«Στον καθρέφτη κοιτώ μια στιγμή μια εικόνα γνωστή σαν τοπίο ν’ αλλάζει, είν’ τα μάτια της ξένα μα μοιάζουν σε πρόσωπα αγαπημένα. Είμ’ εγώ μες τα πρόσωπα που νοσταλγώ, σαν καράβι παλιό ναυαγώ απ’ τ’ αμπάρια του κόσμου να βγω…

… Σε ποιά γη της καρδιάς η πατρίδα αντηχεί, έλα στάξε ξανά σα βροχή σε μια αγάπη που ζει μοναχή… Κι αν αγάπησα λόγια και βλέμματα Κυριακές απογεύματα στα σκοτεινά, είν’ αυτά που ποτέ δε θα φύγουν, αφού σ’ ένα όλα σμίγουν»…

Μετά απ’ αυτά τα λόγια και τον ήχο, έγινε μια μαγική σύνδεση! Την εκτίμησα και ταυτίστηκα μαζί της. Βρέθηκα στα ίδια σημεία μόνο μια στιγμή, στην ίδια γη, με τα ίδια συναισθήματα και κοιταχτήκαμε βαθειά κι ας είχαμε απόσταση χιλιομέτρων. Σαν αέρας η φωνή της τόσο γαλήνια και ευαίσθητη, μου πήρε το αχ, μ’ άφησε να παίξω, να ποντάρω στο μαύρο, να βγω από την αυλή του νου και να μαζέψω τα κομμάτια μου, πάντα μαζί, καθημερινά να με ταξιδεύει στο στούντιο, στο αυτοκίνητο, στο σπίτι, στα μόνιμα στο αυτί ακουστικά μου, εκεί ό,που προγραμμάτιζα τα τραγούδια της.

Ακόμη μία χαρά στο elpis calling που γίνεται πραγματικότητα, ακόμα ένας ταλαντούχος άνθρωπος στην παρέα μας. Η Μαρία Λούκα, το δικό μας κορίτσι που με την δροσιά των νιάτων και την ωριμότητα των λόγων της εμφανίστηκε και μας συστήθηκε πριν αρκετά χρόνια με μια «Καλημέρα» και που ευτυχώς για όλους μας, έμεινε και συνεχίζει να κάνει πραγματικότητα το όνειρο! Αυτό που την πηγαινοφέρνει σε κόσμους μοναδικούς, που συνδέει την παράδοση με το σήμερα και κρατά ζωντανά τα αυθεντικά στοιχεία που μας ενώνουν με την αλήθεια μας.

  1. Μνήμες από το παρελθόν, τόπος καταγωγής, χρόνια νεότητας… ποιο δυνατό στοιχείο του χαρακτήρα σας παρέμεινε δυνατό ως σήμερα;

Κατάγομαι από το Ηράκλειο της Κρήτης, όπου και μεγάλωσα. Οι μυρωδιές, οι μνήμες και οι εικόνες, όλα μυρίζουν θάλασσα και μια μίξη αστικού κέντρου και επαρχιακής κουλτούρας! Ένας συνδυασμός μεγαλούπολης με τους ήχους και τις μουσικές, του τόπου μας. Η κρητική μουσική μέσα στη πολυπλοκότητα της μεγάλης πόλης, ήταν και είναι έντονη ,τόσο στη καθημερινότητα που μεγάλωσα όσο και στη σημερινή μου ζωή. Βέβαια, φεύγοντας στα 18 για σπουδές, έφτασα στην Αθήνα όπου και ξεκίνησα να εργάζομαι αμέσως επαγγελματικά ως τραγουδίστρια σε πολλά και διαφορετικά είδη μουσικής (έντεχνο,ρεμπέτικο,λαικό). Επέστρεψα το 2012 πίσω στη Κρήτη και ανακαλύπτω πως μέσα μου, τελικά το ηχητικό βίωμα είναι πολύ πιο έντονο και δυνατό από όσο πίστευα. Νομίζω πως μέσα σε αυτά τα χρόνια όλα μέσα μου άλλαξαν, μεγαλώνοντας και κλείνοντας κύκλους…παρ’όλα αυτά ένα πράγμα δεν άλλαξε. Η αγάπη μου για τη μουσική. Αλλάζει μορφές, αλλάζει η σχέση μου με αυτήν, αλλάζει η θέση την οποία κατέχει στη ζωή μου…ποτέ όμως η αγάπη μου. Αυτό πιά μπορώ να πω ότι είναι κομμάτι του χαρακτήρα μου.

  1. Ανατροπές στον κύκλο της ζωής υπήρξαν; Τυχαία γεγονότα;

Πάντα υπάρχουν ανατροπές και αλίμονο αν δεν υπήρχαν… Στη ζωή μου ,οι περισσότερες ιστορίες έχουν να κάνουν με μια ανατροπή στα σχέδια μου.΄Άλλες πιο επώδυνες και άλλες λιγότερο. Δεν πιστεύω στην τύχη…πιστεύω στην σωστή διαχείριση της κάθε κατάστασης, έτσι ώστε να λαμβάνεις τα μαθήματα που είναι να λάβεις και να βγάλεις χρήσιμα συμπεράσματα. Το γεγονός ότι επέστρεψα πίσω στη Κρήτη, έχει να κάνει με μια μεγάλη ανατροπή που συνέβει στη ζωή μου και ίσως ήταν και η μεγαλύτερη που θα μπορούσα να ζήσω…μέχρι τώρα! Στο μέλλον, θα δούμε!

  1. Εμπειρία και χρόνος… τελικά είναι σύμμαχοι;

Σαφώς… αν έτσι τους αντιμετωπίσεις! Για εμένα ο χρόνος είναι μεγάλος σύμμαχος και γιατρός !Με βοηθά να βλέπω τα πράγματα πιο καθαρά, από απόσταση και να μπορώ να βγάζω τα συμπεράσματα μου. Πάντα χρειάζομαι χρόνο και χαίρομαι που περνά και αφήνει τα σημάδια του. Έτσι, μου θυμίζει πως όλα περνούν, οπότε βάζω σωστές προτεραιότητες.

  1. Πως ισορροπεί η καθημερινότητα με τις ανάγκες της προσωπικής ζωής; Υπάρχει χρόνος για όσα αγαπάτε;

Ο χρόνος δε φτάνει ποτέ για αυτά και αυτούς που αγαπώ! Είναι αρκετά δύσκολο να βρω μια δικλείδα και να αισθάνομαι πως έχω δώσει πραγματικά το χρόνο που χρειάζεται στο κάθε τι. Προσπαθώ όμως να κάνω μια δίκαιη μοιρασιά, όσο αντέχει η ψυχή και το κορμί μου! Τα παιδιά μου αφομοιώνουν το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινότητας μου, ειδικά τώρα που είναι ακόμα μικρά και χαίρομαι για αυτό. Μέσα όμως από αυτό, αντλώ δύναμη και έμπνευση για να κάνω καλύτερα τη δουλειά μου.

  1. Τι πυροδοτεί την αγάπη σας για όσα κάνετε; Τι οδηγεί στην έμπνευση της κάθε στιγμής;

Πριν κάνω οικογένεια, είχα μια αφηρημένη εικόνα της ικανοποίησης, της έμπνευσης, του έρωτα… Μέσα από τα μάτια των παιδιών μου, νομίζω ότι απάντησα σε πολλά πράγματα όσον αφορά στη δημιουργία. Αυτό είναι ένα κομμάτι που με πάει παρακάτω στη δημιουργικότητα μου. Μουσική και οικογένεια πια είναι για εμένα οι δυο πυλώνες… ο ένας δίνει έμπνευση και χαρά στον άλλο.

  1. Ζούμε εποχές μεγάλης παγκόσμιας αναστάτωσης. Σε τι βαθμό επηρεάζουν την καθημερινότητα και τις επιλογές σας;

Σε μεγάλο σαφώς όπως και του κάθε ανθρώπου γύρω μας. Δε μπορώ να μένω ανεπηρέαστη όταν γύρω μου πεινά ο κόσμος, σκοτώνονται από καμικάζι στο μετρό, αλλάζουν τα δεδομένα της παγκόσμιας κοινότητας σε σχέση με την ασφάλεια των ανθρώπων και την επιβίωση μας. Προσπαθώ όμως να διατηρώ μια ψύχραιμη στάση και να κάνω τη καθημερινότητα μου όμορφη, ήρεμη και ουσιαστική.

Φωτογραφία Γιώργος Δαράκης

  1. Κι αν δεν προβλέπεται το μέλλον πάντα υπάρχουν σχέδια… Κάνετε όνειρα; Ελπίζετε ακόμα;

Φυσικά και ελπίζω και προσπαθώ να κάνω μεγάλα όνειρα και όμορφα! Μου αρέσουν τα όνειρα, όπως και τα παραμύθια. Θεωρώ ότι έχουν θέση και λόγο στη ζωή των ανθρώπων. Μας μαθαίνουν να γινόμαστε καλύτεροι, να έχουμε φαντασία και δημιουργικότητα και να παλεύουμε για κάτι καλύτερο. Πρέπει βέβαια να είμαστε σε επαφή με την πραγματικότητα, έτσι ώστε να μπορούμε να βρίσκουμε αποτελεσματικούς τρόπους να κάνουμε τα όνειρα μας πραγματικότητα.

  1. Μια ευχή για τους αναγνώστες του elpis calling…

Η νέα χρονιά να φέρει υγεία, ελπίδα και δύναμη σε όλους έτσι ώστε να γινόμαστε καλύτεροι και πιο ψύχραιμοι, ώστε να αντιμετωπίζουμε τη καθημερινότητα με σοφία. Ο γραπτός λόγος και ειδικά μέσα στην απεραντοσύνη του διαδικτύου, είναι μια καλή αφορμή για επικοινωνία, οπότε εύχομαι η elpis… να μακροημερεύσει!

Οι φωτογραφίες δεν μου ανήκουν. Πηγή: προσωπικό αρχείο Μαρίας Λούκα.