Του μικρού πρίγκιπα…

Του μικρού πρίγκιπα…

Τελευταία κλαίω. Δεν ξέρω αν φταίνε τα ορμονικά ή το φεγγάρι ή που μισό μήνα είμαι με απανωτές ιώσεις, αλλά κλαίω. Με τις ταινίες, τις διαφημίσεις, με τα ζώα, τα παιδιά, με τα κινούμενα σχέδια, τον μικρό πρίγκιπα… Κλαίω για το χάλι μου, για τα χάλια μας, την...
Ο χρόνος είναι …

Ο χρόνος είναι …

Ο χρόνος είναι κύκλος. Ο χρόνος είναι δυο κύκλοι. Ο χρόνος είναι το άπειρο. Ο χρόνος έχει σχήμα; Ποιος μπορεί να ξέρει τι είναι χρόνος; Ποιος μπορεί να τον μετρήσει και να τον ορίσει; Ο χρόνος περνάει κι αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Ποτέ δεν συλλογίζομαι το μέλλον....
Σου έχω νέα…

Σου έχω νέα…

Λοιπόν, σου έχω νέα! Δεν γιορτάζουν όλοι τις «καλές γιορτές» όπως το έχεις στο μυαλό σου! Είτε γιατί είναι μόνοι, είτε γιατί δεν έχουν να περάσουν γιορτινά, είτε γιατί είναι ξεχασμένοι και κανένας δεν τους κάλεσε, είτε γιατί δεν έχουν σπίτι, είναι άρρωστοι ή έχουν...
Εκεί πάνω ακόμα τα σύννεφα χορεύουν!…

Εκεί πάνω ακόμα τα σύννεφα χορεύουν!…

Να θυμηθώ σήμερα να ζωγραφίσω χρώματα. Από αυτά τα ανεξίτηλα, ξέρεις, και να γράψω σημειώματα υπενθύμισης. Για όλα τα γνωστά και για τούτα και τα ‘κείνα που στέκονται μπροστά μου με το δάχτυλο τεντωμένο, κομμάτια παλιάς λίστας των ετών που πέρασαν και δεν...
Σαν άδεια βάρκα…

Σαν άδεια βάρκα…

Κατεβαίνω στο λιμανάκι, χαζεύω την δεκεμβριάτικη ηρεμία τα σύννεφα του νοτιά με την αφύσικη ζέστη και την σκόνη Κίτρινη σκόνη στον ορίζοντα, στον ουρανό μου, εδώ μπροστά, στο στόμα γεύση πικρή… έρχεται από την Αφρική, γι αυτό στυφάδα, επίγευση μοναξιάς, επίγευση...
Τα τόξα μας τα ουράνια…

Τα τόξα μας τα ουράνια…

Το πιο όμορφο θέαμα σκέτη οφθαλμαπάτη! Σαν και την ζωή μας ανά καιρούς, ανά επιλογές, ανά αποφάσεις. Ξεκινάς για το αληθινό και τολμάς να θες να ζήσεις το ωραίο ως το τέλος. Και βιάζεσαι και τρέχεις να περάσεις κάτω από το ουράνιο τόξο κάνοντας ευχή, ευχές για...