Παρασκευή, 3 Απριλίου, 2020
Κοίτα να δεις τι γίνεται… ξεκίνησε με μιαν ανάρτηση στο facebook και συνεχίζει σε μηνύματα προσωπικά στο messenger… δεν θα μου ξαναμιλήσουν λένε κάποιοι που νομίζουν ότι τους «έδειξα» με το σχόλιό μου και τσατίστηκαν, θύμωσαν πολύ. Γιατί έγραψα...
Δεν τους είχα δει σε δράση. Δεν ήξερα καν που είναι το κλειστό γήπεδο που έπαιζαν, δεν μπορούσα να προσανατολιστώ, ούτε να φανταστώ αυτό που θα έβλεπα τελικά. Ο πόνος και η χαρά κύκλο κάνουν κατά τον Σοφοκλή... "πήμα και χαρά...
Διανύω την εποχή της άνοιξης όπως κι εσύ και ο ειρμός της σκέψης μου χάνεται πολλές φορές στην πορεία μιας διαδρομής, χαζεύω τα λουλούδια, τον ολάνθιστο τόπο που άφησε ο Απρίλης και ολοκληρώνει ο Μάης, χάνεται το βλέμμα κοιτάζοντας...
Μάθε να επιθυμείς και να θες, μού είπαν, αν προσδοκάς να ξελασπώσεις για τα επόμενα χρονάκια. Δηλαδή αν το κάνω, αυτή η επιθυμία από μόνη της, όσο θολή κι αν είναι, θα με βοηθήσει να πλησιάσω και την ευτυχία;...
… Γιατί έτσι είναι η ζωή… Αλλάζει ή την αλλάζουμε όπως όταν θα ψάχναμε να βρούμε καλό σταθμό του γούστου μας, όπως θα βολευόμασταν σε έναν ήχο ή δυο λόγια. Αλλάζει με τα όνειρα που κάνουμε ακούγοντας αγαπημένο τραγούδι, εκνευρίζεται...
Ξεκίνησα να γράφω για ένα άλλο θέμα, αλλά τελικά αποφάσισα να καταλήξω σε αυτό γιατί πονώ πολύ τις γυναίκες που ξεπατώνονται τέτοιες μέρες προς ευχαρίστηση όλων. Ποτέ δε με έπεισε το "όταν είναι οι άλλοι ευχαριστημένοι είμαι κι εγώ". Ή...
Έχω ένα σημάδι, να, εδώ μπροστά. Μοιάζει χάρτης με διαδρομές της μοίρας. Είναι ένας τυφλοσούρτης που βρίσκεται πάντα εκεί, να μου υπενθυμίζει τι δεν πρέπει και τι πρέπει. Περιμένω σε δωμάτιο μικρό βαμμένο λερωμένο φιστικί με ένα πίνακα αφίσα...

Άρθρα που ξεχώρισαν...

Άρθρα που αγαπήσατε...