Ετικέτα: ποίηση
Συμφωνία αρ. 1, Τάσος Λειβαδίτης
Ύστερα είδαμε πως δεν ήτανε πρόσωπαμα οι σιωπηλές χειρονομίες του ηλιοβασιλέματος…σαν ένας θεός που τον ξέχασαν κι από το βάθος του χρόνουκαλούσε βοήθεια. O ουρανός αμίλητος και σταχτύςτο ίδιο αδιάφορος…
Λένα Παππά, Το δωμάτιο
Μες στο κλειστό δωμάτιο μπορείς να βρειςό, τι δεν τόλμησες ποτέ να ονειρευτείςκι ό,τι μέσα σου βαθιά αγάπησεςκι όμως ποτέ δεν είδες να βγαίνει αληθινό... Όλα είναι εκεί, εκεί υπάρχουν…
Μίγδος Ηρακλής, Η βεράντα της νιότης μας
Θυμάμαι εκείνη τη βεράντα στο χωριόΜε τις τριανταφυλλιές και την κληματαριάπου κρέμονταν σαν θηλιές τα σταφύλια πάνω απ' τα κεφάλια μαςΕκεί κάθε απόγευμα μου διάβαζες ποιήματακαι ταξιδεύαμε δίχως αποσκευές και…
Νίκος Καββαδίας, Αγαπάω
Νίκος Καββαδίας, Αγαπάω Αγαπάω τ’ ό,τι θλιμμένο στον κόσμοΤα θολά τα ματάκια, τους άρρωστους ανθρώπουςΤα ξερά, γυμνά δέντρα και τα έρημα πάρκαΤις νεκρές πολιτείες, τους τρισκότεινους τόπουςΤους σκυφτούς οδοιπόρους που…
Κεφάλας Ηλίας, Λόγος για την αβεβαιότητα
Γυρίζωκαι είμαι σαν ένα ρούχο παλιόφαγωμένο από μέσα.Κρύες ανάσες με διαπερνούνκαι με μουσκεύει μια παλιά βροχήΑπό πού αρχίζει και πού τελειώνειο κόσμος;Απέραντα χωράφια υγρά μ’ εκμηδενίζουν.Και αυτό το κοράκιπάνω στη…
Ηλίας Κεφάλας – Άνθη του φθινοπώρου
Ηλίας Κεφάλας - Άνθη του φθινοπώρου Μέσα στη νύχτα μου γλιστρούν σιωπέςΜαύρες βροχές με ταξιδεύουν στις μακρινές φαιόχρωμες πεδιάδεςΟι άνεμοι με οδηγούν στις ρίζες των βουνώνΑνέγγιχτη ώρα: Οι εποχές διαχέονται…
Βρεττάκος Νικηφόρος – Ο δρόμος και η αιωνιότητα
Βρεττάκος Νικηφόρος - Ο δρόμος και η αιωνιότητα Μετάξι και φωςσα μιαν αλαφριά κορδέλα στον άνεμοτούτος ο δρόμος.Ούτε σκόνη, ούτε βάρος.Κι αν κρίνω απ’ το φωςπου σωρεύτηκε αντίκρυ μου,η αιωνιότητα,που…
Σκέψου τον κόσμο γύρω σου
Σκέψου τον κόσμο γύρω σου και κάμεσύγκριση του εαυτού σου.Ποιός τάχατε να είναι μπροστά στο απέραντο σύμπαν;Ποιός το κυβερνά και ποιός τ’ ορίζει;Κι ύστερα θα δεις πως τίποτε άλλοδε σου…
Χρίστος Λάσκαρης – Στην κλινική
Χρίστος Λάσκαρης - Στην κλινική Την ετοίμασαν και με φώναξαν να ασπαστώ. Ήταν ένα δωματιάκι στο υπόγειο της κλινικής καμωμένο για την περίσταση. Ξαπλωμένη σ’ ένα μαρμάρινο πάγκο μου φάνηκε…
Ναζίμ Χικμέτ, Η πιο όμορφη θάλασσα
Ναζίμ Χικμέτ, Η πιο όμορφη θάλασσα Θα γελάσεις απ’ τα βάθη των χρυσών σου ματιών είμαστε μες στο δικό μας κόσμο. Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε…
Κ.Π.Καβάφης, Φωνές
Κ.Π.Καβάφης, Φωνές Ιδανικές φωνές κι αγαπημένεςεκείνων που πεθάναν, ή εκείνων που είναιγια μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους. Κάποτε μες στα όνειρά μας ομιλούνε·κάποτε μες στην σκέψη τες ακούει το μυαλό.…
Ιωάννης Πολέμης, Τί είναι η πατρίδα μας…
Τί εἶναι ἡ πατρίδα μας; Μὴν εἶν᾿ οἱ κάμποι;Μὴν εἶναι τ᾿ ἄσπαρτα ψηλὰ βουνά;Μὴν εἶναι ὁ ἥλιος της, ποὺ χρυσολάμπει;Μὴν εἶναι τ᾿ ἄστρα της τὰ φωτεινά; Μὴν εἶναι κάθε της…
Φερνάντο Πεσσόα, Ζητώ συγγνώμη που δεν απαντώ
Φερνάντο Πεσσόα, Ζητώ συγγνώμη που δεν απαντώ Ζητώ συγγνώμη που δεν απαντώΑλλά λάθος δικό μου δεν είναιΠου δεν αντιστοιχώΣ' αυτόν που σε μένα αγαπάτε.Ο καθένας μας είναι πολλοίΕγώ είμαι αυτός…
Τίτος Πατρίκιος, Ο δρόμος και η ζωή
Τίτος Πατρίκιος, Ο δρόμος και η ζωή Ό,τι κι αν λέμε, ό,τι κι αν κάνουμεό,τι κι αν σιωπηλά ή φωναχτά αναψηλαφούμεκάποιοι άλλοι, μικρά παιδιά ακόμαθα ζήσουν τα ίδια χιλιοειπωμένα βάσανατις…
Σχετικά
Ελπίδα Πατεράκη
Ξεκίνησε ως προσωπικό ιστολόγιο το 2016 και συνεχίζει μέχρι σήμερα, και σας προσκαλεί να ξεκινήσετε ένα ταξίδι σε όσα απλά μα και σύνθετα αποτελούν την κάθε μέρα μας, για όσα αγαπάμε να λέμε, να ακούμε, να διαβάζουμε.
Social Media
