ΜΗΝΙΑΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ:

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Σαν άδεια βάρκα στο λιμάνι του κόσμου…

Κατεβαίνω στο λιμανάκι, χαζεύω τη δεκεμβριάτικη ηρεμίατα σύννεφα του...

Μικρές σκέψεις, μεγάλα όνειρα!

Μικρές σκέψεις, μεγάλα όνειρα!Καιρό γυρόφερνε η ιδέα στο μυαλό...

Οι Πασχαλιές των παιδικών μου χρόνων…

Οι Πασχαλιές των παιδικών μου χρόνων

ήταν πάντα ζεστές! Οι Μεγάλες Παρασκευές ήταν πάντα με νοτιά και λίγη συννεφιά. Το λινό φορεματάκι και η λεπτή βαμβακερή ζακέτα, τα καινούρια ανοιξιάτικα μπλε ηλεκτρίκ λουστρίνια έγιναν γλυκιά ανάμνηση. Τα φορούσα και η ζωή ήταν τόσο όμορφη! Γεμάτη μυρωδιές, γεμάτη ομορφιές, γεμάτη έθιμα που τα τηρούσαμε από αγάπη και σεβασμό και όχι από ξερή υποχρέωση.

Σα να ήταν πιο ζεστά όλα τότε. Σαν οι άνθρωποι να ήταν αλλιώς. Μα άλλα τα παιδικά μάτια, ίσως και να είναι εκείνη η εντύπωση που έμεινε στην παιδική ψυχή, που όλα ήταν καινούρια και πρωτόγνωρα και έγραψαν αλλιώς στη μνήμη.

© Ελπίδα Πατεράκη για το ElpisCalling

Μεθυστικά τ’ αρώματα των λουλουδιών, των λεμονανθών, της κολόνιας και του μύρου.. φωτεινές οι διαδρομές του Επιτάφιου στους άλλοτε σκοτεινούς δρόμους, το μαζί ευλογούνταν και η πορεία προς την Αγάπη ήταν κοινή. Απαλά, γλυκά, τρυφερά. Και απλά, πολύ απλά διασταυρώνονταν όλων οι ζωές εκεί που το Φως γλύκαινε την κάθε πίκρα.

Μεγαλώνοντας, κράτησα βαθιά στην καρδιά και στην ψυχή όσα αγάπησα και πίστεψα, όσα έμαθα, όσα ένιωσα. Όσα έμειναν και από γνώση και έθιμο έγιναν πίστη. Όσα τρυφερά με συνοδεύουν κάθε χρόνο τις μέρες όλης της Σαρακοστής μέχρι την κορύφωση της Μεγάλης Εβδομάδας. Να βρω μια γωνιά στην εκκλησία, ένα σημείο που να μπορώ να συγκεντρωθώ και να μιλήσω για όλα σ’ Αυτόν που ήδη τα ξέρει. Να τα ξαναπώ και να τ’ αφήσω εκεί, όλα τα βάρη, τις έγνοιες και τα λάθη, τους κόμπους και τις αστοχίες. Μέχρι τη μεγάλη στιγμή της Ανάστασης!

Τα Λαζαράκια… © Ελπίδα Πατεράκη για το ElpisCalling

Κι έτσι έμαθα να χωρίζω τα χρόνια σε Πασχαλιές, Καθόδους κι Αναστάσεις. Για να γεμίζουν οι μέρες και οι στιγμές Ελπίδα, Φως κι Αγάπη, για να παίρνω φυλακτό ύμνους και καλορίζικα, λαδάκι και μελισσοκέρι του Σταυρού, λέξεις με δύναμη, προσευχές και λόγια ύψιστης ποίησης.

Άλλη μια χρονιά που λάβαμε δώρο Ζωής, άλλη μια χρονιά παρηγοριάς και γλυκιάς παραμυθίας στον πόνο για τις μεγάλες μας απώλειες, για τις μεγάλες απώλειες του κόσμου, για όσους χάθηκαν πρόωρα, για όσα χάσαμε.

Άλλη μια χρονιά που θα αξιωθούμε να δώσουμε το φιλί της Αγάπης, που θα φωνάξουμε στο ναό το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου

Ανέστη Χριστός και νεκρός ουδείς επί μνήματος

Χρόνια πολλά ελπίζοντες και μη!

Χρόνια πολλά σε όλον τον κόσμο!

© Ελπίδα Πατεράκη για το ElpisCalling

Πρόσφατα

Η κουβέρτα

Η κουβέρταΤις φωνές ακόμη τις άκουγε σαν έκλεινε τα...

Τα Ψυχοσωματικά των Χριστουγέννων

Τα Ψυχοσωματικά των ΧριστουγέννωνΕίναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι...

Ο δρόμος του σπαραγμού – Στέλλα Καλλέ

Ο δρόμος του σπαραγμού - Στέλλα ΚαλλέΜέσα μας,...

Η νόσος Αλτσχάιμερ και τα συμπτώματά της

Η νόσος Αλτσχάιμερ και τα συμπτώματά τηςΟι επιστήμονες λένε...

Social Media

Newsletter

Δημοφιλή

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Σαν άδεια βάρκα στο λιμάνι του κόσμου…

Κατεβαίνω στο λιμανάκι, χαζεύω τη δεκεμβριάτικη ηρεμίατα σύννεφα του...

Μικρές σκέψεις, μεγάλα όνειρα!

Μικρές σκέψεις, μεγάλα όνειρα!Καιρό γυρόφερνε η ιδέα στο μυαλό...

Να μάθουμε να αναπαυόμαστε…

Να μάθουμε να αναπαυόμαστε...Κάποιες φορές φαίνονται όλα τόσο δύσκολα!...

So, this is Matala, τα Μάταλα της Κρήτης…

So, this is Matala, τα Μάταλα της ΚρήτηςΞεκινώντας παραμονή...
Ελπίδα Πατεράκη
Ελπίδα Πατεράκηhttps://elpiscalling.com
Παρατηρώ τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους, ακούω με προσοχή τις ιστορίες τους. Συγκρατώ τις λεπτομέρειες και τις μικρές στιγμές. Δημιουργώ όπως μπορώ, συχνά ξεχνώ όσα μαθαίνω και ξεκινώ από την αρχή. Αγαπώ το ραδιόφωνο, τις μουσικές, τα σύννεφα, τα δειλινά, τα λόγια που ενώνουν τους ανθρώπους. Προσδοκώ την αλλαγή. Κρατώ την ουσία. Είμαι η Ελπίδα και ζητώ ακρόαση!

Η κουβέρτα

Η κουβέρταΤις φωνές ακόμη τις άκουγε σαν έκλεινε τα μάτια του για ύπνο, φορές, εκεί που είχε κάνει το γιατάκι του, στην είσοδο της...

Τα Ψυχοσωματικά των Χριστουγέννων

Τα Ψυχοσωματικά των ΧριστουγέννωνΕίναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι υπάρχουν άνθρωποι που τρέμουν στην ιδέα της εορταστικής περιόδου που έρχεται. Νομίζουμε ότι τα Χριστούγεννα...

Ο δρόμος του σπαραγμού – Στέλλα Καλλέ

Ο δρόμος του σπαραγμού - Στέλλα ΚαλλέΜέσα μας, όλοι έχουμε αυτήν την ευαίσθητη χορδή, που χτυπά με θλίψη και νοσταλγία, όταν κάτι διαβάζουμε,...

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ