Ξημέρωμα στο λιμάνι. Μάτι κουρασμένο από το ξενύχτι του ταξιδιού και στομάχι που γουργουρίζει. Πόσα χρόνια είχα να βρεθώ εν πλω για Πειραιά, ούτε που θυμάμαι. Κάτι λίγο η κλειστοφοβία, κάτι λίγο η ναυτία, κάτι λίγο τα ακριβά εισιτήρια, πέρασε ο καιρός και καλά έκανε τελικά που πέρασε τόσος, γιατί είδα «αλλιώς» το μεγάλο λιμάνι. Αγάπησα ξανά την πρωινή μυρωδιά από αρμύρα και καυσαέριο, από πετρέλαιο και καταλύτη. Φορτηγά, νταλίκες, μηχανές, τροχόσπιτα, αυτοκίνητα μικρά και μεγάλα, όλα στη σειρά για τον δικό τους προορισμό, για το δικό τους ταξίδι.

20160730_202245 new-01.jpeg

Ξεκινήσαμε ολοταχώς για έναν από τους πιο όμορφους προορισμούς της Ελλάδας, το Πήλιο. Έμεινε το μάτι να κοιτά τις υπέροχες εκτάσεις του κάμπου στην διαδρομή, που τόσο μου είχαν λείψει. Κάμπο είχα να δω σχεδόν είκοσι χρόνια! Να μυρίζω τα τριφύλλια και τις δεμένες μπάλες στα χωράφια, να περνώ από αγαπημένα μέρη και να ανασύρω μνήμες, να βλέπω και να μην χορταίνω. Η θάλασσα στα δεξιά και ίσια για Βόλο. Με ορμητήριο εντός κι εκτός, την περιοχή του Άνω Βόλου και καταγράφοντας αμέτρητα χιλιόμετρα.

20160731_193445-01.jpeg

Είχαν περάσει πολλοί μήνες με ταλαιπωρία και πολλές εξετάσεις, αγωνία, φόβο… είχα κουραστεί αρκετά και το μόνο που ήθελα στη φάση εκείνη ήταν να πάρω αγκαλιά όλους τους προβληματισμούς και να τους πάω βόλτα. Να φύγω. Είχα μαζί μου χαπάκια και λοιπά βοηθητικά και την Crohn να θέλει να με ελέγχει σε κάθε βήμα, οπότε το ταξίδι έλαβε άλλη διάσταση! Οι μέρες πέρασαν τελικά με την συνύπαρξη όλων, μα δεν το μετάνιωσα που ταξίδεψα, παρά τις δυσκολίες. Αντιθέτως χάρηκα κι ευγνωμονούσα την τύχη μου που μπόρεσα να πραγματοποιήσω αυτό το ταξίδι, όσο μικρό κι αν φαίνεται, μα πίστεψέ με, πολύ μεγάλο για μένα!

IMG_20160731_115718-01.jpeg
Η θέα από τον Άνω Βόλο όνειρο!

 

20160802_194928-01.jpeg

Όταν φτάσαμε λοιπόν, ξύπνησε ο μικρός εξερευνητής μέσα μας και αρχίσαμε τα δρομολόγια. Σχεδόν πάντοτε για μας ξεκούραση είναι η εναλλαγή τοπίων, η γνωριμία με νέους τόπους και ανθρώπους. Δεν συνηθίζουμε να μένουμε σε ένα μέρος και να μπαινοβγαίνουμε στη θάλασσα, ίσως γιατί δεν μας λείπει αυτό εδώ στην Κρήτη, οπότε, το να δούμε κυρίως είναι η βασική μας ανάγκη, να περάσουμε την θάλασσα και να ξεχωρίσουμε τους ωραίους προορισμούς εντός κι εκτός Ελλάδας.

20160801_110008-01.jpeg

Φάγαμε την Μαγνησία με το κουταλάκι. Στο νοτιότερο σημείο στο Τρίκερι, είπα, εδώ θέλω να ζήσω, άφηνα τα μάτια μου να γεμίσουν εικόνες, άφηνα τα αυτιά να ακούσουν ήχους, ομιλίες, τη ντοπιολαλιά, μετά γνώρισα το Πήλιο του Αιγαίου, είπα, εδώ θέλω να ζήσω, πιάσαμε την πλευρά του Παγασητικού, φτάσαμε στην Άφησσο, είπα, εδώ θέλω να ζήσω, περπατήσαμε στα ορεινά χωριά του Πηλίου και στα μονοπάτια του, είπα, αφήστε με εδώ, αυτός ο τόπος είναι για μένα… πόσες φορές δεν το είπα αλήθεια αυτό! Και πόσο καλή εντύπωση μας έκανε ο Βόλος, η πόλη που δεν της λείπει τ ί π ο τ α! Είπα ξανά, εδώ θέλω να ζήσω!

20160731_192827-01.jpeg

20160806_160450-01.jpeg
Άφησσος αγαπημένη, ένα μικρό Αιγαίο στη μέση του Παγασητικού!

Το όμορφο αυτό ταξίδι πριν τελειώσει μας πέρασε από Λίμνη Πλαστήρα και μετά από Μετέωρα. Δεν αντέξαμε να μείνουμε κάπου αλλού κι ενώ είχαμε αφήσει το δωμάτιό μας στον Άνω Βόλο, επιστρέψαμε στις Μηλιές αυτή τη φορά, για να είμαστε πιο κοντά στην Άφησσο που λατρέψαμε. 

20160805_130900-01.jpeg
Τι μπορεί να πει κανείς για την μοναδική ομορφιά αυτού του τόπου!
20160804_192427-01.jpeg
Λίμνη Πλαστήρα το καλοκαίρι…

20160804_153104-01.jpeg

Επιστροφή λοιπόν στον αρχικό μας προορισμό. Το Πήλιο από την πλευρά του Αιγαίου μαγικό! Όταν κολυμπήσαμε εκεί είπαμε τώρα μάλιστα, αυτό είναι Αιγαίο, αυτό θυμίζει Κρήτη, μα τι να πρωτοξεχωρίσω να σας πω αφού όλα ήταν υπέροχα! Λίγα χιλιόμετρα μετά την θάλασσα και οι νεράιδες του βουνού χορεύουν στην δροσερή έως παγωμένη κατάφυτη έκταση του ημιορεινού και ορεινού Πηλίου, σταματάμε σε κάθε βρύση που βλέπουμε για να δροσιστούμε μα το νερό είναι τόσο μα τόσο παγωμένο!

20160731_170826-01.jpeg
Ο Παλιός Σταθμός στις Μηλιές με το τρενάκι  και τις δροσερές του πηγές…
20160803_184901-01-01.jpeg
Την θάλασσα κοιτάζουν ένα γλυκό απόγευμα στο Τρίκερι…

Για ποιο χωριό και ποια παραλία να πω, που φοβάμαι ότι θα αδικήσω τα μέρη, καθώς ξεχωρίζουν όλα! Πορταριά, Μακρυνίτσα, Ζαγορά, Τσαγκαράδα, Βυζίτσα, Μηλιές, Αργαλαστή, Λαύκος, Μαραθιάς, Τρίκερι, Μηλίνα, Χόρτο, Πάου, Άφησσος, Καλά Νερά, Άγιος Ιωάννης, Παπά Νερό, Νταμούχαρη, Μυλοπόταμος, Μικρό… εμείς τόσο μικροί σε μια μεγάλη έκταση ομορφιάς και γαλήνης, περιπατητές σε τόπο ευλογημένο! Προσέξτε τον τόπο σας αγαπημένοι, φυλάξτε τον από τους κακόβουλους!

20160801_141221-01.jpeg

Πολλά δρομολόγια λοιπόν, κουβέντες και διαβάσματα, κι έτσι, πριν το καταλάβουμε, είχε τελειώσει το ωραίο ταξίδι. Επιστροφή για Πειραιά με μικρή στάση που αλλού, στα Καμμένα Βούρλα και πορεία για το λιμάνι με λίγο χρόνο στη διάθεσή μας και βόλτα σε αγαπημένα μέρη και σημεία ως την ώρα της επιβίβασης.

20160803_191340-01.jpeg

20160803_184715-01.jpeg

Δεν ξέρω γιατί, αλλά αισθάνομαι ότι θα επιστρέψω σύντομα στο Πήλιο, θα περιπλανηθώ περισσότερο στην πόλη του Βόλου, θα απολαύσω πίτες, θαλασσινούς μεζέδες και τσίπουρα και θα δω ξανά ένα προς ένα τα όμορφα κομμάτια του. Κάποτε. Δεν ξέρω πότε, αλλά θα επιστρέψω.

IMG_20160730_202346-01-1-01-01.jpeg

 

Ελπίδα Π.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.