Πέμπτη, 13 Μαΐου, 2021
Θα το έχεις παρατηρήσει και συ. Όταν κάτι δεν είναι όπως το θες, όταν αναγκαστικά το κρατάς στη ζωή σου για κάποιο λόγο, μπλοκάρεσαι, δεν αισθάνεσαι άνετα, σε τρώει όλη την ώρα η σκέψη να το αλλάξεις. Έτσι είμαι και...
Δυο μέρες πριν παρατήρησα πόσο έχει μικρύνει η μέρα. Μια μέρα πριν παρατήρησα πόσο μίκρυνε η ζωή. Αυτή που δεν έχω προλάβει να ζήσω όπως την ονειρεύτηκα, όπως την ταξίδεψα στα σχέδιά μου, όπως την σημείωσα στα σημειωματάριά μου. Λίγες...
Δεν μπορώ να κάνω μια τεράστια ανάρτηση που ίσως κουράσει. Όμως στο διαδίκτυο θα βρείτε πολλές και ενδιαφέρουσες πληροφορίες για όποια απορία σας δημιουργηθεί. Η ιστορία της κομμωτικής και της περιποίησης μαλλιών, γενειάδων, δοντιών, προσώπου και άκρων έχει περάσει ανά...
Να το πιάσουμε από κει που τ’ αφήσαμε; Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι αυτό; Πόσο εύκολο άραγε; Να το πιάσουμε από κει που τ’ αφήσαμε; Το υποτιμητικό υφάκι, την γκριμάτσα, τη ρυτίδα στο μάτι, το μειδίαμα, το άντε φύγε από δω...
Εμείς θα ανεβοκατεβάζουμε τον βράχο σαν τον Σίσυφο και θα τολμάμε να πράττουμε από το να κοιτάμε, να μετακινούμε πράγματα αν δεν μας αρέσουν, να ανεβαίνουμε και να κατεβαίνουμε.
Να σας τα πω; Εμένα δεν μου τα είπε κανείς! Μικρή όταν ήμουν δεν υπήρχε περίπτωση να μη βγω για κάλαντα, εκτός κι αν κάποιος καλικάτζαρος έβαζε το χέρι του και βρισκόμουν κρεβατωμένη χρονιάρες μέρες. Κάλαντα με τρίγωνα, κάλαντα με...
Είναι Χριστούγεννα της πανδημίας Και συ ζορίζεσαι να καταλάβεις Αργεί το αστέρι να λάμψει Βιώνεις άγχος, φόβο και αγωνία Δύσκολες καταστάσεις Και μέσα σ’ όλα τύψεις Που συνεχίζεις να ζεις και να παραπονιέσαι Για την κάθε μέρα Για τα παιδιά και τα μαθήματα Για το λογαριασμό που έγινε...
Κυριακής καλημέρες ............................................................... στις μειονότητες του κόσμου, στους ανυπεράσπιστους, στους Κούρδους, στους Σύριους, στους Ουκρανούς, Ιρακινούς, Παλαιστίνιους, Αφγανούς, Πακιστανούς, Νιγηριανούς, σε Λιβύη, Καύκασο, Κεντρική Ασία, Σομαλία, Σουδάν .................................................................... ό,που χτυπά η αδικία, η στρατιωτική μπότα, οι βόμβες, ο θάνατος, στους κακοποιημένους και τρομοκρατημένους σε...
Κάνει θόρυβο και το λουλούδι όταν πέφτει Κάνει θόρυβο μια σκέψη που δε γίνεται πράξη Δουλεύει και κοπιάζει κάθε μέρα Άλλοτε ματαιοπονεί Παραμυθιάζεται με το τίποτα να πάρει δύναμη Κι άντε λίγο ακόμη κουράγιο Σ’ ένα καλοκαίρι που μοιάζει κάτι άλλο Παρατηρώντας την ομορφιά της ορχιδέας που έφτασε στο τέλος της Στην ησυχία του μεσημεριού...
Ξεκίνησα να γράφω για ένα άλλο θέμα, αλλά τελικά αποφάσισα να καταλήξω σε αυτό γιατί πονώ πολύ τις γυναίκες που ξεπατώνονται τέτοιες μέρες προς ευχαρίστηση όλων. Ποτέ δε με έπεισε το "όταν είναι οι άλλοι ευχαριστημένοι είμαι κι εγώ". Ή...
Αυτά που με ενώνουν με την ανατολική άκρη της Κρήτης, την όμορφη Σητεία, είναι πολλά. Τα τελευταία χρόνια όμως, βρέθηκε ή βρέθηκα στον δρόμο μιας δράσης που με έκανε να έχω έναν ακόμα δεσμό με την πόλη ή καλύτερα...
Τρελά μελτέμια να σφυρίζουν και να περνούν κάθε γρίλια ανοιχτή, κάθε πατζούρι μισόκλειστο να το καταχτυπούν σε τοίχους κάτασπρους, φρεσκοβαμμένοι τενεκέδες με σγουρούς βασιλικούς και γατιά στη σκιά τους να χαλαρώνουν, ροδιές με τα λεπτά κλαδιά τους να λυγίζουν...
Ναι, ξέρω! Το βλέπεις να έρχεται, το πλησιάζεις ή σε πλησιάζει, προγραμματίζεις, κάνεις συνέχεια λίστα με όσα πρέπει να γίνουν, γράφεις, σβήνεις, καθαρογράφεις ξανά, αγοράζεις νέα σημειωματάρια ή φτιάχνεις δικά σου, τα στολίζεις, τα ζωγραφίζεις, κολλάς ωραίες εικόνες, τα ψεκάζεις...
… Γιατί έτσι είναι η ζωή… Αλλάζει ή την αλλάζουμε όπως όταν θα ψάχναμε να βρούμε καλό σταθμό του γούστου μας, όπως θα βολευόμασταν σε έναν ήχο ή δυο λόγια. Αλλάζει με τα όνειρα που κάνουμε ακούγοντας αγαπημένο τραγούδι, εκνευρίζεται...

Άρθρα που ξεχώρισαν...

Άρθρα που αγαπήσατε...