Δεν θα περιμένω την κατάλληλη στιγμή, γιατί απλά δεν υπάρχει!

2

Η πρώτη ανάρτηση.

Δεν ήθελα να έχει ημερομηνία νέου έτους, δηλαδή να ξεκινά την πρώτη του πρώτου και να είναι άλλη μία απόφαση στην πλούσια λίστα που κάθε χρόνο ευλαβικά φτιάχνω, ανανεώνω, συμπληρώνω, προσθέτω αλλά σχεδόν ποτέ δεν ακολουθώ.

Χρόνια μετά έρχομαι να πω με σιγουριά, ότι εκτός της λίστας του σούπερ μάρκετ και των καθημερινών μου υποχρεώσεων, ποτέ καμμία άλλη λίστα δε βοήθησε την εξέλιξή μου. 

Θα κάνω αυτό, θα κάνω εκείνο, να μην ξεχάσω το άλλο, σαν τα «θα» των πολιτικών που μόνο σε αδιέξοδο μας έχουν οδηγήσει ως τώρα, οπότε, πραγματικά οι λίστες αυτές είναι τρισκατάρατες για μένα, για τους υπόλοιπους κανονικούς ανθρώπους δεν ξέρω.

Η πρώτη ανάρτηση λοιπόν ήθελα να είναι απλά τοποθετημένη χρονικά σε κάποια μέρα κάποιου έτους, για να σπάσει το κατεστημένο με τα to do lists και τα new year’s resolution όπως θα λέγαμε σε άπταιστα ελληνικά.

Κάτι μού λέει όμως πως είστε πολλοί εκεί έξω που συμφωνείτε μαζί μου. Σίγουρα έχετε απίστευτα ενδιαφέροντα και ταλέντα και χόμπυ και δεν κινείστε με βάση ένα σχέδιο, δεν έχετε μια και μόνο διάσταση που σας οδηγεί κάπου, δεν ακολουθείτε τυφλά κάποιο πρόγραμμα.

DSC_0603.jpg

Και καθώς δεν πιστεύω στους μονοδιάστατους ανθρώπους, ούτε στη λογική που φτάνει στο άπειρο και προσπαθεί ή μάλλον είναι σίγουρη ότι μπορεί να εξηγήσει τα πάντα, γι αυτό σχεδόν ξέρω πως εσύ εκεί έξω ξέρεις καλά τι λέω, ξέρεις πως τίποτα δε γίνεται μόνο του και πως αν δεν είσαι ρετουσαρισμένος άνθρωπος, η ατέλεια θα βρίσκεται πάντα στην καθημερινότητά σου και θα την ομορφαίνει, γιατί θα είναι αληθινή. Αληθινή!

Απευθύνομαι σε όλους τους ανθρώπους της γης, κάθε φύλου, φυλής και ηλικίας. Στο μπλογκ αυτό χωράνε όλοι οι καλοί των καθημερινών πραγμάτων, της λογικής και του ρομαντισμού, της ελευθερίας και της ισότητας (ακόμα κι αν αυτό εξακολουθεί να είναι απλά μια ακόμα θεωρία), των εργαζομένων, των κακοπληρωμένων, των ανασφάλιστων, των ανέργων, των καταθλιμένων, των αρρώστων, των χαρούμενων, των χωρισμένων, των μπερδεμένων, των παντρεμένων, των δυναμικών, των φοβισμένων, των γενναίων, των ισορροπιστών, των πιστών, των με κάθε τρόπο ειρηνοποιών, των μοναδικών ανθρώπων της κάθε γειτονιάς του κόσμου.

Εδώ απόλυτα δε χωρούν οι βάρβαροι κάθε λογής!

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, λέω πως μπορεί να έχουμε κάτι κοινό μέσα στα χιλιάδες που κατακλύζουν τις σελίδες που καθημερινά επισκέπτεστε. 

Οι προσδοκίες μου δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλες, οι μεγάλες προσδοκίες περνούν από μυριάδες κύματα και δεν αντέχω τα πολλά πολλά! Αλλά τώρα πια ακόμα και οι απλές προσδοκίες αρκούν για να φέρουν την ανατροπή!

Φτιάχνω από παιδί, φτιάχνω ζωή
Πάνω στα αστέρια, την κορφή του κόσμου
πες μου πώς να φτάσω με τα χέρια..

Ελπίδα Π.

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ελπίδα σου ευχόμαστε χρόνια πολλά να έχει ακόμα το μπλογκ σου και εσύ χρόνια πολλά να μας χαρίζεις τις ιδέες σου,
    τις σκέψεις σου και ταξίδια σου και εμείς απλά να σε απολάμβανουμε. Μαμά Μαρία από το μπλογκ Ανθομέλι

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here