Όλα τα χρόνια που έλειπα
ξέρεις για σένα γύριζα,
έψαχνα να βρω το τριαντάφυλλο
που άλλος κανένας
δε θα μπορούσε να σου δώσει.
Τι βουνά, τι ερήμους
και τι θάλασσες επέρασα,
τι βροχές μου αυλάκωσαν το μέτωπο,
τι αρμύρες με παιδέψαν
πότε κανείς δε θα το μάθει..
Έστυψα την καρδιά μου
σε άγιο δισκοπότηρο
και μέσα εκεί φύτρωσε
ωραίο τριαντάφυλλο, το καθαρό
σαν της Λαμπρής το λυκαυγές.
Βάλτο στη ζώνη, στο στήθος σου
ή στα μαλλιά σου θα σου παγαίνει,
όπως πηγαίνει κάθε πρωί
στον κόσμο ο ήλιος θα σου πηγαίνει.
Όλα τα χρόνια που έλειπα – Νικηφόρος Βρεττάκος
Παρατηρώ τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους, ακούω με προσοχή τις ιστορίες τους. Συγκρατώ τις λεπτομέρειες και τις μικρές στιγμές. Δημιουργώ όπως μπορώ, συχνά ξεχνώ όσα μαθαίνω και ξεκινώ από την αρχή. Αγαπώ το ραδιόφωνο, τις μουσικές, τα σύννεφα, τα λόγια που ενώνουν τους ανθρώπους. Προσδοκώ την αλλαγή. Κρατώ την ουσία.
Αφήστε ένα Σχόλιο
Σχετικά
Ελπίδα Πατεράκη
Ξεκίνησε ως προσωπικό ιστολόγιο το 2016 και συνεχίζει μέχρι σήμερα, και σας προσκαλεί να ξεκινήσετε ένα ταξίδι σε όσα απλά μα και σύνθετα αποτελούν την κάθε μέρα μας, για όσα αγαπάμε να λέμε, να ακούμε, να διαβάζουμε.
Social Media
