ΜΗΝΙΑΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ:

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Τα σύννεφα τ’ ουρανού μας…

Τα σύννεφα τ' ουρανού μας, πολυαγαπημένα, μοναδικά, διαφορετικά κάθε φορά. Λόγια και φωτογραφίες από στιγμές έκρηξης ομορφιάς!

Εγώ είμαι εσύ…

Εγώ είμαι εσύ, μού είπεςΚαι συ εγώΚι όταν μιλήσουν...

Στίβεν Κινγκ, “Παραμύθι” κι ένα χαμένο διήμερο διαβάσματος

Στίβεν Κινγκ, “Παραμύθι” κι ένα χαμένο διήμερο διαβάσματος

Η εποχή με τους «Νυχτερίτες», τη «Λάμψη» και τα «Χρήσιμα Αντικείμενα» ή το «Insomnia» και το «Πράσινο Μίλι», έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.

Ο Στίβεν Κίνγκ, ο βασιλιάς του θρίλερ και του τρόμου της λογοτεχνίας, μετά το βιβλίο του « Ο Θόλος», άρχισε να μην μας τα … γράφει και τόσο καλά!

Πρέπει να ήμουν δώδεκα χρονών όταν για πρώτη φορά τον διάβασα (είμαι φανατικός λάτρης της λογοτεχνίας του παραφυσικού και του θρίλερ), και τον ερωτεύτηκα. Από τότε τον παρακολουθούσα συνεχώς. Ο Κίνγκ είχε να δώσει πολλά. Άνοιξε πόρτες στον χώρο του παραφυσικού που δεν πίστευε κανείς ότι υπήρχαν, και μας έβαλε σε κόσμους φανταστικούς, που δημιουργήσαν σχολή και πάρα, μα πάρα πολλούς μιμητές.

Μετά το βιβλίο του όμως «Ο Θόλος», που είχε ένα απότομο και παιδιάστικο κατ’ εμέ κλείσιμο, άρχισε να χάνει το άγγιγμα του Μίδα στο πληκτρολόγιο.

Έρχεται, λοιπόν τώρα, με το νέο του πόνημα, το «Παραμύθι»! Με το που έμαθα ότι κυκλοφορεί καινούριο του βιβλίο, έτρεξα στα βιβλιοπωλεία γεμάτος χαρά και ελπίδα.

Φρούδα ελπίδα τελικά και ένα χαμένο διήμερο διαβάσματος, μιας και μαζί του πέρασα όλο το προηγούμενο Σαββατοκύριακο του καύσωνα.

Ελλείψει θέματος και φαντασίας θα υποθέσω ότι κατέληξε σε μία περίεργη τεχνική και δεξαμενή για να αντλήσει θέμα (λες να στερεύει η πηγή έμπνευσης του συγγραφέα με το χρόνο; Δεν το έχω σκεφθεί ποτέ!): Τα ευρωπαϊκά παραμύθια και όλα στην αρχική, πρωτόλεια και σκληρή τους μορφή (αυτή δηλαδή που δεν έχει το λαμπρό happy end του Disney ή το επί το ελληνικότερο «έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα»)!

Τι έκανε;

Απλά, πήρε και ανακάτεψε μεταξύ τους πασίγνωστα παραμύθια (τη Σταχτοπούτα, τον Χάνσελ και την Γκρέτελ, την Άριελ, τον Τζακ και την φασολιά κ.ο.κ), προσπαθώντας να τα συνταιριάσει σ’ ένα βιβλίο (με έναν απλά ευφάνταστο τρόπο), που άρχιζε να μας βάζει στο ουσιαστικό του θέμα λίγο μετά την σελίδα Νο 130.

Άπειρες περιγραφές διαδρομών, τοποθεσιών και κινήσεων που με κούρασαν και με έκαναν να γυρνάω τη σελίδα και να «πηδάω» παραγράφους (μάλλον ήθελε να γεμίσει το βιβλίο και να το κάνει μεγαλύτερο! Σημείωση: το βιβλίο έχει 776 σελίδες).

Και σαν να μην έφθαναν τα παραμύθια και η αναδιανομή τους στο μοίρασμα των ηρώων της παραμυθικής αυτής «τράπουλας», προκειμένου να βγει σε πέρας το θέμα, μας έριξε για λίγο και στα χέρια του Χ. Φ. Λάβκραφτ και τη Μυθολογία Κθούλου, και άρχισε να με παραξενεύει και να με μπερδεύει ακόμα περισσότερο!

Από ένα σημείο δε και έπειτα, λιγάκι μου θύμισε το «Υφαντό της Φιόναβαρ» του Kay Guy-Gavriel!

Μη με ρωτάς και εξήγηση δεν μπορώ να σου δώσω, ο αναγνώστης.

Μάλλον ήθελε να μας πει ότι όλοι οι μύθοι και τα παραμύθια, οι μυθολογίες αυτού του κόσμου, έχουν βάσιμη ύπαρξη, ότι κάποτε ήταν υπαρκτά, ή ότι ακόμα υπάρχουν και ότι τίποτε δεν είναι μύθος, αλλά μια σάρκωση που με την προφορική -ή και γραπτή, παράδοση πέρασε στο χώρο της μυθοπλασίας;!

(Μήπως τη θεωρία των παράλληλων συμπάντων; Τη θεωρία του χωροχρονικού ασυνεχούς;  Αυτά θέλει να μας δώσει ο ποιητής;)

Δεν ξέρω να σου πω….

Στις κριτικές δε, που έριξα μια γρήγορη ματιά για να δω αν και άλλοι συμφωνούν μαζί μου,  συνειδητοποίησα ότι υπήρχαν αλλά ελάχιστοι· λιγοστεύουμε φαίνεται αυτοί που έχουμε το θάρρος της γνώμης και τολμάμε να λέμε ότι ο βασιλιάς του τρόμου της λογοτεχνίας έχασε το μαγικό του άγγιγμα.

Σε αυτά λοιπόν, που διάβασα ως κριτικές οι περισσότεροι πλέκουν γενικώς εγκώμια!

Εξ’ ών δε έχει ανακοινωθεί ο συγγραφέας έχει πουλήσει τα δικαιώματα του βιβλίου για τη μεταφορά του στη μεγάλη οθόνη! Ίσως, ως ταινία να είναι καλύτερα τα πράγματα.

Όπως και να έχει, για άλλη μία φορά πήρα «μικρή πρέζα» από καλό Στίβεν Κίνγκ και έμεινα με την απορία… γιατί ρε γαμώτο!

Πρόσφατα

Σα να μην έφυγαν ποτέ…

Σα να μην έφυγαν ποτέ...Μαγείρεψα μπάμιες σήμερα. Αυτές που...

Πέτα πουλάκι μακριά!

Πέτα πουλάκι μακριά!Πέτα πουλάκι, πέταξε μακριά από αυτούς κι...

Ναζίμ Χικμέτ, Η πιο όμορφη θάλασσα

Ναζίμ Χικμέτ, Η πιο όμορφη θάλασσαΘα γελάσεις απ’...

Η πατριαρχία μέσα μου…

Η πατριαρχία μέσα μου…Ένεκα των οικογενειακών συγκεντρώσεων και των...

Social Media

Newsletter

Δημοφιλή

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Τα σύννεφα τ’ ουρανού μας…

Τα σύννεφα τ' ουρανού μας, πολυαγαπημένα, μοναδικά, διαφορετικά κάθε φορά. Λόγια και φωτογραφίες από στιγμές έκρηξης ομορφιάς!

Εγώ είμαι εσύ…

Εγώ είμαι εσύ, μού είπεςΚαι συ εγώΚι όταν μιλήσουν...

Γόρδιοι δεσμοί η ζωή μας…

Η πλειοψηφία έχει ένα γνήσιο ταλέντο, έχει αυτό που...

Η Αθηνά Χιώτη στο elpis calling…

Η Αθηνά Χιώτη στο elpis callingΔεν είναι μόνο τα...
Βασίλης Κασσάρας
Βασίλης Κασσάρας
Ο Βασίλης Κασσάρας γεννήθηκε το 1974. Μεγάλωσε στη Λιβαδειά Βοιωτίας, ζει στην Αθήνα και ελπίζει κάποτε να μετακομίσει μόνιμα στο νησί των Κυθήρων, όπου περνά τα καλοκαίρια του, εξασκώντας τα δύο πράγματα που από παιδί αγαπούσε: να κάνει όνειρα πλάθοντας δικούς του κόσμους και να τους ενσαρκώνει με τη μεταφορά τους στο χαρτί. Ως συγγραφέας έχει εκδώσει τα βιβλία «Μοίρες» (εκδόσεις Πηγή) και «Μάμουσα, η φωνή της σιωπής» (εκδόσεις ΕΞΗ). Για ποιήματά του έχει λάβει τιμητική διάκριση από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών. Σπούδασε δημοσιογραφία και σεναριογραφία. Αναζητά χρόνο, ώστε να φροντίσει περισσότερο το «παιδί μέσα του» και για να διαβάζει -ως φανατικός αναγνώστης- περισσότερα βιβλία…

Σα να μην έφυγαν ποτέ…

Σα να μην έφυγαν ποτέ...Μαγείρεψα μπάμιες σήμερα. Αυτές που σιχαίνονται ορισμένοι κι αυτές που πριν λίγους μήνες δε θα τολμούσα ούτε να μυρίσω, όχι...

Πέτα πουλάκι μακριά!

Πέτα πουλάκι μακριά!Πέτα πουλάκι, πέταξε μακριά από αυτούς κι εκείνους, όσους και άλλους, στιγμές, πληγές κι απειλές, αρρώστιες, μοναξιές, αμφιβολίες, φόβους.Πέτα μακριά και άσε...

Ναζίμ Χικμέτ, Η πιο όμορφη θάλασσα

Ναζίμ Χικμέτ, Η πιο όμορφη θάλασσαΘα γελάσεις απ’ τα βάθη των χρυσών σου ματιώνείμαστε μες στο δικό μας κόσμο.Η πιο όμορφη θάλασσαείναι αυτή...

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. συμφωνώ απόλυτα με το άρθρο. η αφήγηση είναι σαν να κινείται σε μια ευθεία γραμμή, δύο διαστάσεων, που θυμίζει τα παλιά ηλεκτρονικά παιχνίδια, χωρίς καθόλου εκπλήξεις, πολλές σελίδες για να πει ελάχιστα. αν έχεις διαβάσει τον υφαντοκοσμο του Μπάρκερ τότε το παραμύθι του Κίνγκ σου φαίνεται φάρσα. Μας έχει χαρίσει όμως πολλές ώρες συναρπαστικής ανάγνωσης, κυρίως με παλιότερα έργα του, που δεν πρόκειται να χάσει το θρόνο του.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Discover more from Elpis Calling

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading