Τηγανόψωμα σπιτικά
Τηγανόψωμα σπιτικά για την αρχή της εβδομάδας, για μια Δευτερούλα ζάχαρη, μια Δευτερούλα μέλι! Πολλά της φορτώνουμε της καημένης της Δευτέρας, ας την δούμε με συμπάθεια έτσι, για να πάει καλά η καινούργια βδομάδα. Προσπαθώ, μπορεί να μη φαίνεται μα προσπαθώ και γω κάθε Δευτέρα να τη δω με συμπάθεια, για καλό όλων! Κάθε κατεργάρης γυρνά στον πάγκο του και τι καλύτερο λοιπόν από το να ξεκινήσουμε τη βδομάδα με ένα σπιτικό σνακ, μεσημεριανό, απογευματινό ή βραδινό!
Τηγανόψωμα σπιτικά λοιπόν, ζεστά, αφράτα, γευστικά, που άμα είστε σαν εμένα μερακλήδες, θα τους ρίξετε, έτσι ζεστά που θα τα βγάλετε, λίγο μέλι και θα γίνουν όνειρο! Λουκούμι σας λέω! Ψημένα σε ελάχιστο ελαιόλαδο και ένα μικρό κομμάτι βούτυρο μαζί στο τηγάνι. Μπορείτε να τα ψήσετε και σε βούτυρο κλαριφιέ, θα δείτε πώς στη συνέχεια…
Για όσους δεν το γνωρίζουν, είναι από τα υγιεινότερα λίπη στο τηγάνι, αν αυτό χρησιμοποιείται με μέτρο και σωστά. Μπείτε να ψάξετε λίγο το θέμα βούτυρο, που λανθασμένα έχει ενοχοποιηθεί έναντι της πλαστικής μαργαρίνης, φυτίνης κλπ, που μόνο υγιεινή δεν την λες. Σε θέματα διατροφής, υγείας συμβουλευόμαστε πάντα το γιατρό μας ή τον ειδικό που μας παρακολουθεί, αφήστε την ανεξέλεγκτη ροή πληροφορίας του διαδικτύου, δεν είναι όλα για όλους. Βλέπουμε κάτι, ακούμε, ρωτάμε, ψάχνουμε, ξαναρωτάμε και επιλέγουμε το καλύτερο για εμάς.
Να σημειώσω, ότι δεν τα έχω δοκιμάσει στο φούρνο, σίγουρα θα γίνονται και εκεί, αλλά η ζύμη δε θα είναι το ίδιο αφράτη και ελαστική, θα είναι λίγο πιο τραγανά. Δοκιμάστε αυτό που σας ταιριάζει. Αυτά τα έφτιαξα μαζί με τον Αντωνάκο στον πάγκο, που άνοιγε με τον πλάστη τα φυλλαράκια και τα έκλεινε αριστοτεχνικά με τα χεράκια του, λες και τα κεντούσε.
Βρίσκομαι συχνά στον πάγκο μου και με τα τρία παιδιά, ή για να το πω καλύτερα, όταν βρίσκομαι στον πάγκο μου, θέλουν πάντα να είναι κι αυτά μαζί μου. Ξέρουν να φτιάχνουν, τα αγόρια τουλάχιστον που είναι μεγαλύτερα, αρκετά πράγματα και αυτή η αυτονομία τους, μου λύνει τα χέρια και αποτελεί σημαντική βοήθεια για μένα.
Η αλήθεια είναι ότι η καθημερινότητα με απορροφά και δεν έχω τον ίδιο χρόνο ενασχόλησης στην κουζίνα, που είχα όταν ήταν πιο μικρά. Ακόμα και στην επαρχία, αν θες να μην πάρεις ανάσα από υποχρεώσεις, δραστηριότητες και τρέξιμο, γίνεται. Κι αυτό κουράζει αρκετά. Τουλάχιστον στην επαρχία όμως, έχεις την πολυτέλεια, ο χρόνος που θα ξόδευες στην κίνηση της πόλης, να είναι χρόνος αποσυμπίεσης. Είμαι από τους τυχερούς γιατί ζω σε ένα όμορφο μέρος και κρατάω με νύχια και με δόντια αυτό το δώρο αποσυμπίεσης, να μη μου το πάρει η καθημερινή ζωή, φαλάγγι.
“Έχει δει ο ΕΟΤ τη διαφήμιση που κάνεις καθημερινά στον τόπο σου;” μου έστειλε μήνυμα μια φίλη τις προάλλες. “Μάλλον όχι” της απάντησα. Μου αρέσει, την ομορφιά που βλέπουν τα μάτια μου, να τη μοιράζομαι να τη βλέπουν κι άλλοι. Ν’ ανταλλάσσουμε μια κουβέντα, να λέμε τα νέα μας, να γκρινιάζουμε για όσα μας δυσκολεύουν, να εκτονώνεται η πίεση κι ο θυμός, ο αρνητισμός που συναντάμε γύρω μας και θέλουμε να τον μοιραστούμε κι αυτόν.
Αυτή είναι άλλωστε και η αξία των κοινωνικών δικτύων. Αλληλεπιδρούμε, ανταλλάσσουμε απόψεις και γνώμες, μοιραζόμαστε συναισθήματα και αισθήσεις. Αυτό που βλέπω, ακούω, γεύομαι, αγγίζω, μυρίζω, αισθάνομαι, σας το μεταφέρω όπως το ζω, αρκετά συχνά, άφιλτρο. Take it or leave it, που λένε και οι Άγγλοι. Ή το παίρνεις όπως είναι, ή το αφήνεις.
Να έχετε μια όμορφη εβδομάδα!
