Κεφάλας Ηλίας, Λόγος για την αβεβαιότητα

Από Ελπίδα Πατεράκη 1 έτος πριν 0 Λεπτά Ανάγνωσης

Photo by Jakub Kriz on Unsplash

Γυρίζω
και είμαι σαν ένα ρούχο παλιό
φαγωμένο από μέσα.
Κρύες ανάσες με διαπερνούν
και με μουσκεύει μια παλιά βροχή
Από πού αρχίζει και πού τελειώνει
ο κόσμος;
Απέραντα χωράφια υγρά μ’ εκμηδενίζουν.
Και αυτό το κοράκι
πάνω στη γέρικη μοναχική λεύκα
κοιμάται από τη μέρα που λείπω

Λόγος για την αβεβαιότητα, 1997 εκδ. Αρμός

ΘΕΜΑΤΑ:Ηλίας Κεφάλας ποίηση

Μοιραστείτε το Άρθρο:

Από Ελπίδα Πατεράκη

Κάτοχος

Ακολουθήστε μας:

Παρατηρώ τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους, ακούω με προσοχή τις ιστορίες τους. Συγκρατώ τις λεπτομέρειες και τις μικρές στιγμές. Δημιουργώ όπως μπορώ, συχνά ξεχνώ όσα μαθαίνω και ξεκινώ από την αρχή. Αγαπώ το ραδιόφωνο, τις μουσικές, τα σύννεφα, τα λόγια που ενώνουν τους ανθρώπους. Προσδοκώ την αλλαγή. Κρατώ την ουσία.

Αφήστε ένα Σχόλιο