Διανύω την εποχή της άνοιξης όπως κι εσύ και ο ειρμός της σκέψης μου χάνεται πολλές φορές στην πορεία μιας διαδρομής, χαζεύω τα λουλούδια, τον ολάνθιστο τόπο που άφησε ο Απρίλης και ολοκληρώνει ο Μάης, χάνεται το βλέμμα κοιτάζοντας το απέραντο γαλάζιο.

Δεν είχα που λες καταλήξει ακόμα στο τι να γράψω… δεν είπαμε τα περί πρωτομαγιάς, ότι δηλαδή, αν και με βροχερό καιρό πήγαμε τελικά στο χωριό μας (γι αυτό θα γράψω κάποια άλλη στιγμή!) και παρόλο που δεν ήταν για πολλές βόλτες και λοιπές εξορμήσεις στη φύση, είχαμε την χαρά να δούμε τους δικούς μας και φυσικά να απολαύσουμε έστω για δυο, μα τόσο σπουδαία τραγούδια, τον αγαπημένο Ψαραντώνη, ο οποίος μου έλιωσε την καρδιά με την Πετροπέρδικα και την Τίγρη του.

unnamed (1)
Ο Ψαραντώνης με τους μουσικούς του στην πλατεία του χωριού μου την Πρωτομαγιά!

Εγώ το μόνο που μπόρεσα να κάνω να ανταποδώσω την χαρά που πήρα, ήταν να του χαρίσω μερικά τριαντάφυλλα από την τριανταφυλλιά των γονιών μου που έχει δώσει ρέστα για μία ακόμα άνοιξη και να του ευχηθώ στα πεταχτά, μα αυτό κανείς δεν μπορεί να το αποδείξει, γιατί κανένας δεν με φωτογράφισε εκτός από κάποιους τουρίστες που κατέγραφαν συνεχώς και τα πάντα σε βίντεο.

unnamed
Η τριανταφυλλιά που έδινε και δίνει στο σπίτι των γονιών μου…

Κι αφού ολοκληρώσαμε την εκδρομή μας εις τας εξοχάς και επιστρέψαμε στην βάση μας, μπήκαμε ξανά σε ρυθμούς καθημερινότητας. Με τα πάνω, με τα κάτω, με τις αγωνίες, με το κοίταγμα καθημερινά στην θυρίδα μήπως κι ήρθε αυτός ο φοβερός λογαριασμός της ΔΕΗ που εναγωνίως όλοι περιμένουν και λοιπά ευχάριστα που όσο είναι περαστικά λες κι ένα δε βαριέσαι!

Σήμερα, έτυχε να δω πολλές αναρτήσεις σχετικές με το καλοκαίρι και την εμφάνισή μας στη θάλασσα και σχόλια από γυναίκες κυρίως που (αν και είναι τέλειες και κανονικές) με αγωνία τρέμουν εκείνη την στιγμή που θα βγει το ρούχο και θα μείνουν αυτές, το σώμα τους και η φύση!

Τώρα αγαπητοί φίλοι άνδρες δεν ξέρω αν σας ενδιαφέρει το θέμα, αλλά με αυτό αποφάσισα να καταπιαστώ και έχω να σας αποδώσω και ευθύνες. Ναι, ναι, σε σας τα καλά παιδιά που κάνετε τα πάντα για να μας χρεώσετε το οτιδήποτε, που θέλετε αγαλματένια παρουσία και ένα μείγμα από την γυναίκα των ονείρων σας και των κρυφών σας πόθων που θα είναι όμως και ικανή σε όλα τα λοιπά οικιακά και καθημερινά ζητήματα. Βέβαια, δεν είναι όλη η ευθύνη δική σας μα, ας ξεκινήσουμε από κάπου.

Και κακά τα ψέματα, δεν κατάλαβα ποτέ γιατί η δικιά σου κοιλιά φίλε μου, η καραφλίτσα σου και η φτέρνα που κόβει αλουμίνιο από τις χαρακιές, τα απεριποίητα χέρια και δόντια και άλλα σημεία σου δείχνουν αρρενωπότητα και μαζί με το γκριζαρισμένο μαλλί να προσδίδουν πόντους στην ομορφιά σου, ενώ τα λίγα και ελάχιστα δικά μας μικροπροβληματάκια να δείχνουν γυναίκα απεριποίητη χωρίς σεξαπίλ και φροντίδα στον εαυτό της.

Γιατί το δικό μου σώμα κρίνεται τόσο αυστηρά και το δικό σου όχι; Αυτό δεν κατάλαβα ποτέ!

Ας μην ξεχνάμε όμως και την ιστορία των μπάνιων στην θάλασσα. Σάμπως και δεν ήταν απαγορευμένα πριν κάποια χρόνια; Μήπως και δεν υπήρχαν τα θαλάσσια λουτρά χωριστά για τις κυρίες, χωριστά για τους κυρίους; Τα μπάνια στις θάλασσες ήταν κατακριτέα κάποτε και πόσο αλλάζουν οι εποχές από τότε που απλά βόλταραν στις παραλίες, στην εποχή της γιαγιάς μου που έμπαινε με το μισοφόρι της (με αποτρίχωση ή χωρίς), στην εποχή των γονιών μου με τα σεμνά «μπανιερά» τους ως τις μέρες μας που το μάτι πολλές φορές αποστρέφεται την υπερβολή και την ασχήμια του «ξεγυμνώματος» που πολύ συχνά προκαλεί απλά αηδία.

Για τους φόβους μας λοιπόν και τις αγωνίες μας θα μπορούσαμε ή να μην ξαναπάμε θάλασσα ή να χωριστούν οι παραλίες σε ανδρικές και γυναικείες ή απλά να ξεχάσουμε ό,τι μας μπλοκάρει και να απολαύσουμε μόνο, εμείς κι αυτή, εμείς και το μπλε, εμείς και ο ήλιος.

Για να τα πιάσουμε όμως με την σειρά τους. Ναι, έρχεται καλοκαίρι. Ναι, για κάποιους ανθρώπους δεν είναι καθόλου εύκολο να βγάλουν τα ρούχα τους και να μείνουν με το βρακί και ποτέ αλήθεια δεν κατάλαβα τι διαφορά έχει το μαγιό από ένα βρακί, σουτιέν κλπ. Πες ότι το παραβλέπει κάποιος αυτό κι ότι δεν έχει πρόβλημα και ξεντύνεται ωραία και καλά χωρίς δεύτερες σκέψεις στο εμπρός και στο πίσω μέρος του μυαλού του. Ναι ξέρω, δεν υπάρχει αυτός ο άνθρωπος. Μην το λες… μπορεί και να υπάρχει.

Αν είσαι από αυτούς που ψάχνουν τα οργανωμένα και κοντά στον ναυαγοσώστη (αν υπάρχει βέβαια) είσαι μάλλον από τους πολύ άνετους με το σώμα, το ακριβό μαγιό, το τσόκαρο και τα λοιπά αξεσουάρ, αγαπάς τα σπρέι για τα μαλλιά, τα αδιάβροχα καλλυντικά και το μπρονζέ σου βάψιμο με τον φρέντο καπουτσίνο στο χέρι και το νύχι κάγκελο. Αν είσαι από αυτές πραγματικά ανήκεις σε άλλη ειδική κατηγορία που δεν θα αναλύσω τώρα. Βέβαια, υπάρχει και η πιθανότητα να είσαι ηλικιωμένος άνθρωπος με μικροπροβλήματα υγείας, οπότε όσο πιο κοντά στον σωτήρα, τόσο καλύτερα.

Αλλά τελικά ναι, το ξέρω αυτό το βλέμμα κάτω από το γυαλί που νομίζεις ότι δεν φαίνεται, όχι εσένα, εσένα της γυναίκας που κοιτάς την άλλη γυναίκα και την περνάς ακτίνες χ να δεις πόση ατέλεια έχει, πόσες ραγάδες και πόση κυτταρίτιδα, πόση κοιλιά και τι κούρεμα, από πού πήρε το μαγιό της και τι σαγιονάρες φοράει, αν η τσάντα της είναι από γνωστό μαγαζί ακριβή η φτηνή, που βρήκε την πετσέτα της, αν έχει παρέα και τι παρέα κι αν στα μεσοδιαστήματα θα τσιμπήσει κάτι και τι είναι αυτό.

Κι αν είσαι μάνα με παιδιά ανήκεις και συ σε άλλη κατηγορία γιατί υπάρχουν αυτές που πάνε θάλασσα με μάνα ή πεθερά για βοήθεια, που κουβαλάνε ένα σκασμό παιχνίδια, που έχουν σε πενήντα τσάντες τάπερ με τοστ, μπισκότα, φρούτο κομμένο, φρούτο άκοπο, χώρια τα υπόλοιπα σνακ που πιθανά να βρεθούν εκεί γύρω σε κάποιοι μαγαζί, πάνες και αλλαξιές μια βαλίτσα για να μην κρυώσουν τα παιδιά ή να είσαι από τις άλλες που είναι πολύ χαλαρές και πάνε μόνες με τα παιδάκια τους και απολαμβάνουν την ομορφιά και μάλιστα χωρίς να φωνάζουν και να στριγγλίζουν, αυτό που το βάζεις!

Όμως το πιο δύσκολο, ταπεινωτικό και επικριτικό βλέμμα το έχουν οι γυναίκες προς άλλες γυναίκες. Συγνώμη κορίτσια, έτσι είναι. Η σύγκριση γίνεται αυτόματα, σχέση ηλικίας και σώματος, καλά κρατιέται αυτή, ειδικά σε παραλίες που πηγαίνουμε συνέχεια ως τις κοντινές μας, θα τύχει κάθε καλοκαίρι να βρεθούν τα ίδια μάτια να κοιτούν τα ίδια πόδια, τα ίδια μπούτια, τα ίδια στήθη. Το σκανάρισμα τελειώνει όταν οι ατέλειες της άλλης είναι περισσότερες από τις ατέλειες αυτής που κοιτά. Τι να πω… τραγικό! Κορίτσια ας χαλαρώσουμε, δεν κερδίζει καμιά μας το λαχείο ό,τι κι αν έχει πάνω της!

Καλοκαίρι έρχεται λοιπόν, ο καθένας «οφείλει» να αφήσει τα ψυχολογικά και τις εμμονές του στην άκρη για να χαρεί ή να κάνει πως χαίρεται. Ήταν μια δύσκολη χρονιά αποδεδειγμένα για όλο τον κόσμο, αν δεν μπορούμε να δεχτούμε τον εαυτό μας με τα ελαττώματά του, τουλάχιστον ας μην ενοχλούμε τους άλλους ανθρώπους με το αδιάκριτο βλέμμα μας. Ή με τις αδιάκριτες κουβέντες ή τα σχόλια μας.

Ποτέ δεν ξέρεις πως δημιουργήθηκε μια ουλή, ποια φάρμακα ή ανωμαλία ορμονών δημιούργησαν κυτταρίτιδα ή για ποιον λόγο μια αυξομείωση βάρους άφησε τα σημάδια της με ραγάδες, ούτε όλοι έχουμε γεμάτο πορτοφόλι, ώστε το εβδομαδιαίο μας πρόγραμμα να περιλαμβάνει αισθητικό και μικροεπεμβάσεις. Δεν γεννηθήκαμε όλοι μάρμαρα, λιγνοί χωρίς λίπος και τρίχες και δεν είμαστε όλοι υγιείς, ώστε να αισθανόμαστε και να δείχνουμε τέλειοι. Ο καθένας για τον εαυτό του ξέρει.

Στόχος λοιπόν για το καλοκαίρι του 2017 είναι να μην κοιτώ τα πόδια μου αλλά μπροστά μου το απέραντο ελληνικό γαλάζιο, να μην κοιτώ τα πόδια της άλλης αλλά να σκαλίζω την άμμο και να μαζεύω βοτσαλάκια και να μην ντρέπομαι να φάω, να πιω, να εμφανιστώ με το μαγιό ή να βρέχω κομμάτι κομμάτι του σώματός μου πριν μπω στην δροσερή θάλασσα και πάθω σοκ! Κι αν κάτι από αυτά που πάνω μας υπάρχουν και δεν μας αρέσουν, ας μπούμε σε μια σειρά και ας βάλουμε στόχο του χρόνου με το καλό να έχουμε φροντίσει όσο γίνεται, να διορθώσουμε ό,τι και όσο διορθώνεται!

Να είμαστε όλοι καλά αδέρφια! Μόνο αυτό έχει σημασία, αυτό μόνο αρκεί. Ελπίζω σε ένα όμορφο και ήρεμο καλοκαίρι που θα περάσει κι αυτό όπως τα προηγούμενα. Ας είναι με λίγη περισσότερη χαρά!

Σας φιλώ… Καλές βουτιές! Και… όχι σκουπίδια, όχι πλαστικά σε θάλασσες και ακτές! Α, και ατομική υγιεινή για να περάσουμε όλοι καλά, χωρίς μικρόβια και αρρώστιες, κοινώς να πλενόμαστε και να διατηρούμε καθαρό το σώμα! Όχι άλλη μπόχα, φτάνει όση αντέξαμε τόσα χρόνια…

Ελπίδα Π.

παρά θῖνἁλόςΜια ομηρικὴ φράση της Ιλιάδας που ακόμα χρησιμοποιείται στην καθημερινότητα, θέλοντας να αναφέρουμε ότι κάτι γίνεται παραλιακώς…

10 ΣΧΟΛΙΑ

    • Χαχαχα! Να είσαι καλά όμορφή μου!… καλές βουτιές 😉.. που να έγραφα και για κείνα τα χρόνια που ήμασταν δακτυλοδεικτούμενοι ως οικογένεια ιερωμένου και χωρίς κυτταρίτιδα! 😂😂

  1. Φανταστική ανάρτηση Ελπίδα!
    Απενοχοποίηση ΤΩΡΑ!!!! Διπλά στην άμμο της θάλασσας λοιπον, ελευθεροι κι ωραιοι γιατι μόνο όταν είμαστε ελευθεροι είμαστε ωραίοι!!!!

    • Τώρα που το γράφεις το συνειδητοποιώ κι εγώ. Όταν είμαστε ελεύθεροι είμαστε ωραίοι! Άσκηση θάρρους 1847, μικρό μυρμηγκάκι!😁😂

  2. «αν δεν μπορούμε να δεχτούμε τον εαυτό μας με τα ελαττώματά του, τουλάχιστον ας μην ενοχλούμε τους άλλους ανθρώπους με το αδιάκριτο βλέμμα μας. Ή με τις αδιάκριτες κουβέντες ή τα σχόλια μας.»

    Αυτό πρέπει να γίνει αφίσα και να τοιχοκολληθεί…δύσκολο βέβαια να γίνει στη θαλασσα που δεν υπάρχουν τοίχοι, αλλά τέλος πάντων!
    Εξαιρετική ανάρτηση!
    Καλώς σε βρήκα!

  3. Γυναίκες, από εμάς ξεκινούν και τελειώνουν όλα! Και πράγματι,Πόσο άδικο είναι να μην απολαμβάνουμε την ομορφιά του απέραντου γαλάζιου! Βουρ για άμμο, παιχνίδι και βουτιά βρε παιδιά! Καλό καλοκαίρι Ελπίδα μου!!

    • Έτσι… Γιατί μάθαμε να φαινόμαστε κι όχι να είμαστε! Σ ευχαριστώ Κική 😊 με το καλό να χαρούμε τις στιγμές του καλοκαιριού, όσες αντιστοιχούν στον καθένα μας. Φιλάκια!

  4. Αχ βρε Ελπιδάκι τι ωραία που τα είπες!!!! Αχ αυτή η αυτοπεποίθηση που πέφτει στα πατώματα μόλις δω μια κορμάρα ενω λίγες στιγμές πριν έλεγα «έλα μωρε, μια χαρά είμαι, άλλωστε 40+ είμαι και δυο παιδια εκανα, απολαμβανω το φαγητό, μπλα μπλα μπλα» Έχεις τόσο μα τόσο δίκιο!!!
    Στόχος λοιπόν είναι να απολαύσουμε τον ήλιο και το απέραντο μπλε και να κλείσουμε τα μάτια σε όσα δεν μας αρέσουν πάνω μας αλλά με στόχο να αλλάξουμε ότι μας χαλάει:))
    Και μην ξεχνάμε για όσους καπνίζουν να μην πετάνε αποτσίγαρα στις παραλίες. Θα πρέπε ο γλυκός γλάρος της ΕΟΤ να μας υπενθυμίζει και αυτό😉 και μάλιστα μιας που μας τον θύμισες, ήταν απο τις πιο απλές μεν, καλύτερες δε διαφημίσεις που περνώντας τα χρόνια πάντα θα συζητάμε.
    Φιλάρες πολλές

    • Δήμητρά μου… απλά μάζευε χαμόγελα γιατί ουδείς τέλειος και δεν είναι άλλωστε αυτό το ζητούμενο. Ναι, σπουδαία δουλειά έκανε ο γλάρος, καλά το λες!… οι γόπες λείπουν 😉 την εποχή εκείνη αν θυμάσαι, ήταν πολύ της μόδας το κάπνισμα, ακόμη και σε εκπομπές της τηλεόρασης! Να είσαι καλά! Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου. Σε φιλώ!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.