Οι Μαργαρίτες είναι πάντα όμορφες…

Οι Μαργαρίτες είναι πάντα όμορφες…

Τριγύρω γλέντια και χαρές και κόσμος πολύς να βιάζεται να προλάβει τις παρελάσεις για το καρναβάλι. Μάσκες και στολές, ένδυση κάποιου άλλου εαυτού, τρελή χαρά και ξεσάλωμα. Ο ουρανός σε αμφιθυμία, παλεύει να κρατήσει τα ίσα για να πάει και να ρθει ο κόσμος χωρίς...
Στις ομορφιές του Πηλίου…

Στις ομορφιές του Πηλίου…

Ξημέρωμα στο λιμάνι. Μάτι κουρασμένο από το ξενύχτι του ταξιδιού και στομάχι που γουργουρίζει. Πόσα χρόνια είχα να βρεθώ εν πλω για Πειραιά, ούτε που θυμάμαι. Κάτι λίγο η κλειστοφοβία, κάτι λίγο η ναυτία, κάτι λίγο τα ακριβά εισιτήρια, πέρασε ο καιρός και καλά έκανε...
Στον παφλασμό των κυμάτων…

Στον παφλασμό των κυμάτων…

  Στην καρδιά μου πάντα θα υπάρχουν αγαπημένοι προορισμοί και πάντα θα θέλω να επιστρέφω. Όσο πιο συχνά τόσο πιο καλά. Κι αν ήμουν μόνη στη ζωή αυτό θα έκανα. Θα πήγαινα σε μέρη που νιώθω μια μεγάλη αγκαλιά, θα πήγαινα εκεί που νιώθω φροντίδα κι ας μην είναι...
Η δική μου Φουρνή…

Η δική μου Φουρνή…

Πόσες ώρες ή μάλλον πόσες μέρες αφήγησης θα μπορούσε να χρειαστεί κανείς, για να πει μόνο δυο λόγια για την ιστορία της Φουρνής, του χωριού του πατέρα μου. Κάθε κομμάτι του τόπου και μια ιστορία. Κάθε άνθρωπος και μια ιστορία. Σας είχα υποσχεθεί από την προηγούμενη...