ΜΗΝΙΑΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ:

Πανελλήνιες εξετάσεις για γερά νεύρα…

Πανελλήνιες εξετάσεις για γερά νεύρα και ίσως και για γερά πορτοφόλια! Αγώνας συνεχής για την πολυπόθητη είσοδο σε κάποια σχολή!

Δεν είσαι μόνος! Σού έχω νέα…

Λοιπόν, έχω νέα να σου πω, φτιάξε καφέ! Δε γιορτάζουν...

Κάτι θα γίνει και μη σκας!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!...Λεπτό το λεπτό...

Να διασκορπισθούν οι εχθροί…

Χάθηκα. Πέρασαν αρκετές μέρες που δε σας συνάντησα διαδικτυακά και δεν έχω μια σπουδαία δικαιολογία γι αυτό. Ήθελα να σωπάσω λίγο, να ηρεμίσω τον χείμαρρο των λέξεων που έρχονται πολλές φορές ακάλεστα, απροειδοποίητα.

Χάθηκα γιατί προσπαθούσα να θυμηθώ τις μυρωδιές των ημερών των παιδικών μου χρόνων και να νιώσω ξανά τη χαρά της αναμονής και της εγκαρτέρησης, τότε που είχε αξία το καλτσούνι να φαγωθεί το Πάσχα. Είχε ομορφιά αυτή η αναμονή!

Χάθηκα μέσα σε σκέψεις των ημερών σε σύγκριση με την κατάντια των ειδήσεων που φτάνουν στις οθόνες, χάθηκα συγκρίνοντας τα χρόνια τότε και τα χρόνια τώρα, χάθηκα προσπαθώντας να βρω την ισορροπία στην εποχή που οι άνθρωποι ήταν με τα σανδάλια και τους χιτώνες και περίμεναν τη λύτρωση και τα συγκρίνω με τα δύσκολα που τώρα ζούμε.

Πάσχα
Μια πόρτα μας οδηγεί στο Φως! Άλλος την ανοίγει, άλλος την κρατά μισάνοιχτη, άλλος την κλείνει…

Θυμάμαι το σομόν φορεματάκι το λινό και τα ανοιξιάτικα μπλε παπούτσια, είμαι πανέτοιμη για το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου. Βλέπω εικόνες από την Αποκαθήλωση, ακούω τις πένθιμες καμπάνες, βλέπω την περιφορά του Επιταφίου, τον ραντισμό του με κολόνιες Μυρτώ, τα ροδοπέταλα και τους λεμονανθούς να πέφτουν από τον ουρανό (δηλαδή από τα μπαλκόνια) και να ραίνουν το σώμα Του. Βλέπω νοικοκυρές να σηκώνουν τα μανίκια και να ξεκινούν τη μάχη για τα ωραιότερα και νοστιμότερα καλτσούνια και τσουρέκια, τα κεράκια αναμμένα, φιλιά και αναστάσιμες ευχές.

Και προτίμησα η αλήθεια το χάσιμο αυτό στις μνήμες, την επίσκεψη για λίγο εκεί πίσω για να πάρω δύναμη από τις θύμησες και τις μυρωδιές, για να σηκώσω το τηλέφωνο και να καλέσω την αγαπημένη μου κυρία Λιλίκα που τότε της έκλεβα μέσα από τα τάπερ τα πεντανόστιμα γλυκά της, για να συγχρονιστώ με το τώρα! Για να αφήσω στην άκρη το δάκρυ που φτάνει στο όριο και να πιάσω το δάκρυ της αγαλλίασης.

Οι ήχοι των σκέψεων πλείστες φορές βουίζουν σαν τις μέλισσες, μόνο που αυτές οι ακούραστες παράγουν έργο συνεχώς, ενώ το ανθρώπινο βουητό παραμένει απλά, βουητό. Φασαρία του μυαλού που για να μάθεις να την καθαρίζεις είναι μεγάλη ιστορία και όχι εύκολη, ειδικά στις μέρες μας.

Πόσες φορές προσπάθησα να μείνω εγώ και οι ήχοι της φύσης, εγώ και η αναπνοή μου, εγώ και οι παλμοί της καρδιάς μου όπως πολλές τεχνικές χαλάρωσης προστάζουν… Πόσες φορές δεν μπήκα σε χωράφια ξένα, προσπαθώντας να κάνω κάτι που δε μου ταιριάζει, κάτι που με οδηγούσε αλλού… Και πόσες άλλες δε διαφώνησα με απόψεις και ορολογία και ερμηνεία και πρακτικές του ίδιου πράγματος μα τόσο διαφορετικού τελικά ̇ μένω και καθαρίζω το μυαλό μου με αποδέκτη εμένα ή μένω και ησυχάζω αφήνοντας τις σκέψεις και τις ανησυχίες μου κάπου αλλού; Συνεχίζω να φροντίζω τον εαυτό μου και να πιστεύω μόνο στη δύναμή μου χωρίς ανάγκη βοήθειας από πουθενά ή κατανοώ τη φθαρτότητα και την αδυναμία μου και αφήνομαι στη βοήθεια κάποιου; Ελπίζω μόνο σε μένα ή ελπίζω αλλού; Οφείλω να εξαναγκαστώ να ηρεμίσω και η “ηρεμία” αυτή να με οδηγήσει στην εσωτερική μου δύναμη ή να αφήσω τις πόρτες ανοιχτές και να δεχτώ το Φως και τη ζεστασιά Του να μου χαρίσει αβίαστα ό,τι είναι προς όφελος της ψυχής μου;

Οι άνθρωποι βρισκόμαστε σε μεγάλη σύγχυση, ζούμε σε μια υπερβολή ακόμα και τις σιωπές μας, προσπαθούμε να κρατηθούμε ο καθένας από τον εαυτό του και τον κάνουμε στο τέλος Θεό, αφού όλα τα μπορούμε ׄ ο βηματισμός μας στρέφεται γύρω από τον υπέροχο και μοναδικό μας άξονα, τον εαυτό μας!

Αγνοούμε βασικές έννοιες, βασικές αρχές και ακολουθούμε ό,τι είναι της μόδας! Η κατευθυνόμενη σκέψη μάς τροφοδοτεί με έννοιες που δεν καταλαβαίνουμε και προσπαθούμε να παρασύρουμε ή να πείσουμε άλλους ότι είναι σωστές. Τζίφος όμως! Δεν πετυχαίνει ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Και τελικά βαδίζουμε όλοι μόνοι, μέχρι να έρθει μια στιγμή φώτισης, κάτι που δε συμβαίνει πάντα ή δε συμβαίνει συχνά.

Θύμωσα τελευταία και έπεσα σε λάθη. Αντέδρασα στην ομαδοποίηση και τη χωρίς τέλος κριτική, αντέδρασα στην ημιμάθεια που μας χαρακτηρίζει κι ενώ δεν κάνουμε κάτι γι αυτό, συνεχίζουμε να σπάμε πλάκα με πολύ σοβαρά ζητήματα! Kαταλήγουμε σε συμπεράσματα χωρίς να ερευνήσουμε, παπαγαλίζουμε φράσεις και λέξεις που δεν ξέρουμε καν τι σημαίνουν. Ασεβούμε κατά πάντων χωρίς να αυτολογοκρινόμαστε κι αυτό είναι ντροπή. Αναρτούμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ό,τι θα βγάλει το μάτι του άλλου ξυπνώντας του ενοχές και προσβάλλοντας τα πιστεύω του και τις πεποιθήσεις του, ξέρουμε για τους άλλους όσα δεν ξέρουμε για τον εαυτό μας, μα κυρίως κάνουμε πως ξέρουμε τα πάντα για άλλες φιλοσοφίες, χώρες, θρησκείες, χωρίς να έχουμε ιδέα τι γίνεται στην ίδια μας τη χώρα.

Μετά ο καθένας μένει με τους ομοίους του ή μόνος, αφού δεν μπορεί να συνυπάρξει με τους αντίθετους, πέφτουμε δηλαδή όλοι οικειοθελώς στην παγίδα της αυτο-απομόνωσης, σκάβουμε οι ίδιο το λάκκο και πέφτουμε μέσα, κοιτάζοντας ο ένας τον άλλον από απόσταση αφού δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε και να συν-υπάρξουμε.

Πάσχα 1

Μέρες που είναι πολλά θα πούμε, λίγα θα κρατήσουμε. Μέρες που είναι θα κρατήσω εγώ τις μνήμες τις παιδικές, όλα εκείνα που με τροφοδοτούν στο τώρα, στη στιγμή των δύσκολων, ενοχικών, φοβισμένων, ανασφαλών στιγμών, που η παγκόσμια κατάσταση δημιουργεί.

Θα κρατήσω εκείνη τη μυρωδιά που ξυπνά σε κάθε άνθος δέντρου, σε κάθε αγριολούλουδο που στολίζει τον Επιτάφιο, σε κάθε γερασμένο χέρι που μου προσφέρει στη χαρτοπετσέτα το γλυκό της γιορτής. Θα κρατήσω τα στεφάνια στο Σταυρό, την ομορφιά των Εγκωμίων, το τσούγκρισμα του κόκκινου αβγού την ώρα που σπάνε οι βράχοι, που διαλύονται τα πετρώματα για να ζήσει ο καθένας το θαύμα και την Ανάστασή του!

Καλό Πάσχα σε όλους σας αγαπημένοι διαδικτυακοί!

Εύχομαι κάθε καλό στον καθένα ξεχωριστά.

Μην ξεχνάτε όσα σας ανάστησαν, όσα όμορφα σας έφτασαν ως εδώ!

Γυρνώ στις ρίζες μου!

Πρόσφατα

Η πατριαρχία μέσα μου…

Η πατριαρχία μέσα μου…Ένεκα των οικογενειακών συγκεντρώσεων και των...

Διαχείριση Συναισθημάτων

Διαχείριση ΣυναισθημάτωνΌταν μιλάμε για διαχείριση συναισθημάτων συνήθως γίνεται μια...

Τα κουλούρια της Λαμπρής

Γιορτές του Πάσχα κι ο καθένας κοίταζε να πορέψει...

Γιάννης Βαρβέρης – Εσπερινός της Αγάπης

Η πόλη με οβελίες αλλού γιορτάζει.Σταθμός Πελοποννήσου κι...

Social Media

Newsletter

Δημοφιλή

Πανελλήνιες εξετάσεις για γερά νεύρα…

Πανελλήνιες εξετάσεις για γερά νεύρα και ίσως και για γερά πορτοφόλια! Αγώνας συνεχής για την πολυπόθητη είσοδο σε κάποια σχολή!

Δεν είσαι μόνος! Σού έχω νέα…

Λοιπόν, έχω νέα να σου πω, φτιάξε καφέ! Δε γιορτάζουν...

Κάτι θα γίνει και μη σκας!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!...Λεπτό το λεπτό...

Η Βαρκελώνη έκλεψε την καρδιά μου…

Η Βαρκελώνη χρωστά πολλά στον Γκαουντί ή Γκαουδί, αυτόν τον σπουδαίο αρχιτέκτονα που του έμελλε να φύγει από την ζωή γιατί τον πάτησε το τραμ, όμως άφησε τόσο σπουδαίο, τεράστιο, ιδιοφυές έργο, ίσως και παρανοϊκό.

Ο Νίκος Ταβερναράκης στο elpis calling…

Από τους "Αξέγνιους Περάτες" ως το σήμερα των "Ινάτιδων"...
Ελπίδα Πατεράκη
Ελπίδα Πατεράκηhttps://elpiscalling.com
Παρατηρώ τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους, ακούω με προσοχή τις ιστορίες τους. Συγκρατώ τις λεπτομέρειες και τις μικρές στιγμές. Δημιουργώ όπως μπορώ, συχνά ξεχνώ όσα μαθαίνω και ξεκινώ από την αρχή. Αγαπώ το ραδιόφωνο, τις μουσικές, τα σύννεφα, τα λόγια που ενώνουν τους ανθρώπους. Προσδοκώ την αλλαγή. Κρατώ την ουσία.

Η πατριαρχία μέσα μου…

Η πατριαρχία μέσα μου…Ένεκα των οικογενειακών συγκεντρώσεων και των γιορτών, βρέθηκα ξανά πίσω στο χωριό μου παρέα με συγγενείς και φίλους με τους οποίους...

Διαχείριση Συναισθημάτων

Διαχείριση ΣυναισθημάτωνΌταν μιλάμε για διαχείριση συναισθημάτων συνήθως γίνεται μια μεγάλη παρεξήγηση. Οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουν ότι διαχείριση συναισθημάτων σημαίνει, πως δεν θα νιώθουν ποτέ...

Τα κουλούρια της Λαμπρής

Γιορτές του Πάσχα κι ο καθένας κοίταζε να πορέψει το σπίτι του όπως το όριζε η τάξη των εορτών. Οι γυναίκες ξαναμπήκαν στον αγώνα...

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Χρόνια πολλά Ελπίδα…Διαβάζονταε την ανάρτηση σου μετά από την μεγάλη αυτή γιορτή μοιραζομαι μαζί σου κοινά συναισθήματα…κοινές ανησυχίες…κοινές σιωπές!!!
    Μεγαλη γιορτή…μικροί άνθρωποι. Ελπίζω η σιωπή και η μνήμες να γεμισαν με αγάπη το μεσα όλων μαε…φιλί σου στελνω αγαπημένη. Μαγικές φωτογραφίες!!!Μαγικές!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Discover more from Elpis Calling

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading