Τριγύρω γλέντια και χαρές και κόσμος πολύς να βιάζεται να προλάβει τις παρελάσεις για το καρναβάλι. Μάσκες και στολές, ένδυση κάποιου άλλου εαυτού, τρελή χαρά και ξεσάλωμα. Ο ουρανός σε αμφιθυμία, παλεύει να κρατήσει τα ίσα για να πάει και να ρθει ο κόσμος χωρίς βροχές και προβλήματα.

Η διάθεσή μας δεν είναι για τα καρναβάλια. Βγαίνουμε στην «εθνική» με κατεύθυνση δυτικά προς το Ρέθυμνο, σε έναν δρόμο που έχει τα πάντα αυτή την μέρα, καμένα αυτοκίνητα στην άκρη, τροχαία σοβαρά και μη, μεθυσμένους να μπαίνουν στο αντίθετο ρεύμα και για δευτερόλεπτα να καρδιοχτυπούμε και ζιγκ ζαγκ προπορευόμενων.

Για λίγο σκεφτήκαμε να επιστρέψουμε, αλλά η λαχτάρα και η χαρά για την βόλτα μας ήταν μεγαλύτερη του φόβου.  Θαυμάζουμε το τοπίο και συνεχίζουμε. Σε 55 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο στρίβουμε στο Πάνορμο και από κει πορεία για το Πέραμα Μυλοποτάμου.

Η παλιά γέφυρα…

Αφήνουμε πίσω μας την κωμόπολη του Περάματος και συνεχίζουμε για Μαργαρίτες. Το πανέμορφο αυτό χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 300 μ. και απέχει από το Ρέθυμνο 27 χλμ.

Στον δρόμο για Μαργαρίτες όλα είναι φωτεινά…

Ένα ακόμη όμορφο αυθεντικό κρητικό χωριό που τιμά την τέχνη της κεραμικής ως τις μέρες μας. Όταν ανοίγουν τα εργαστήρια και βγαίνουν στον δρόμο τα πήλινα, όλα ομορφαίνουν και γίνονται πολύχρωμα.

Στην πρώτη πλατεία που συναντάμε, αφήνουμε το αυτοκίνητο και κατευθυνόμαστε στην Ιερά Μονή του Σωτήρος και Αγίου Γεδεών.

Στην είσοδο μας υποδέχεται η τρυφερή και χαδιάρα γάτα που είναι ίδιο χρώμα με την πέτρα!…
Μυρωδιές από φρεσκοανθισμένες φρέζιες…

Στον κήπο περιφραγμένος χώρος με πανέμορφα πτηνά…
Ο περίβολος της εκκλησίας γεμάτος λουλούδια κάθε λογής και δέντρα που δίνουν…
Μια ξεχωριστή καμέλια…

Όπως διαβάζουμε, η μονή κτίστηκε στα τέλη του 15ου – αρχές 16ου αιώνα και ανήκει στη Μονή Καρακάλλου του Αγίου Όρους.

Οσίων ισότιμος και Αθλητών κοινωνός, και θείον αγλάϊσμα, της Καρακάλλου Μονής, εδείχθης μακάριε…

Στο βάθος το χωριό, οι Μαργαρίτες…

Φεύγουμε από την μονή και ξεκινούμε την βόλτα μας στο χωριό. Αγαπημένος προορισμός πολλών οι Μαργαρίτες έχουν φυσικό κάλλος και φανταστικά σοκάκια με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική. Ενετικά και βυζαντινά κτίσματα σε αφθονία και η φαντασία πλάθει ιστορίες!

Παντού εργαστήρια – μαγαζάκια με κεραμικά και θαυμάσια έργα τέχνης.

Φωτογραφίζω, φωτογραφίζεις, φωτογραφίζει…
Χρώμα στην χειμωνιάτικη μέρα…

Δρομάκια καθαρά, τακτοποιημένες γωνιές, ιστορία και παράδοση σε κάθε βήμα.

Κήποι ανθισμένοι και αυλές νοικοκυρεμένες…

Φτάνοντας στην κεντρική πλατεία του χωριού, που το καλοκαίρι είναι καταπράσινη από τις μουριές, στεκόμαστε στην προτομή του ηγούμενου της Μονής Αρκαδίου Γαβριήλ Μαρινάκη.

Ανηφορίζουμε και θαυμάζουμε την αρχιτεκτονική, τα χρώματα, τα πολύχρωμα κεραμικά, τις γειτονιές. Αν και ήταν όλα κλειστά, καταφέραμε να δούμε αρκετά. Άλλωστε όλο το χωριό είναι στολισμένο από τα έργα των «πιθαράδων», των γνωστών αγγειοπλαστών της περιοχής, ό,που γλάστρες, στάμνες και λοιπά διακοσμητικά βρίσκονται σε κάθε γωνιά του.

Το πλήθος των εκκλησιών σχεδόν σε κάθε γειτονιά του χωριού είναι αξιοθαύμαστο και μάλλον συνηθισμένο για τα δεδομένα της Κρήτης. Τελικά ο κεντρικός δρόμος μας οδηγεί στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, με τοιχογραφίες να χρονολογούνται από το 1383.

Κάμε με πάλι ν’ αγαπώ τον κάμπο, τ’ ακρογιάλι, τον κόσμο, τον περίπατο, της πλάσεως τα κάλλη, δυνάμωσε το σώμα μου, γιάτρεψε την καρδιά μου… (Κ.Παλαμάς)

Δεν μπορώ να περιγράψω όλα όσα βλέπουν τα μάτια μου. Στην βόλτα μας δεν συναντήσαμε ψυχή, εκτός από ένα πρόσωπο πίσω από το τζάμι, όταν φωτογράφιζα την γλάστρα της αυλής του και μια γιαγιά που σκούπιζε την είσοδο του σπιτιού της.

Μονοπάτια που αξίζει να ακολουθήσουμε…

… βοηθούν τον επισκέπτη να γνωρίσει την περιοχή και τις ομορφιές της, μέσα από φαράγγια και πανέμορφα μονοπάτια, στην σκιά και την δροσιά των οριζοντιόκλαδων κυπαρισσιών.

Να, εκεί! Εκεί θα πάμε την επόμενη φορά!…

Επιστρέφουμε στο αυτοκίνητο μέσα από τα στενά σοκάκια του χωριού και θαρρείς ο χρόνος έχει σταματήσει!

Μια τέτοια γωνιά θέλω να έχω…

Μένω να θαυμάζω όσα βλέπω. Νομίζω, εδώ, θα μπορούσα κάποτε να ζήσω…

Συνεχίζουμε για Αρχαία Ελεύθερνα αποχαιρετώντας τις Μαργαρίτες και δίνουμε ραντεβού για το καλοκαιράκι.

Σ’ αυτό το παγκάκι κάποτε, πήρα μια σπουδαία απόφαση!

Ο τόπος εδώ γεμάτος χαμομήλι μάς καλωσορίζει στο όμορφο μικρό χωριό της Αρχαίας Ελεύθερνας.

Καθόμαστε για φαγητό σε ένα εξαιρετικό μικρό καφενείο – ταβερνείο ανθρώπων με μεράκι, που βρέθηκαν εδώ συνειδητά και με αγάπη. Στον υπέροχο χώρο της Φιλιώς, η ώρα κύλησε τόσο ωραία!

……………………………………………………………………………………………….

Το μουσείο της Ελεύθερνας είναι ένα από τα στολίδια της περιοχής που αξίζει να δείτε από κοντά.

Το Μουσείο Αρχαιολογικού Χώρου Ελεύθερνας «Ο Όμηρος στην Κρήτη», είναι το πρώτο μουσείο αρχαιολογικού χώρου στην Κρήτη.
Δημιουργήθηκε για να στεγάσει τα αποτελέσματα των ανασκαφών που διενεργούνται εδώ και τριάντα χρόνια στην αρχαία πόλη της Ελεύθερνας.
Η πρωτοτυπία αυτού του μουσείου, εκτός του γεγονότος ότι επαληθεύεται ο ομηρικός κόσμος στην Κρήτη, συνίσταται και στο ότι τα αντικείμενα της μόνιμης έκθεσης θα ανανεώνονται κατά περιόδους από νέα αλλά και παλαιότερα ευρήματα των ανασκαφών.

…………………………………………………

Και κάπως έτσι, ολοκληρώνεται η μικρή μας βόλτα λίγα χιλιόμετρα έξω από το Ηράκλειο.

Γύρω γύρω υπάρχουν θησαυροί. Παντού υπάρχουν θησαυροί.

Ανακαλύψτε τους σε πρώτη ευκαιρία, όπου κι αν είστε!

Ελπίδα Π.

Πηγή πληροφοριών για το Μουσείο Ελεύθερνας http://www.mae.com.gr/muomicronupsilonsigmaepsiloniotaomicron.html

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Είναι υπέροχο που σε γνωρίζω σήμερα! Πότε δεν είναι αργά… νομίζω θα σε ακολουθώ πίστα πια.
    Παρεμπιπτόντως, οι Μαργαριτες είναι το αγαπημένο μου λουλούδι.
    Θα τις επισκεφτώ σίγουρα… και το μουσείο σίγουρα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.