Κι αν είσαι έτσι, κι αν είσαι αλλιώς…
…κι αν είσαι ο ξένος,
κι αν είσαι άγνωστου πατρός…
κι αν στη ζωή μου,
μοιάζεις ολίγον… περιττός,
κι αν σε μετρήσαν
και σε βγάλανε λειψό…
είσαι στα μάτια μου,
ένας «μικρός» Χριστός…!
Κι αν τα πιστεύω μας,
θωρούν αντικριστά…
κι αν μεγαλώσαμε, σε άλλη γειτονιά…
κι αν όσα μάθαμε,
μας βάλαν λογισμούς…
κι η σκέψη μπλέχτηκε, σε «γόρδιους δεσμούς»…
…μες στον καθρέφτη μου, θα στέκεσαι μπροστά,
θα μ’ αντικρίζεις, κάθε μέρα στα κλεφτά…
θα ψιθυρίζεις ότι ο κόσμος μας χωρεί
και τη δική σου και τη δική μου τη φωνή
και τη δική σου και τη δική μου προσευχή
και τη δική σου και τη δική μου Ανατολή!
