ΜΗΝΙΑΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ:

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Τα σύννεφα τ’ ουρανού μας…

Τα σύννεφα τ' ουρανού μας, πολυαγαπημένα, μοναδικά, διαφορετικά κάθε φορά. Λόγια και φωτογραφίες από στιγμές έκρηξης ομορφιάς!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!...Λεπτό το λεπτό...

Ο μετα-άνθρωπος και οι κεραίες μου…

Ο μετα-άνθρωπος και οι κεραίες μου… Έβλεπα ένα από τα σπουδαία ντοκιμαντέρ που συστηματικά προβάλει η κρατική τηλεόραση. Δεν κούνησα βλέφαρο μέχρι να τελειώσει όλη η αλλοκοτιά εκείνη, που στάθηκε ικανή να μού σηκώσει την τρίχα για πολλούς λόγους. Σύγχρονη αντίληψη περί τεχνολογίας, ηθικής και εξέλιξης του ανθρώπινου είδους. Του ανθρώπινου που παλεύει πολλές φορές να διατηρηθεί ανθρωπινό, ανεπιτυχώς.

Είχε πολλά στοιχεία μα το βασικό του ήταν ο άνθρωπος κεραία, ο Nill Harbisson, που κατάφερε με τα πολλά και τα λίγα να κάνει εμφύτευση κεραίας στον εγκέφαλό του με αισθητήρα και κεραία που συλλαμβάνουν και στέλνουν σήματα σε τσιπ εμφυτευμένο στο κρανίο του. Ο Nill Harbisson λοιπόν, κατάφερε να γίνει ο άνθρωπος κεραία με τη βοήθεια χειρουργού, που δέχτηκε ανώνυμα να τον βοηθήσει, καθώς κάτι τέτοιο δεν ήταν και τόσο νόμιμο. Αναγνωρίστηκε τελικά από τη βρετανική κυβέρνηση όχι ως άνθρωπος, αλλά ως cyborg, ο οποίος διεκδικεί να αναγνωριστεί ως «μετά-άνθρωπος».

Υπήρχαν κι άλλοι σ’ αυτό το ντοκιμαντέρ, αμερικάνος που έβαλε υποψηφιότητα για την προεδρία με εμμονή στη μετάλλαξη του ανθρώπου σε κινητό μηχάνημα τεχνολογικής προόδου και πολλά άλλα, ομάδες και κοινότητες με εμφυτευμένα τσιπάκια πάνω τους για να γίνουν κάτι άλλο από αυτό που είναι και να οργανώσουν πια τη ζωή τους υπό άλλους όρους και συνθήκες, φανατικούς της μετεξέλιξης του ανθρώπινου είδους σε κάτι που θα μοιάζει περισσότερο σε κινούμενη μηχανή.

Δεν ξέρω αν αυτό για κάποιους θεωρείται τεχνολογική πρόοδος, δεν ξέρω πόσο κουβεντιάζεται στα συνέδρια βιοηθικής και δεοντολογίας, δεν ξέρω γιατί πρέπει να συμβαίνει … ή μπορεί και να ξέρω. Βιοηθική – cyborgs σημειώσατε Χ

Photo by ThisisEngineering RAEng on Unspl

Πλησιάζουμε πια στις μέρες που αν δεν έχουμε το εμφύτευμα στο χέρι, δε θα μπορούμε να κάνουμε τίποτα; Είναι εδώ η εποχή που αυτό για το οποίο ακούμε όσα χρόνια ζούμε, είναι εδώ και θα μας επιβληθεί με συνοπτικές διαδικασίες; Ήρθε αυτό με το οποίο θα ξεκλειδώνεις σπίτια, αυτοκίνητα, θα σκανάρεσαι ολόκληρος και θα έχεις μέσα σου ιατρικό ιστορικό, κωδικούς, θα κάνεις τραπεζικές συναλλαγές, αγορές και ταξίδια και όλοι θα είναι τελικά τόσο ευτυχισμένοι, όπως άλλωστε ήδη δείχνουν στις διαφημίσεις τους επιχειρηματικοί κολοσσοί; Το τσιπάρισμα ξεκίνησε από τα ζώα, με χαρά θα συνεχιστεί στους υπερήλικες και τώρα πια λένε πως θα επιβάλλεται στα παιδιά που θα γεννιούνται.

Το βλέπουμε να συμβαίνει, ήδη συμβαίνει. Η εφαρμογή του τσιπ στο χέρι ισχύει και υποστηρίζεται από πολλούς κι αυτό είναι το μόνο δεδομένο. Πριν χρόνια, οι γιαγιάδες δεν μπορούσαν να πάρουν τη σύνταξή τους αν δε διέθεταν κάρτα. Όπου να ‘ναι οι κάρτες θ’ αποσυρθούν για λόγους τάχα ασφαλείας, οι ανέπαφες συναλλαγές που ήδη χρησιμοποιούνται, θα είναι διαδεδομένες ευρέως. Λίγο αργότερα, τα κινητά τηλέφωνα δε θα είναι ασφαλή, εύκολα τα κλέβει κάποιος και ό,τι άλλο έχουν στη μνήμη τους, και το πιο ασφαλές και ωφέλιμο μέσο θα είναι το εμφυτευμένο τσιπάκι, που κανείς δε θα μπορεί να πάρει από σένα και να αφαιρέσει, αφού θα είναι μέσα στο σώμα σου.

Ας μην πω τίποτε άλλο. Ας όψεται το ντοκιμαντέρ και τα βίντεο στο γιουτιούμπ που με ξεσήκωσαν. Ο καθένας μας νομίζει, σχεδόν ξέρει, υποθέτει τι γίνεται. Τα δεδομένα άραγε αλλάζουν με την ελεύθερη βούληση; Μπορούν όλα να ανατραπούν, αν το αποφασίσουμε; Ή απλά ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει; Πόσο ελεύθεροι θα είμαστε στο μέλλον; Πόσο θα έχουν αξία όσα μας κράτησαν ως τώρα ανθρώπους και όχι μηχανές;

Μόνο η έρευνα μπορεί να βοηθήσει και να μας κάνει να δούμε και να καταλάβουμε όσα θέλουμε και μπορούμε. Κανείς δε μας κλείνει τα βιβλία και την πρόσβαση στην πηγή της πληροφόρησης. Μελέτη, σημειώσεις, απορίες, ερωτήσεις, συζητήσεις και κάτι θα καταλάβουμε. Αλλά πώς να γίνει κι αυτό, όταν νομίζουμε ότι τα ξέρουμε ήδη όλα, όταν όλοι νομίζουμε πως γίναμε πια Θεοί;

Οι Πυξ Λαξ το είχαν πει ωραία σ έναν στίχο τους… «κι αν υπάρχει θεός και παίζεις μαζί του;»

Πρόσφατα

Η τριανταφυλλιά μας η εκατοντάφυλλη, π. Μιχαήλ Πατεράκης

Η τριανταφυλλιά μας η εκατοντάφυλλη άπλωνε τα κλαδιά της...

Το Θαύμα, ένα μυθιστόρημα μετανοίας του π. Χριστόδουλου Μπίθα, εκδόσεις Εν Πλω

Το Θαύμα, ένα μυθιστόρημα μετανοίας του π. Χριστόδουλου Μπίθα,...

Παντελής Μπουκάλας, Στην ξενιτιά της γλώσσας

Παντελής Μπουκάλας, Στην ξενιτιά της γλώσσαςΤυχαία ώρα. Τυχαία πλατεία....

Συγχώρεση σημαίνει, κάνω μέσα μου χώρο

Συγχώρεση σημαίνει, κάνω μέσα μου χώροΣυγχώρεση είναι η εκούσια...

Social Media

Newsletter

Δημοφιλή

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν...

Τα σύννεφα τ’ ουρανού μας…

Τα σύννεφα τ' ουρανού μας, πολυαγαπημένα, μοναδικά, διαφορετικά κάθε φορά. Λόγια και φωτογραφίες από στιγμές έκρηξης ομορφιάς!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!

Κάτι θα γίνει και μη σκας!...Λεπτό το λεπτό...

Η Βαρκελώνη έκλεψε την καρδιά μου…

Η Βαρκελώνη χρωστά πολλά στον Γκαουντί ή Γκαουδί, αυτόν τον σπουδαίο αρχιτέκτονα που του έμελλε να φύγει από την ζωή γιατί τον πάτησε το τραμ, όμως άφησε τόσο σπουδαίο, τεράστιο, ιδιοφυές έργο, ίσως και παρανοϊκό.

Ο Νίκος Ταβερναράκης στο elpis calling…

Από τους "Αξέγνιους Περάτες" ως το σήμερα των "Ινάτιδων"...
Ελπίδα Πατεράκη
Ελπίδα Πατεράκηhttps://elpiscalling.com
Παρατηρώ τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους, ακούω με προσοχή τις ιστορίες τους. Συγκρατώ τις λεπτομέρειες και τις μικρές στιγμές. Δημιουργώ όπως μπορώ, συχνά ξεχνώ όσα μαθαίνω και ξεκινώ από την αρχή. Αγαπώ το ραδιόφωνο, τις μουσικές, τα σύννεφα, τα λόγια που ενώνουν τους ανθρώπους. Προσδοκώ την αλλαγή. Κρατώ την ουσία.

Η τριανταφυλλιά μας η εκατοντάφυλλη, π. Μιχαήλ Πατεράκης

Η τριανταφυλλιά μας η εκατοντάφυλλη άπλωνε τα κλαδιά της ως απάνω στα κεραμίδια του μικρού μας σπιτιού, γύριζε προς το μέρος του βορρά, άφηνε...

Το Θαύμα, ένα μυθιστόρημα μετανοίας του π. Χριστόδουλου Μπίθα, εκδόσεις Εν Πλω

Το Θαύμα, ένα μυθιστόρημα μετανοίας του π. Χριστόδουλου Μπίθα, εκδόσεις Εν ΠλωΣτη διαδρομή της ζωής μας άλλοτε χάνουμε κομμάτια του εαυτού μας, ξοδεμένα εδώ...

Παντελής Μπουκάλας, Στην ξενιτιά της γλώσσας

Παντελής Μπουκάλας, Στην ξενιτιά της γλώσσαςΤυχαία ώρα. Τυχαία πλατεία. Τυχαία Ελλάδα.Πάντως Κυριακή,τότε που δέεσαι στον χρόνο να ειρηνέψει.Στα παγκάκια, μισοί να κάθονται, μισοί ανεβασμένοι.Αλβανοί.Τώρα...

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Discover more from Elpis Calling

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading