Το μόνο που μένει είναι η αγάπη Η μυρωδιά της γης όταν οι γυναίκες ποτίζουν αργά τα απογεύματα του καλοκαιριού. Οι παρέες στις αυλές, στα μπαλκόνια, στα δρομάκια. Τα πανηγύρια…
Στα σίδερα μιας φερ φορζε καρέκλας Στο τέλος δε θα χουν δέντρα, κορμούς κορμιά να γατζώνονται περιμένοντας την αλλαγή τους. Θα αφήνουν τον παλιό τους εαυτό στα σίδερα μιας φερ…
Οκτώ και τέταρτο νυχτώνει τώρα πια Οκτώ και τέταρτο. Νυχτώνει τώρα πια. Γεμίζουν οι κύκλοι και φτάνουν εκεί που ξεκίνησαν κι άλλοι παίρνουν σειρά και όλα κυλούν φυσιολογικά, κανονικά, χωρίς…
Αν πιστεύουμε αφελώς ότι το κακό δε θα συμβεί ποτέ σε μας, είμαστε σαν ανοχύρωτη πόλη, είμαστε εντελώς απροστάτευτοι και εντελώς ανίκανοι να μπούμε στη θέση του άλλου, αυτού που…
Κι αν βρεις την άνοιξη, τί θα την κάνεις; Μήπως θα βγεις ν' ακούσεις τα πουλιά; Μήπως χέρι θ' απλώσεις σ' όμορφα κλαδιά, λουλούδια, άνθη σιωπηλά;
Όταν ανθίζει ο κόσμος Όταν ανθίζει ο κόσμος... Οι μέρες που πέρασαν ήταν λίγο δύσκολες, λίγο πιεσμένες, λίγο στενάχωρες. Αλλά η ζωή είναι ακόμα ζωή, για όσους θέλουν. Και μερικά…

Ξεκίνησε ως προσωπικό ιστολόγιο το 2016 και συνεχίζει μέχρι σήμερα, και σας προσκαλεί να ξεκινήσετε ένα ταξίδι σε όσα απλά μα και σύνθετα αποτελούν την κάθε μέρα μας, για όσα αγαπάμε να λέμε, να ακούμε, να διαβάζουμε.
Συνδεθείτε στον λογαριασμό σας