Κυκλοφορεί μια συνεχής, ακλόνητη, ακατάπαυστη, εμμονική ανάγκη συνέχισης μιας αιώνιας εφηβείας, μιας ιδιαίτερης περίπτωσης, από την οποία πάσχουν πολλοί, μα πάρα πολλοί και που δεν βλέπω να βρίσκεται η άκρη…
Φτάνω στο μανάβη, αρχίζω να διαλέγω κάτι ωραία χορταράκια και μου λέει η υπάλληλος… «είναι λίγο βρώμικα, δεν πρόλαβα να τα καθαρίσω, όταν μας τα φέρνει η τάδε κυρία είναι…

Ξεκίνησε ως προσωπικό ιστολόγιο το 2016 και συνεχίζει μέχρι σήμερα, και σας προσκαλεί να ξεκινήσετε ένα ταξίδι σε όσα απλά μα και σύνθετα αποτελούν την κάθε μέρα μας, για όσα αγαπάμε να λέμε, να ακούμε, να διαβάζουμε.
Συνδεθείτε στον λογαριασμό σας