές των συλλόγων και των υπεύθυνων για την έκδοσή του, όπως τουλάχιστον φάνηκε από την πλειοψηφία των αναρτήσεων, οι οποίες έχουν εστιάσει στους δημιουργούς της αφίσας και όχι στο «δικαίωμα» της γυναίκας να επιλέξει αν θα κάνει ή όχι άμβλωση και στο δικαίωμα του αγέννητου παιδιού να ζήσει.

Έχει δικαίωμα το αγέννητο παιδί να ζήσει; Ή θεωρείται ότι μέχρι την εβδομάδα που επιτρέπεται η διακοπή κύησης, το αγέννητο παιδί είναι ένα τίποτα, μια κατάσταση στον οργανισμό, μια διαδικασία πολλαπλασιασμού κυττάρων;

Οι παρανοήσεις και σε αυτό το πεδίο μοιάζουν τόσο απροσπέλαστες! Συνυπάρχουμε και συμπορευόμαστε ως κοινωνία που έχει κατακερματιστεί σε διάφορα επίπεδα και οι πλειοψηφίες γίνονται μέσα σε λίγα λεπτά επικίνδυνες μειοψηφίες.

Άραγε, ποιόν άνθρωπο με σώας τας φρένας και ευαισθησία στην ψυχή δεν ενδιαφέρουν τόσο σοβαρά κοινωνικά και ατομικά ζητήματα; Γιατί να μην μπορούμε να συζητάμε επιδιώκοντας λύσεις χωρίς σηκωμένο το δάχτυλο απειλητικά να δείχνει τον υποτιθέμενο φταίχτη;

Φταίμε όλοι αν σήμερα δεν μπορούμε να δεχτούμε ένα δικαίωμα, φταίμε όλοι αν δεν μπορούμε να δούμε ότι υπάρχει πρόβλημα πίσω από τη λύση της άμβλωσης.

Όπως υπάρχουν άπειρες γυναίκες και κορίτσια που για διαφορετικούς λόγους η καθεμιά φτάνει στην άμβλωση, έτσι υπάρχουν και άπειροι λόγοι που οδηγούν αυτές τις γυναίκες σε μια τόσο δύσκολη και ψυχοφθόρα επιλογή.

Είναι μία απόφαση στην οποία ο άνδρας ή το αγόρι δεν υπάρχουν πουθενά, δεν είναι συνυπεύθυνοι του αποτελέσματος της πράξης αυτής, η μαγκιά τους εξαντλείται ίσως και μόνο στο να προτείνουν να δώσουν τα χρήματα της επέμβασης.

Ανήλικα κορίτσια, γυναίκες εκτός γάμου, γυναίκες σε γάμο, γυναίκες με τη θέλησή τους ή χωρίς, σοβαρά ιατρικά προβλήματα, βιασμοί και άλλα πολλά μπορούν να οδηγήσουν σε μια τόσο δύσκολη απόφαση.

Ξαφνικά, όλο το πρόβλημα μοιάζει να αφορά μόνο τη γυναίκα κρυφά ή φανερά, με τύψεις ή χωρίς, με δεύτερες και τρίτες σκέψεις, με πιθανά ίσως προβλήματα γονιμότητας στο μέλλον, με μεγάλο ψυχολογικό βάρος που θα κουβαλά όλα τα χρόνια της ζωής της.

Ποιες είναι οι ενώσεις αυτές λοιπόν που ήρθαν να ταράξουν τα νερά με μιαν αφίσα που δε λέει και τίποτα παράξενο, ούτε διατάζει, ούτε προσβάλει, παρά δίνει τροφή για σκέψη;

Βλέπουμε άλλωστε τόσα και τόσα βάρβαρα, ανήθικα, τρομερά αίσχη κάθε μέρα και σε κάθε σημείο, η σκέψη των παιδιών βάλλεται από τα πάντα και περνάει αμάσητο το κάθε τι στο μυαλό τους, που δεν καταλαβαίνω το λόγο που έγινε αυτός ο σάλος! Δεν μπορεί δηλαδή να υπάρχει η άλλη άποψη;

Δεν είναι εύκολο για καμιά γυναίκα να φτάσει στην άμβλωση γιατί μέσα της γνωρίζει, αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει, όμως είναι δικαίωμά της να καταλήξει στην πράξη. Το αν θα έπρεπε, είναι τεράστιο θέμα που νομίζω κανείς δεν μπορεί να φτάσει εύκολα στην απάντησή του.

Είναι λοιπόν τουλάχιστον υστερικό και βαθειά υποκριτικό να φωνασκούμε ως αδικημένοι και βουτηγμένοι στο μεσαίωνα και το σκοταδισμό, επειδή ανέβηκε μια αφίσα που είναι ενάντια στις εκτρώσεις.

Όμως, όπως είπε και ο δικός μας Χάρρυ Κλυνν «H Δημοκρατία σού δίνει το δικαίωμα να πεις αυτό που σκέπτεσαι, ακόμα κι όταν δεν είσαι σε θέση να σκέπτεσαι» και χαίρομαι που ζω σε δημοκρατία και μπορώ να λέω αυτό που σκέφτομαι, αλλά θα πρέπει να είμαι έτοιμη να δεχτώ ως δικαίωμα και των άλλων να εκφράζουν αυτό που σκέφτονται.

Photo by Ryoji Iwata on Unsplash

Για ευνόητους λόγους δεν μπορώ να δημοσιεύσω την αφίσα, αλλά μπορείτε εύκολα να την δείτε στο ίντερνετ ή στη σελίδα https://www.afistemenaziso.gr/

Πρόσφατα

Η πατριαρχία μέσα μου…

Η πατριαρχία μέσα μου…Ένεκα των οικογενειακών συγκεντρώσεων και των...

Διαχείριση Συναισθημάτων

Διαχείριση ΣυναισθημάτωνΌταν μιλάμε για διαχείριση συναισθημάτων συνήθως γίνεται μια...

Τα κουλούρια της Λαμπρής

Γιορτές του Πάσχα κι ο καθένας κοίταζε να πορέψει...

Γιάννης Βαρβέρης – Εσπερινός της Αγάπης

Η πόλη με οβελίες αλλού γιορτάζει.Σταθμός Πελοποννήσου κι...

Social Media

Newsletter

Δημοφιλή

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Τα σύννεφα τ’ ουρανού μας…

Τα σύννεφα τ' ουρανού μας, πολυαγαπημένα, μοναδικά, διαφορετικά κάθε φορά. Λόγια και φωτογραφίες από στιγμές έκρηξης ομορφιάς!

Εγώ είμαι εσύ…

Εγώ είμαι εσύ, μού είπεςΚαι συ εγώΚι όταν μιλήσουν...

Γόρδιοι δεσμοί η ζωή μας…

Η πλειοψηφία έχει ένα γνήσιο ταλέντο, έχει αυτό που...

Η Αθηνά Χιώτη στο elpis calling…

Η Αθηνά Χιώτη στο elpis callingΔεν είναι μόνο τα...
Ελπίδα Πατεράκη
Ελπίδα Πατεράκηhttps://elpiscalling.com
Παρατηρώ τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους, ακούω με προσοχή τις ιστορίες τους. Συγκρατώ τις λεπτομέρειες και τις μικρές στιγμές. Δημιουργώ όπως μπορώ, συχνά ξεχνώ όσα μαθαίνω και ξεκινώ από την αρχή. Αγαπώ το ραδιόφωνο, τις μουσικές, τα σύννεφα, τα λόγια που ενώνουν τους ανθρώπους. Προσδοκώ την αλλαγή. Κρατώ την ουσία.

Η πατριαρχία μέσα μου…

Η πατριαρχία μέσα μου…Ένεκα των οικογενειακών συγκεντρώσεων και των γιορτών, βρέθηκα ξανά πίσω στο χωριό μου παρέα με συγγενείς και φίλους με τους οποίους...

Διαχείριση Συναισθημάτων

Διαχείριση ΣυναισθημάτωνΌταν μιλάμε για διαχείριση συναισθημάτων συνήθως γίνεται μια μεγάλη παρεξήγηση. Οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουν ότι διαχείριση συναισθημάτων σημαίνει, πως δεν θα νιώθουν ποτέ...

Τα κουλούρια της Λαμπρής

Γιορτές του Πάσχα κι ο καθένας κοίταζε να πορέψει το σπίτι του όπως το όριζε η τάξη των εορτών. Οι γυναίκες ξαναμπήκαν στον αγώνα...

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Discover more from Elpis Calling

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading