Το μόνο που μένει είναι η αγάπη Η μυρωδιά της γης όταν οι γυναίκες ποτίζουν αργά τα απογεύματα του καλοκαιριού. Οι παρέες στις αυλές, στα μπαλκόνια, στα δρομάκια. Τα πανηγύρια…
Δεν ακούω τίποτα. Μόνο κοιτώ και μόνο το κύμα ακούω που σκάει πότε δυνατά πότε απαλά στην ακροθαλασσιά. Και δεν βλέπω τίποτε άλλο παρά μόνο τον ορίζοντα που λίγο ξεχωρίζει…

Ξεκίνησε ως προσωπικό ιστολόγιο το 2016 και συνεχίζει μέχρι σήμερα, και σας προσκαλεί να ξεκινήσετε ένα ταξίδι σε όσα απλά μα και σύνθετα αποτελούν την κάθε μέρα μας, για όσα αγαπάμε να λέμε, να ακούμε, να διαβάζουμε.
Συνδεθείτε στον λογαριασμό σας