Είδα ένα όνειρο πριν χρόνια... Γιαγιά και θεία συγχωρεμένες από καιρό, μάνα και κόρη. Μίλησα για λίγο με τη θεία χωρίς να τη βλέπω και ρώτησα… Είναι καλά η γιαγιά;…
Συμβαίνουν πολλά σημαντικά και ασήμαντα, καθημερινά. Τις περισσότερες φορές απίστευτα και ακατανόητα, αλλά συμβαίνουν και υπάρχουν μαζί μας για όσο ζούμε. Καμιά ζωή δεν είναι βουτηγμένη στο χρυσό, το ροζ…
Δεν ακούω τίποτα. Μόνο κοιτώ και μόνο το κύμα ακούω που σκάει πότε δυνατά πότε απαλά στην ακροθαλασσιά. Και δεν βλέπω τίποτε άλλο παρά μόνο τον ορίζοντα που λίγο ξεχωρίζει…
Είμαι συνάνθρωπος εξ αποστάσεως... Πώς πολεμάς το σκοτάδι; Με σκοτάδι ή με φως; Πώς ακυρώνεις την κακία; Με κακία ή με καλοσύνη; Πώς βελτιώνεις τις αντοχές; Παραδίνεσαι ή προσπαθείς περισσότερο;…

Ξεκίνησε ως προσωπικό ιστολόγιο το 2016 και συνεχίζει μέχρι σήμερα, και σας προσκαλεί να ξεκινήσετε ένα ταξίδι σε όσα απλά μα και σύνθετα αποτελούν την κάθε μέρα μας, για όσα αγαπάμε να λέμε, να ακούμε, να διαβάζουμε.
Συνδεθείτε στον λογαριασμό σας