Προσευχή
Έλα να κάνουμε μια προσευχή,
να βοηθήσει ο Θεός να λιώσει,
τ’ αγιάζι της παγερής νυχτιάς
της κάκητας, που
σκέπασε τον κόσμο.
Είναι μεγάλο τ’ άδικο να φεύγουν
έτσι οι θνητοί χωρίς το
τίποτα και τα μωρά να λιώνουν
απ’ το κούρσεμα της πείνας
τ’ ανελέητο.
Μια προσευχή να κάμομε έλα,
μήπως και διώξουμε το μίσος
από τ’ ανθρώπου την ψυχή.
Ο νους να γαληνέψει κι η καρδιά του,
να γίνουν όλοι οι λαοί του κόσμου αδερφοί.
Να πάψουν οι σφαγές κι οι αφανισμοί,
μια προσευχή να κάμομε έλα,
τ’ ανθρώπινου να σταματήσει γένους
να κυλά το αίμα,
της γης την ξέρα να ποτίζει.
Μια προσευχή να κάμομε έλα,
ν’ αλλάξουμε τα όπλα με αγάπη,
φτάνουνε πια οι χαλασμοί και οι φωνές, τα ουρλιαχτά που
στα ουράνια βγαίνουν,
Μανάδων, που τους κάρφωσαν τα
φονικά μες την καρδιά σπαθιά.
[Μιχάλη Εμμ. Πατεράκη “Προσευχή” από το βιβλίο Στοχασμοί, έτος 1985]
