Η πόλη με οβελίες αλλού γιορτάζει. Σταθμός Πελοποννήσου κι απομεσήμερο του Πάσχα σε παγκάκι μόνον εσύ κι εγώ καθόμαστε, μητέρα. Είμαστε γέροι πια κι οι δυο κι εγώ αφού γράφω…
Κ.Π.Καβάφης, Φωνές Ιδανικές φωνές κι αγαπημένεςεκείνων που πεθάναν, ή εκείνων που είναιγια μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους. Κάποτε μες στα όνειρά μας ομιλούνε·κάποτε μες στην σκέψη τες ακούει το μυαλό.…
Τί εἶναι ἡ πατρίδα μας; Μὴν εἶν᾿ οἱ κάμποι;Μὴν εἶναι τ᾿ ἄσπαρτα ψηλὰ βουνά;Μὴν εἶναι ὁ ἥλιος της, ποὺ χρυσολάμπει;Μὴν εἶναι τ᾿ ἄστρα της τὰ φωτεινά; Μὴν εἶναι κάθε της…
Παντελής Μπουκάλας, Στην ξενιτιά της γλώσσας Τυχαία ώρα. Τυχαία πλατεία. Τυχαία Ελλάδα.Πάντως Κυριακή,τότε που δέεσαι στον χρόνο να ειρηνέψει.Στα παγκάκια, μισοί να κάθονται, μισοί ανεβασμένοι.Αλβανοί.Τώρα μιλάνε δυνατάκαι ξαναβρίσκουν όσα έκρυψεφοβισμένος…
Φερνάντο Πεσσόα, Ζητώ συγγνώμη που δεν απαντώ Ζητώ συγγνώμη που δεν απαντώΑλλά λάθος δικό μου δεν είναιΠου δεν αντιστοιχώΣ' αυτόν που σε μένα αγαπάτε.Ο καθένας μας είναι πολλοίΕγώ είμαι αυτός…
Τίτος Πατρίκιος, Ο δρόμος και η ζωή Ό,τι κι αν λέμε, ό,τι κι αν κάνουμεό,τι κι αν σιωπηλά ή φωναχτά αναψηλαφούμεκάποιοι άλλοι, μικρά παιδιά ακόμαθα ζήσουν τα ίδια χιλιοειπωμένα βάσανατις…
Ζωή Καρέλλη, Το ταξίδι των Μάγων Ξανάρχεται της Γέννησης η ώρα.Ποιά Του τοιμάσαμε δώρα;Έπρεπε να μαστε τρεις.Αν δεν ήταν τόσο σκοτάδι,θα καταλάβαινα ίσως, γιατίέχω μείνει τόσο μονάχος.Πόσο έχω ξεχάσει.Πρέπει απ’…
Γιάννης Ρίτσος - Σχήμα της απουσίας Ποτέ δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ' τα σπίτια τους,τριγυρίζουν εκεί, μπλέκονται στα φουστάνια της μητέρας τουςτην ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΐ κι…
Λέοναρντ Κοέν, Η Μητέρα μου Κοιμισμένη Θυμάμαι τη μητέρα μουσ’ ένα θέατρο στην Αθήναεδώ και τριάντατριανταπέντε χρόνιαμια συναυλία του Θεοδωράκημε 'κείνα τα σπουδαία τραγούδιααποκοιμήθηκεστην πλαϊνή καρέκλαστο ανοιχτό θέατροείχε έρθει εκείνη…
"Ποτέ πια" Σοφία Μαυροειδή Παπαδάκη Το διαλαλούν σ’ όλες τις γλώσσεςστόματα άφωνα, ανοιχτάσ’ απίθανες γκριμάτσες,πρόσωπα αλλοσούσουμα απ’ τη φρίκη,κορμιά κουλουριασμέναστο στερνό σπασμό τους. - Αυθεντικές φωτογραφίες,από ευλάβεια, για την Ιστορία,…
Γράμμα στον άνθρωπο της πατρίδας μου Απαντώ στη σιωπή σου μ’ ένα φως ήρεμο· όσο και να' ναισαν τον Ατλαντικό οι στιγμές μου ταραγμένεςόσο κι αν η καρδιά στα βάθη…
Προσευχή Έλα να κάνουμε μια προσευχή,να βοηθήσει ο Θεός να λιώσει,τ’ αγιάζι της παγερής νυχτιάςτης κάκητας, πουσκέπασε τον κόσμο.Είναι μεγάλο τ’ άδικο να φεύγουνέτσι οι θνητοί χωρίς τοτίποτα και τα…
Τα Αντικλείδια, Γιώργης Παυλόπουλος Τα Αντικλείδια Η Ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή.Πολλοί κοιτάζουν μέσα χωρίς να βλέπουντίποτα και προσπερνούνε. Όμως μερικοίκάτι βλέπουν, το μάτι τους αρπάζει κάτι και μαγεμένοι πηγαίνουνε…
"Αν ήταν ο γιος σου" Sergio Guttilla... Αν ήταν ο γιος σου θα γέμιζες την θάλασσα με όλα τα πλοία του κόσμου. Θα ήθελες όλοι μαζί, μυριάδες, να γινόμασταν μια…

Ξεκίνησε ως προσωπικό ιστολόγιο το 2016 και συνεχίζει μέχρι σήμερα, και σας προσκαλεί να ξεκινήσετε ένα ταξίδι σε όσα απλά μα και σύνθετα αποτελούν την κάθε μέρα μας, για όσα αγαπάμε να λέμε, να ακούμε, να διαβάζουμε.
Συνδεθείτε στον λογαριασμό σας