Τρελά μελτέμια να σφυρίζουν και να περνούν κάθε γρίλια ανοιχτή, κάθε πατζούρι μισόκλειστο να το καταχτυπούν σε τοίχους κάτασπρους, φρεσκοβαμμένοι τενεκέδες με σγουρούς βασιλικούς και γατιά στη σκιά τους να χαλαρώνουν, ροδιές με τα λεπτά κλαδιά τους να λυγίζουν στους ανέμους, δειλινά στην άκρη του δρόμου να φυτρώνουν μέσα σε πέτρες και να μοσχοβολούν… ατίθασα τζιτζίκια καρφωμένα στους κορμούς να βασανίζουν τα τύμπανα, ζωγραφισμένα πυθάρια και βρύσες στολισμένες γιασεμιά…
Τόσες εικόνες στο λίγο του καλοκαιριού σε μια μόνο γειτονιά, τόσες μνήμες ικανές να ζουν για όλα τα καλοκαίρια της ζωής!
Ελπίζοντες και μη… όλα είναι εδώ, να, δίπλα!…
Ας μην τις προσπεράσουμε και αυτό το καλοκαίρι!
Ας έχουμε εικόνες να θυμόμαστε τις μικρές μέρες του χειμώνα!
